Σταυρός του Νότου (1979)
Νίκος Καββαδίας
Θάνος Μικρούτσικος
Γιάννης Κούτρας
Ανέμισες για μια στιγμή το μπολερό
και το βαθύ πορτοκαλί σου μεσοφόρι
Αύγουστος ήτανε δεν ήτανε θαρρώ
τότε που...
φεύγανε μπουλουκια οι Σταυροφόροι
Παντιέρες πάγαιναν του ανέμου συνοδιά
και ξεκινούσαν οι γαλέρες του θανάτου
Στο ρωγοβύζι ανατριχιάζαν τα παιδιά
κι ο γέρος έλιαζε ακαμάτης τ΄ αχαμνά του
Του ταύρου ο Πίκασσο ρουθούνιζε βαριά
και στα κουβέλια τότε σάπιζε το μέλι,
Τραβέρσο ανάποδο - πορεία προς το βοριά
Τράβα μποραστά - ξοπίσω εμείς - και μη σε μέλλει
Κάτου απ' τον ήλιο αναγαλλιάζαν οι ελιές
και φύτρωναν μικροί σταυροί στα περιβόλια
Τις νίχτες στέρφες απομέναν οι αγκαλιές
τότες που σ' έφεραν, κατσίβελε, στην μπόλια
Ατσίγγανε κι Αφέντη μου, με τι να σε στολίσω ;
Φέρτε το μαυρίτάνικο σκουτί το πορφυρό
Στον τοίχο της Καισαριανής μας φέραν από πίσω
κι ίσα εν' αντρίκιο ανάστημα ψυλώσαν το σωρό
Κοπέλες απ' το Δίστομο φέρτε νερό και ξύδι
Κι απάνω στη φοράδα σου δεμένος σταυρωτά
σύρε για κείνο το στερνό στην Κόρδοβα ταξίδι
μεσ' απ' τα διψασμένα της χωράφια τ' ανοιχτά
Βάρκα του βάλτου ανάστροφη, φτενή, δίχως καρένα
Σύνεργα που σκουριάζουνε σε γύφτικη σπηλιά
Σμάρι κοράκια να πετάν στην έρημην αρένα
και στο χωριά να ουρλιάζουνε τη νύχτα εφτά σκυλιά"
Το "μήνυμα στο μπουκάλι", είναι ένα προσωπικό ημερολόγιο. ΔΕΝ είστε υποχρεωμένοι να το διαβάζετε και το κάνετε με δική σας ευθύνη. Αν πάρετε το ρίσκο, είστε υποχρεωμένοι να συμφωνείτε με τα γραφόμενά μου. Στην απίθανη περίπτωση όμως που πιστεύετε ότι έχω άδικο, ίσως το συζητήσουμε, ΑΛΛΑ ME TON ΟΡΟ ότι, θα κεράσετε εσείς.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου