Να που για 15η φορά φτάσαμε στις 12 ημέρες πριν την
πρεμιέρα
Ακολουθούν δυό εβδομάδες έντασης, πίεσης και άγχους αλλά αυτά για «τη σκηνή», είναι μια συνηθισμένη – φυσιολογική θα έλεγα κατάσταση.
Καλά περάσαμε στις πρόβες, αλλά τώρα έφτασε ή ώρα του «πάμε».
Και το «πάμε» για «τη σκηνή» είναι σημαντικό, έχει και ουσία και αξία. Κι αυτό όχι γιατί έχουμε να αποδείξουμε κάτι,
ότι είχαμε να αποδείξουμε το έχουμε κάνει όλα αυτά τα χρόνια, αλλά γιατί μετά θα κρίνουμε πρώτοι τους εαυτούς μας, με αυστηρότητα και σοβαρότητα
και δεν αντέχουμε τη μετριότητα, ΠΟΤΕ!
Και σίγουρα ο «6ος ένορκος», δεν αντέχει να είναι μέτριος.
Όταν έχεις το θράσος να καταπιαστείς με την
7η καλύτερη κινηματογραφική ταινία όλων των εποχών, της οφείλεις το
καλύτερό σου.
Κι αυτό θα παρουσιάσουμε πιστεύουμε, μια Θεατρική παράσταση που θα
είναι αντίστοιχη – τηρουμένων των αναλογιών – της αρχικής ιδέας.
Τι είναι ο «6ος
ένορκος»
Μια ιστορία με έντονα πάθη, με θυμωμένους ανθρώπους που δεν δικαιώθηκαν
στο παρελθόν και τώρα ψάχνουν γι αυτή (τη δικαίωση), με ανθρώπους που έχουν
ζήσει μεγάλες απώλειες και πιστεύουν πως η κοινωνία ή κάποιος άλλος ευθύνεται
γι αυτές και όχι τα δικά τους λάθη.
Τα στοιχεία που θα παρουσιαστούν, ελάχιστη τελικά σημασία θα έχουν,
αυτό που θα «χτυπήσει το καμπανάκι της εσωτερικής
αναζήτησης» στις ψυχές αυτών των ανθρώπων, είναι ο τρόπος που ο καθένας θα
διαχειριστεί τα στοιχεία αυτά και από ποια πλευρά θα τα κοιτάξει.
Τα στοιχεία αυτά, είναι απλά τα συνδετικά κομμάτια της ιστορίας, χωρίς
να έχουν την προφανή δικαστική σημασία, αντιθέτως η σημειολογία τους, είναι η
αιτία της εξέλιξης των χαρακτήρων της ιστορίας, είναι η αιτία που θα τους κάνει
να δουν καθαρότερα μέσα τους, όταν αποφασίσουν να τα κοιτάξουν όχι ως «αποδεικτικά»
αλλά ως ευκαιρία της λύτρωσής τους, ακόμα κι αν δεν τολμήσουν να το ομολογήσουν
στους υπόλοιπους.
Τι δεν είναι όμως ο «6ος
ένορκος»
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ σίγουρα ένα δικαστικό
δράμα.
Τοποθετείται η δράση σε μια αίθουσα ενόρκων, αλλά...



