δυστυχώς πρέπει να τα αποχωριστούμε!

Χαρίζονται δυο θηλυκά γνήσια (από πατέρα και μητέρα) τσοπανόσκυλα - λευκά, δυο περίπου μηνών, εμβολιασμένα με το 1ο εμβόλιο τύφου. Θα γίνουν το ένα αρκετά μεγαλόσωμο το άλλο λίγο πιο κοντό και τα δυο με πλούσιο τρίχωμα. 

Όποιος τυχόν ενδιαφέρεται να επικοινωνήσει είτε στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο του κτήματος, είτε στο τηλέφωνο 693 2895817, είτε να αφήσουν μήνυμα στο "μπουκάλι"

το κτήμα Λίθος...

απέκτησε δικτυακή στέγη

Είναι διαθέσιμη εδώ - κτήμα Λίθος - και μπορείτε να κάνετε μιά βολτίτσα, να μάθετε γι αυτό, και να ξέρετε που είναι, αν τυχόν και θέλετε να έρθετε, δείτε τι πουλάει, και να μαθαίνετε και τα νέα του!!!

ο Λίθος στην έκθεση του Μεσολογγίου

Το οικογενειακό μας Κτήμα Λίθος, συμμετέχει στην 3η Έκθεση τοπικών προϊόντων στο Μεσολόγγι που ξεκίνησε χθες Πέμπτη 29 Αυγούστου και διαφημίζει τα προϊόντα του - προς το παρόν πουλερικά - χοιρινά - κουνέλια και αρνιά - παραδοσιακής εκτροφής (ελεύθερη βόσκηση στον περιφραγμένο χώρο του κτήματος).

Θα μας βρείτε όσοι θέλετε, "φιλοξενούμενους" από τον γεωπόνο Σπύρο Σταράμο, στο περίπτερο του "Ελαιοτριβείου Σταράμος", στην πλευρά προς την Τουρλίδα.

 

 

Λίθος

Για το «Λίθο» δεν έχω γράψει ακόμα τίποτα και πολύ κακώς έχω κάνει.

Και φυσικά ο «Λίθος» δεν είναι μια οποιαδήποτε πέτρα όπως φυσιολογικά πέρασε απ’ το νου σας, οπότε τι έχει να γράψει κανείς για μια πέτρα; ΤΙΠΟΤΑ (αν και αυτό το ΤΙΠΟΤΑ, μπορεί πολύ εύκολα να αναιρεθεί, γιατί για τα πάντα μπορείς κάποιος να γράψει κάτι, αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μου).

Ο «Λίθος» λοιπόν που λέτε είναι η τελευταία, τρέλα μου να την πω; Παλαβομάρα μου; μπορεί, αλλά θα την αποκαλώ «απασχόληση» για να συνάδω με την εποχή, αφού και επισήμως πια, σε κρατικό επίπεδο εννοώ, η λέξη εργασία έχει καταργηθεί και οι πρώην εργαζόμενοι είναι πια απλά «απασχολούμενοι» πράγμα λογικό με τους μισθούς που παίρνουν, όχι όμως ταιριαστό με τις αντίστοιχες ώρες και θυσίες που είναι αναγκασμένοι να κάνουν.

Αλλά και πάλι φλυαρώ, ήθελα να γράψω για το «Λίθο»

Πρόκειται για το οικογενειακό μας κτήμα έκτασης 7 στρεμμάτων και βρίσκεται στη Μπούζα του Αιτωλικού και για να είμαι πιο ακριβής, στην περιοχή που ονομάζεται «Πέτρινα». Η απόφαση για την απόκτηση του ήταν αποτέλεσμα της παύσης εργασιών της δικής μου επιχείρησης, που δυστυχώς (ή ευτυχώς – θα δείξει το μέλλον) δεν άντεξε στο τρελοκομείο που ονομάζεται κρίση.

Πέρασε ένας χρόνος και κάτι μέρες που ήρθαμε για πρώτη φορά σε επαφή μαζί του, το είδαμε, δεν μας πολυάρεσε είναι η αλήθεια, είχε μέσα μπάζα, καλάμια, κοπριές παρατημένες παντού αλλά και το σημείο που βρισκόταν δεν μας πολυενέπνεε, παρόλα αυτά αποφασίσαμε να το αποκτήσουμε, αφού δεν είχαμε  κάπου αλλού γη.

Όλα τα ποσά που απαιτήθηκαν για να ενταχθεί το κτήμα στην μικρή μας οικογενειακή περιουσία, αλλά και όσα ακόμα ξοδεύτηκαν για τις υποδομές που θα διαβάσετε παρακάτω, ήταν χρήματα της οικογένειεας και δεν ασχοληθήκαμε καν να ψάξουμε αν θα μπορούσαμε να πάρουμε κάποια κρατική ή ευρωπαϊκή επιχορήγηση.

Ο στόχος ήταν σαφής, να...