να μας πάρει μακριά

που να μας πάει δεν ξέρω...  
αλλά να μας πάρει μακριά 

πρωί Χριστουγέννων

Martin Scorsese, Lars Von Trier, Michael Moore, Wes Anderson, Steven Spielberg, Woody Allen, Sergei Eisenstein, Stanley Kubrick, Werner Herzog, Βaz Luhrmann, όλοι αυτοί μαζί...

Χωράνε 10 τόσο μεγάλοι σκηνοθέτες σε μιά ταινία;

όπως φαίνεται ΝΑΙ...

Η Fourgrounds Media δημιούργησε  ένα video για το πως θα μπορούσε να είναι το πρωί Χριστουγέννων ειδωμένο με τη σκηνοθετική ματιά των παραπάνω κυρίων.
πολύ καλό, δείτε το
 

The Auteurs of Christmas

Χρόνια καλά

the Martlet's tale

Η ιστορία του Μάρτλετ - 1970 
Σκηνοθεσία: John Crowther

Συγγραφέας: Nicholas Delbanco (μυθιστόρημα)
Ηθοποιοί: Κατίνα Παξινού, Τάκης Εμμανουήλ και Marc Fiorini
Είδος: Δράμα
Χώρα: Ιταλία
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις

Ο Shawn Phillips έγραψε τους στίχους και τραγούδησε το " The Ballad of Senses και Illusions"

Πολύ αργότερα (1982) γράφτηκαν οι ελληνικοί στίχοι και η μπαλάντα των αισθήσεων και των παραισθήσεων ακούστηκε με τους στίχους που όλοι μας ξέρουμε, στην μουσική θεατρική παράσταση Πορνογραφία. 

Το τραγούδι αυτό αρχικά, γράφτηκε το...

και τώρα, με τι λεφτά πάνε;

απλά, δεν πάμε, δυστυχώς!!!

Our Rockin' Christmas Rollin με Ballroom Kings

Οι ΦΟΒΕΡΟΙ σικελοί Ballroom Kings επιστρέφουν έπειτα από τρία χρόνια (τουλάχιστον είχα την τύχη να τους δω τότε) στην Αθήνα για 7 live βραδιές (από τις 22/12/2013), στο Half Note για ένα ταξίδι πίσω στα ‘50s. 

Το σχήμα που έχει ιδιαίτερη πείρα και αγάπη στη μουσική του '50, αφού ασχολούνται με αυτό το είδος εδώ και 20 χρόνια, δημιουργήθηκε το 2009, ενώ χαρακτηρίζονται ως ένα ξεχωριστό jump swing και R&B σχήμα με πολλές διακρίσεις και αυθεντικό ήχο.

Οι Ballroom Kings παίζουν R&B, boogie και doo wop μουσικές με τον ίδιο τρόπο που παιζόταν τη δεκαετία του '50 και σε συνδυασμό με την απίστευτη ενέργειά τους ανεβάζουν το κέφι και τη διάθεση στα ύψη. 

Στο κάθε live τους δημιουργούν την ατμόσφαιρα εκείνων των δεκαετιών, ώστε νομίζεις ότι μπήκες σε μια χρονομηχανή και προσγειώθηκες σε μια αίθουσα χορού των ‘50s. 

Το συγκρότημα αποτελείται από τους Massimo Rocca και Virginia Brown (φωνή), Vincenzo Mannino (κιθάρα, φωνή), Luca Ciriacono (μπάσο), Giovanni Ziino (ντραμς), Vincenzo Puleo (πιάνο και φωνή), Alfonso Vella (βαρύτονο σαξόφωνο), Volker Stegmann (άλτο σαξόφωνο), Carmelo Sacco (τενόρο σαξόφωνο).

Half Note Jazz Club, Τριβωνιανού 17, Μετς  

Ώρες έναρξης:
-Τρίτη 24/12, Τετάρτη 25/12, Παρασκευή 27/12 & Σάββατο 28/12 στις 22.30
-Κυριακή 22/12, Δευτέρα 23/12 & Πέμπτη 26/12 στις 21.30  

Τιμές εισιτηρίων:
20 ευρώ (bar) / 25 ευρώ (σε τραπέζι, Β ζώνη) / 29 ευρώ (σε τραπέζι, Α ζώνη)
Με την αγορά 2 εισιτηρίων για το bar, τελική τιμή 34 ευρώ σύνολο

Πληροφορίες/Κρατήσεις: 210 9213310 / www.halfnote.gr / www.viva.gr / 

η τρόικα τρολλάρει και η ας την πούμε κυβέρνηση, τρολιάζει

Ο ορισμός της λέξης "τρολάρω"
Από τη Βικιπαίδεια

Στη γλώσσα του Διαδικτύου, η λέξη τρολ ή τρολλ (troll) περιγράφει κάποιον χρήστη του Ίντερνετ με πονηρά προκλητικές, σκόπιμα ανόητες ή επιτηδευμένα εκτός θέματος θέσεις και απόψεις σε μία online ανοιχτή κοινότητα, όπως ένα φόρουμ συζήτησης, mailing list, chat room ή μπλογκ, με πρωταρχική πρόθεση να προκαλέσει και να ερεθίσει άλλους χρήστες ή με κάθε τρόπο να επιφέρει διαταραχή σε μια διαδικτυακή συζήτηση για οποιοδήποτε θέμα και να πετύχει μια αλυσίδα αντιδράσεων από άλλους χρήστες. Η συμπεριφορά αυτή πολλές φορές συνοδεύεται από αμφιλεγόμενη διαμάχη των υπολοίπων περί του σκοπού του.

και από το  slang.gr

Πρόκειται για όρο που προέκυψε από το internet. Χρησιμοποιείται όταν κάποιος μπαίνει σε μια διαδικτυακή συζήτηση και μπερδεύει τους υπολοίπους. Το μυστικό στο σωστό τρολάρισμα δεν είναι απλά να λες άσχετα ή φανταστικά πράγματα, γιατί τότε ο διαχειριστής της συζήτησης (admin) θα σε διώξει, αλλά να λες άσχετα με σοβαρό τρόπο.
Το καλύτερο είναι να παριστάνεις κάποιον που δεν είσαι. Το τρολ απλά βγάζει γέλιο σε βάρος των υπολοίπων που προσπαθούν να καταλάβουν μάταια τι εννοεί. Η πρακτική αυτή μεταφέρεται συχνά και σε συζητήσεις στην πραγματική ζωή.

στην ωραία φωτό, βλέπετε 3 ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ τρολς, για να μη νομίζετε ότι είναι πλάσματα της μυθοπλασίας

Τους  κράζουν ΟΛΟΙ, ακόμα και οι δικοί τους, και οι δικοί μας, οι σαμαροαδωνοβενιζέλοι και λοιποί συμπαραμαρτούντες, τρολιάζουν κανονικότατα. 

ΠΡΟΣΟΧΗ: το τρολάρω είναι διαφορετικό από το τρολιάζω. 

Τρολιάζω σημαίνει ότι απλά λέω ό,τι να 'ναι με καθόλου έξυπνο τρόπο. (σαν αυτούς από κάτω ένα πράγμα).

ορέ καμαρώστε μούτρα - δεν κατάλαβα, εσείς δεν τους ψηγίσατε, τι βλαστημάτε τώρα;;;

το άρθρο 

αλιευμένο από το διαδύκτιο που δημοσιεύτηκε σε πάρα - πάρα - πάρα πολλές ιστοσελίδες και ιστολόγια (πιθανότατα όμως οι που κάνουν πως κυβερνάνε, δεν θα έτυχε να το διαβάσουν)

Τυχόν, ειρωνικά και άλλου είδους σχόλια, επισημάνσεις, κλπ είναι πρωτοβουλίας ναυαγού

  

Σειρά προτάσεων και συστάσεων για τον ρόλο και τις δράσεις της τρόικας περιλαμβάνει το προσχέδιο της έκθεσης που παρουσίασαν οι εισηγητές Οτμαρ Καράς και Λιμ Χόανγκ Νγκόκ εκ μέρους της επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων του Eυρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Οι εισηγητές υπογραμμίζουν ότι...

οι ακριβές σας μπότες...

Δεν είναι απλά σικαριστικές οι εικόνες αλλά και η λέξη τρομακτικές είναι μάλλον λίγη.

Εικόνες που αποκαλύπτουν θανατώσεις ζώων, και συγκεκριμένα του είδους «νυκτερευτής» (Nyctereutes procyonoides), σε εκτροφεία της Κίνας, ώστε να πάρουν το δέρμα τους και να το εξάγουν στην Αυστραλία για την κατασκευή της μπότας Ugg.

Σύμφωνα με το lifo, το δέρμα χρησιμοποιείται για την κατασκευή και μιας απομίμησης των Ugg, πάλι στην Αυστραλία: των Mugg.

Η οργάνωση για τα δικαιώματα των ζώων «Humane Society International» διενήργησε ελέγχους και αποκαλύπτει πως κατασκευαστές μπότας στην Αυστραλία, προμηθεύονται τη γούνα των «νυκτερευτών» για να τη χρησιμοποιήσουν στις μπότες Ugg, ωστόσο, στους πελάτες τους υποστηρίζουν πως...

food for love

Όχι - όχι, δεν αφορά το προφανές αυτή η ανάρτηση, δηλαδή το γνωστό "ο έρωτας περνάει απ' το στομάχι", αλλά την ελληνίδα μαμά και το ταπεράκι της.

Ξέρετε, αυτό το τάπερ με τα γεμιστά, τις πιπιεριές, τα ντολμαδάκια που όλους μας λίγο - πολύ μας έχουν κάποτε συνοδεύσει σε κάποιο ταξίδι, εκδρομή ή φυγή απ' το σπίτι για σπουδές ή δουλειά.

Με αφορμή λοιπόν αυτό το τάπερ, αυτή τη μεγάλη ένδειξη αγάπης και προστασίας της μαμάς μας, της Ελληνίδας μάνας και της χαρακτηριστικής της σχέσης με τα παιδιά της, ψάχνει να αναλύσει το ντοκιμαντέρ Food for love της Μαριάνας Οικονόμου, που προβάλλεται μεθαύριο  Τετάρτη στο Cinedoc, του Γαλλικού Ινστιτούτου. 

Σπάνιο είδος η Ελληνίδα μάνα. Η αγάπη της δεν γνωρίζει σύνορα. Όπου κι αν ξενιτευτεί το παιδί της, το σπιτικό φαγητό της μαμάς του το ακολουθεί. 

Το περίφημο ελληνικό ταπεράκι, κρυμμένο μέσα...

13 οδηγίες για αισιόδοξους

Μου το έστειλε ένας φίλος, που στ' αλήθεια είναι η προσωποποίηση της αισιοδοξίας. Το "χτένισα" λιγάκι, άλλαξα και τον τίτλο και το έκανα έτσι, πιο... δικό μου.

Οδηγίες για αισιόδοξους λοιπόν και όχι μόνο, οδηγίες προς ανθρώπους με μεγάλη ψυχή!!!

Μισογεμάτο ή μισοάδειο το ποτήρι;

Αν στ' αλήθεια πιστεύετε το πρώτο, ίσως και να είναι περιττό να συνεχίσετε το διάβασμα, αλλά επειδή από πείρα ξέρω πως οι περισσότεροι πιστεύουν το δεύτερο, επιλέγουν δηλαδή να βλέπουν το ποτήρι μισοάδειο (και ίσως βέβαια δεν έχουν και απόλυτο άδικο στις μέρες που ζούμε) συνεχίστε να διαβάζετε και... το κεφάλι ψηλά!!!

Πάμε λοιπόν

οδηγία 1η. Μην τους κρατάτε κακία, συνήθως δεν αξίζουν τον κόπο!

Δεν σας προτείνω σε καμία περίπτωση να τους συγχωρήσετε, αφήστε τις όποιες ανώτερες δυνάμεις, αν υπάρχουν, να ασχοληθούν με θέματα συγχώρεσης, μην συγχέετε τις αρμοδιότητες, απλά...

ο 6ος ένορκος

Όσοι έχετε τη σπάνια τύχη να παρακολουθείται το ιστολόγιό μου και να διαβάζετε τις διάφορες αηδίες και αποτυχημένα σχόλια που κατά καιρούς γράφω, θα έχετε ίσως παρατηρήσει πως δυό φορές το χρόνο, εξαφανίζομαι για ένα με ενάμισι μήνα, τέτοια εποχή καλή ώρα και γύρω στον Απρίλιο εκεί κατά το Πάσχα.

Αυτό βέβαια δεν συμβαίνει επειδή πλησιάζουν τώρα οι γιορτές ούτε φυσικά και τον Απρίλη επειδή έρχεται το Πάσχα και ξυπνάνε μέσα μου τα θρησκευτικά μου συναισθήματα, όποτε αποσύρομαι από τα κοσμικά για αυτοσυγκέντρωση και αυτοτιμωρία.

ΌΟΟχι βέβαια, αλλά γιατί είναι η εποχή που ασχολούμαι συνήθως με το έργο που θα ανεβάσει την ερχόμενη περίοδο η Θεατρική μας ομάδα. Λίγο να το διαβάσω, λίγο να το καταλάβω, λίγο να προσπαθήσω να αντλήσω τι θέλει να «πει ο ποιητής», είναι που είμαι και λίγο αργόστροφος, δεν είμαι και κανένας λόγιος που μου είπε κάποτε και ένας μελαγχολικός ημιπαράφρων, ημιφίλος μου, είναι που δεν είμαι και του θεατρικού πανεπίστημιου, καταλαβαίνετε, θέλω το χρόνο μου. Και αφού λοιπόν καταλάβω όσο μπορώ το νόημα της υπόθεσης, άντε μετά μέχρι να το γράψω, να το διασκευάσω, να ξαναγράψω, να σβήσω, να το σκίσω, να το αφήσω και να το ξαναρχίσω…, 

να γιατί χάνομαι.

Πάντως η αλήθεια είναι πως πρόκειται για μια –για μένα τουλάχιστον- διασκεδαστική διαδικασία, πλην χρονοβόρα και ενίοτε αγχωτική. Διαβάζω μόνος μου τους διαλόγους, γελάω, κλαίω, παθιάζομαι, ακόμα και εκστασιάζομαι μερικές φορές , απογοητεύομαι (εκεί είναι που το σβήνω) και πάλι απ’ την αρχή.

Αυτή ακριβώς ήταν και τώρα η αιτία που είμαι χαμένος τόσο καιρό.

Έγραφα!

Έγραφα τον 6^ο ένορκο…

Και δικαιολογημένα θα έχετε την απορία τι είναι ο 6^ος ένορκος...