Για το «Λίθο» δεν έχω γράψει ακόμα τίποτα και πολύ κακώς έχω κάνει.
Και φυσικά ο
«Λίθος» δεν είναι μια οποιαδήποτε πέτρα όπως φυσιολογικά πέρασε απ’ το νου σας,
οπότε τι έχει να γράψει κανείς για μια πέτρα; ΤΙΠΟΤΑ (αν και αυτό το ΤΙΠΟΤΑ,
μπορεί πολύ εύκολα να αναιρεθεί, γιατί για τα πάντα μπορείς κάποιος να γράψει
κάτι, αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μου).
Ο «Λίθος»
λοιπόν που λέτε είναι η τελευταία, τρέλα μου να την πω; Παλαβομάρα μου; μπορεί,
αλλά θα την αποκαλώ «απασχόληση» για να συνάδω με την εποχή, αφού και επισήμως
πια, σε κρατικό επίπεδο εννοώ, η λέξη εργασία έχει καταργηθεί και οι πρώην εργαζόμενοι
είναι πια απλά «απασχολούμενοι» πράγμα λογικό με τους μισθούς που παίρνουν, όχι
όμως ταιριαστό με τις αντίστοιχες ώρες και θυσίες που είναι αναγκασμένοι να
κάνουν.
Αλλά και
πάλι φλυαρώ, ήθελα να γράψω για το «Λίθο»
Πρόκειται
για το οικογενειακό μας κτήμα έκτασης 7 στρεμμάτων και βρίσκεται στη Μπούζα του
Αιτωλικού και για να είμαι πιο ακριβής, στην περιοχή που ονομάζεται «Πέτρινα». Η
απόφαση για την απόκτηση του ήταν αποτέλεσμα της παύσης εργασιών της δικής μου
επιχείρησης, που δυστυχώς (ή ευτυχώς – θα δείξει το μέλλον) δεν άντεξε στο
τρελοκομείο που ονομάζεται κρίση.
Πέρασε ένας
χρόνος και κάτι μέρες που ήρθαμε για πρώτη φορά σε επαφή μαζί του, το είδαμε,
δεν μας πολυάρεσε είναι η αλήθεια, είχε μέσα μπάζα, καλάμια, κοπριές
παρατημένες παντού αλλά και το σημείο που βρισκόταν δεν μας πολυενέπνεε, παρόλα
αυτά αποφασίσαμε να το αποκτήσουμε, αφού δεν είχαμε κάπου αλλού γη.
Όλα τα ποσά που απαιτήθηκαν για να ενταχθεί το κτήμα στην μικρή μας οικογενειακή περιουσία, αλλά και όσα ακόμα ξοδεύτηκαν για τις υποδομές που θα διαβάσετε παρακάτω, ήταν χρήματα της οικογένειεας και δεν ασχοληθήκαμε καν να ψάξουμε αν θα μπορούσαμε να πάρουμε κάποια κρατική ή ευρωπαϊκή επιχορήγηση.
Ο στόχος
ήταν σαφής, να...
μπορέσει να θρέψει την οικογένεια στα δύσκολα που έρχονται, να χτιστεί το συντομότερο δυνατόν εκεί η κατοικία της οικογένειας και
αν γίνει δυνατόν να αποφέρει κάποιο εισόδημα με πρωταρχικό στόχο να μας
«γυρίζει» πίσω τα έξοδά του.
Τώρα βεβαίως
το ονομάζω τρέλα, γιατί πως θα ήταν δυνατόν, ένας άνθρωπος σαν εμένα, που η
μόνη σχεδόν δουλειά που έχει κάνει στη ζωή του είναι το εμπόριο (τουλάχιστον τα
τελευταία 25 χρόνια, αφού νεώτερος και παράλληλα με τις σπουδές μου, καθόλου
δεν μου η έλειψε η πολυπραγμοσύνη στα εργασιακά μου) και που πίστευε μέχρι
χθες, πως το έδαφος της γης αποτελείται από άσφαλτο και τσιμέντο (καθ’ υπερβολή
βεβαίως μιλάω) και δεν έχει ποτέ που λέει ο λόγος πατήσει σε χώμα και
σιχαίνεται μέχρι απέχθειας τη λάσπη, να καταφέρει να «στήσει» και να διαχειριστεί
ένα τέτοιο σχέδιο που αφορά την αγροτική οικονομία και όταν μάλιστα ο όρος
πρωτογενής παραγωγή, δεν αντιπροσώπευε τίποτα άλλο παρά μόνο δείκτες στα βιβλία
μου.
Κι όμως, ένα
χρόνο μετά το «Κτήμα Λίθος» αναπτύσσει ένα μικρό ελαιώνα με 108 δέντρα
Κορωνέϊκης ποικιλίας και λίγα ελειόδέντρα της ποικιλάς Καλαμών
και Χοντροελιές Αγρινίου, μοιρασμένο, καθαρά για λόγους ευκολίας, (ποτίσματα –
λιπάσματα κλπ) σε δυτικό και ανατολικό ελαιώνα, μερικά καρποφόρα, δέκα - δώδεκα
προς το παρόν, (με στόχο την άνοιξη να αναπτύξουμε το περιβολάκι μας, με άλλα
30 δέντρα διαφόρων ειδών, αφού έχουμε «φυλάξει» ένα στρέμμα για αυτό ακριβώς το
λόγο) και δέντρα σκίασης σε σημεία που επιλέξαμε πολύ προσεκτικά.
Προσπαθήσαμε
ακόμα να καλλιεργήσουμε διαφόρων ειδών λαχανικά και κηπευτικά, για τις οικογενειακές
μας ανάγκες, αλλά η αλήθεια είναι πως δεν τα κατάφερα πολύ καλά στις
«ζαρζαβατικές» αναζητήσεις μου, αλλά θα ξαναπροσπαθήσω το επόμενο καλοκαίρι,
ενώ θα μπορούσαμε και τώρα το χειμώνα να δοκιμάσουμε ξανά, αφού έχουμε
εφοδιάσει το «Λίθο» με δυό μικρά θερμοκήπια, αλλά μάλλον κυριάρχησε η
απογοήτευση του πρωτάρη.
Όλες οι
καλλιέργειες ακολουθούν ή θα ακολουθήσουν οι επόμενες, την αργή παραδοσιακή
οδό, χωρίς ραντίσματα και φυτοφάρμακα, με ότι «κινδύνους» για απώλειες ή
καθυστέρηση στην αναμενόμενη παραγωγή μπορεί να έχει αυτή η μέθοδος ενώ τα
λιπάσματα που χρησιμοποιήθηκαν μια – δυό φορές, ήταν αυτά που προτείνονται στη
βιολογική καλλιέργεια, αρκούντως ακριβά γι αυτό και η χρήση τους γίνεται με
εξαιρετική φειδώ.
Τα πήγα όμως
λίγο έως πολύ θα έλεγα καλύτερα στις κτηνοτροφικές μου προσπάθειες, που έχουν
ήδη αποδώσει καρπούς και μερικά έσοδα.
Ο «Λίθος»
λοιπόν διαθέτει σήμερα 5 κοτέτσια χτιστά, οργανωμένα με τις κρεβατίνες τους,
τις φωλιές τους, και τα δυο που είναι ενεργά τώρα στην αρχή, «φιλοξενούν»
περίπου 65 πουλερικά, κότες και κοκόρια, που ήδη καταναλώνει η οικογένεια, ενώ
έχει διαθέσει στην αγορά (σε φίλους βασικά) πάμπολλα αυγά και καμιά τριανταριά
κοκοράκια, από 2 κιλά και πάνω και κάποιοι έχουν παραγγείλει και για το
Χριστουγεννιάτικο τραπέζι τους. Τα πουλιά βόσκουν ελεύθερα σε όλο το κτήμα και
ανταποκρίνονται πλήρως στη λέξη «αλανιάρικα», με συνέπεια βεβαίως, αφού η
ανάπτυξή τους είναι με φυσικό τρόπο, να συμβαδίζει με τους ρυθμούς της φύσης. Αλλά
ας είναι, ισχύει αυτό που λέμε «ξέρεις τι τρως»
Επίσης
υπάρχει στο χώρο του κτήματος ένα μικρό χοιροστάσιο στα οποία «κατοικούν» δυό
χοιρομητέρες, η Stella και η Luna
(αστέρι και φεγγάρι Ιταλιστί – τα ονόματα προήλθαν από το χρώμα του τριχώματός
τους) που έγιναν μαμάδες πριν από ένα και κάτι μήνα και τα γουρουνάκια είναι κιόλας
έτοιμα να μπουν στο φούρνο και σκοπεύουμε να τα διαθέσουμε τώρα στις γιορτές,
αφού έχουμε πάρει παραγγελίες. (όσοι πιστοί και λάτρεις του γουρουνόπουλου
γάλακτος, προσέλθετε – υπάρχουν μερικά
ακόμα)
Σύντομα τελειώνει
ο στάβλος για τα γιδοπρόβατά μας, και θα μπορέσουμε να φέρουμε στο κτήμα τα 6 (προς
το παρόν) ζώα μας. (3 θηλυκά προβατάκια και 1 κριαράκι, καθώς και ένα ζευγάρι
κατσικάκια που μας τα φυλάει τώρα στο στάβλο του ένας φίλος) Σκοπεύουμε στη
συνέχεια να αφήσουμε τη φύση να κάνει τη δουλειά της και να μεγαλώσει το κοπάδι
μας.
Δημιουργήσαμε
και ένα μικρό εκτροφείο για κουνέλια, που όμως δεν έχει ακόμα αποκτήσει
«κατοίκους».
Τα επόμενα
κτίσματα που υπάρχουν στο κτήμα, είναι μια αποθήκη στο κέντρο σχεδόν του χώρου,
για τα απαραίτητα και τα χρειαζούμενα και μια αποθήκη για τις ζωοτροφές που
προς το παρόν στεγάζεται σε ένα από τα κοτέτσια μας.
Στο ερχόμενο
καλοκαίρι στοχεύουμε στην απόκτηση μιάς
μεγαλύτερης αποθήκης πίσω απ’ την υπάρχουσα, που θα μεταλλαχτεί (η υπάρχουσα) σε
ένα μικρό χώρο φιλοξενίας των φίλων μας, για καφεδάκι και τσιπουράκι για χειμώνα και καλοκαίρι, αφού μπροστά του θα
αναπτυχθεί μια μικρή πλατεία με τη συκαμιά της και το πηγάδι της και φυσικά την
απαραίτητη ελιά για φιλοσοφία στη σκιά της.
Στα σχέδιά μας
για την επόμενη διετία, είναι η ανάπτυξη ενός αμπελώνα (100-120 κλήματα) για την παραγωγή του
σπιτικού μας κρασιού και τσίπουρου και μαζί μ’ αυτόν και το αντίστοιχο
οινοποιείο. Όταν μεγαλώσει το κοπάδι μας και έχουμε μια σχετική παραγωγή γαλάκτων,
δίπλα στο οινοποιείο θα «ξεφυτρώσει» και το τυροκομείο μας.
Τέλος σκοπεύουμε
αργότερα να έχουμε ένα στάβλο για ένα – δυό μοσχάρια, πάπιες, χήνες και γαλοπούλες,
ενώ δεν λέμε όχι και σε 5-6 μελίσσια, αν είναι κατάλληλος ο χώρος και η περιοχή
και μας το συστήσουν φίλοι μας μελισσοκόμοι.
Το ποιο extreme απ’
αυτά που ονειρευόμαστε να δημιουργήσουμε είναι ένα παραδοσιακό πεστροφείο σαν αυτά
που συναντάμε στο δρόμο για τα Ιωάννινα. Ξέρουμε από έρευνα τον τρόπο, δεν
ξέρουμε ακόμα το πώς μπορεί να εφαρμοστεί η απλή τεχνολογία που απαιτείται και δεν έχουμε ακόμα και τα στοιχεία για το κόστος.
Για όλα αυτά
έχει γίνει ο κατάλληλος σχεδιασμός, οι χώροι έχουν προβλεφθεί από πριν, και
έχουν κρατηθεί «καθαροί» από καλλιέργειες και δέντρα.
Ίδωμεν
Και για να
μην αδικήσω τους «προστάτες» μας, να σας πω πως για την ασφάλεια του κτήματος,
φροντίζουν τα τρία υπέροχα σκυλιά μας, η Ρέα, η Κρόνω και ο μικρότερος Ερμής.
Αυτά προς το
παρόν απ’ το «κτήμα Λίθος – παραδοσιακής
εκτροφής και καλλιέργειας» όπως θα είναι η πλήρης ονομασία του όταν
ολοκληρωθούν οι σχετικές διαδικασίες και κατοχυρωθεί το σήμα και η ονομασία,
που θα επισημαίνετε και στις ετικέτες των προϊόντων, όταν φτάσουμε στη φάση της
τυποποίησης (γιατί αν όλα πάνε καλά, θα γίνει κι αυτό)
Σύντομα ο «Λίθος»
θα αποκτήσει δική του ιστοσελίδα και θα μπορείτε να ενημερώνεστε από αυτή για
τα νέα του και τα τεκταινόμενα.
Προς το
παρόν, για οτιδήποτε αφορά το κτήμα, πληροφορίες, ερωτήσεις ή παραγγελίες, θα επικοινωνείτε στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείοτου «μπουκαλιού» ή στο προσωπικό μου ταχυδρομείο latsinos@gmail.com
Ο «Λίθος»
είναι ήδη λίγο διάσημος, αφού έχει αποκτήσει πελάτες (μερικούς φανατικούς) και
διανέμει την μικρή ακόμα παραγωγή του στο διπλανό Μεσολόγγι, στο Αγρίνιο, στην
Πάτρα και στην πρωτεύουσα.
Στην επόμενη
ανάρτηση μου που θα αφορά το οικογενειακό μας κτήμα, θα έχω φωτογραφίες και
σχέδια που αφορούν τον μελλοντικό σχεδιασμό και εξέλιξη και ελπίζω την
ηλεκτρονική διεύθυνση του ιστοτόπου του.
Καλή σας ημέρα
και σας ευχαριστώ για τις ευχές και τα καλορίζικα που είμαι σίγουρος ότι θα μου
στείλετε.
Κατάρες και μπινελίκια δεν θα γίνουν δεκτά.

2 σχόλια:
Πραγματικά από καρδιάς κάθε επιτυχία στη προσπάθεια.
Ισως γίνεις παράδειγμα.
Πες μου όμως για αυτά που ήδη αναφέρεις δεν χρειάστηκες κάποιο κεφάλαιο? Αφού η κατοικία δεν έχει γίνει ακομη,που μένεις? Πληρώνεις ενοίκιο?
Η απόδοση της φάρμας καλύπτει τα "σταθερα-ανελαστικά έξοδα" ΔΕΗ,ΤΗΕΦΩΝΟ,ΑΥΤΟΚΊΝΗΤΟ,ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΟΓΑ κλπ?
Και πάλι τις ευχές μου,και γερά απέναντι στις δυσκολίες
Φίλε Λύσιππε καλημέρα, μια - μια οι ερωτήσεις γιατί έχω και την ηλικία μου. Καταρχήν σε ευχαριστώ πολύ για τις ευχές. Για το κεφάλαιο που ρωτάς πρώτα, σου απαντώ πως χρησιμοποιήθηκαν κάποια χρήματα που είχα συσσωρεύσει από τη δουλειά μου τα προηγούμενα χρόνια (με αποτέλεσμα βεβαίως τώρα να είμαι στο άσσο, για να μην πως εντελώς στο μηδέν). Το αρχικό και μέχρι εδώ κόστος, ξεπέρασε τους αρχικούς προϋπολογισμούς μου - όπως συμβαίνει συνήθως όταν ξεκινάς κάτι απ' το μηδέν και μάλιστα δεν γνωρίζεις και το αντικείμενο.
Το αρχικό κόστος, περιφράξεις, κτισίματα υποδομών, εκχερσώσεις και διαμορφώσεις, έφτασε στις 18-20.οοο ευρώ και μέχρι σήμερα για συντήρηση του κτήματος και των υποδομών, αγορά ζώων – δέντρων, εκτροφή και απαραίτητα για την καλλιέργεια έχουν στοιχίσει επιπλέον άλλες 7-8.οοο ευρώ συντήρηση. Σε ενημερώνω όμως, πως εκτός των αρχικών διαμορφώσεων, δηλαδή να «έρθει» ο χώρος σε σημείο να γίνει λειτουργικός που κόστισε περίπου 8-9.οοο ευρώ τα εναπομείναντα 10.οοο ευρώ θα μπορούσαν να έχουν κοστίσει ακόμα και τα μισά, εφόσον για παράδειγμα τα κοτέτσια δεν είχαν γίνει κτιστά αλλά μια απλότερη κατασκευή με ξύλο και πλέγμα.
Για την κατοικία τώρα που ρωτάς, μένω μέσα στην πόλη του Αιτωλικού και σε απόσταση 4 χλμ από το κτήμα, όπου πηγαινοέρχομαι 2 φορές (καμιά φορά εκτάκτως και 3) την ημέρα, με το κόστος φυσικά που έχει αυτό σε καύσιμα. Αλλάξαμε όμως προσφάτως σπίτι, αφήσαμε αυτό που ενοικιάζαμε με αρκετά υψηλό ενοίκιο είναι η αλήθεια, και μετακομίσαμε σε μια μικρότερη και πιο παλιά κατοικία που όμως ανήκει στην οικογένεια της γυναίκας μου και έτσι έχουμε μια μεγάλη μείωση των ετήσιων εξόδων μας.
Όσον αφορά την απόδοση της φάρμας που με ρωτάς, σου απαντώ, πως προς το παρόν δεν καλύπτει τα σταθερά – ανελαστικά έξοδά της, αλλά χρησιμοποιούμε για το σκοπό αυτό τα χρήματα που εξοικονομήσαμε από το ενοίκιο που σου περιέγραψα παραπάνω.
Τα έξοδα αυτά, δεν είναι κάποιο ιδιαίτερα σημαντικό ποσό, περίπου 300 – 500 ευρώ μηνιαίως, αλλά σ’ αυτά θα πρέπει να προστεθούν και τα έξοδα που γίνονται ή θα γίνουν για τις μελλοντικές κατασκευές - υποδομές που ονειρευόμαστε, αλλά αυτές θα γίνονται όταν θα υπάρχουν χρήματα (αφού μέχρι σήμερα κατορθώσαμε να μην χρωστάμε παρά ελάχιστα) και οπωσδήποτε αφού πρώτα ισορροπήσουν τα μηνιαία έσοδα με τα έξοδα. (πράγμα που δείχνει πως δεν αργήσει να συμβεί)
Και για την τελευταία πρόταση σου γράφω τα εξής: ΔΕΗ – ΤΗΛΕΦΩΝΟ, υποφέρω και εγώ όπως όλη η Ελλάδα. Στο κτήμα δεν υπάρχει ακόμα ηλεκτρισμός και ότι χρειάζεται γίνεται με τη γεννήτρια και με βενζινοκίνητες ή πετρελαιοκίνητες συσκευές και εργαλεία. Η πρόθεση μας αρχικά ήταν η εγκατάσταση αγροτικού ρεύματος, αφού το δικαιούμαστε, αλλά τελικά παρότι μπορούσαμε να προχωρήσουμε, αποφασίσαμε να μην το εγκαταστήσουμε και όταν μας επιτρέψουν οι συνθήκες και διαθέτουμε το ανάλογο κεφάλαιο, να εγκαταστήσουμε ένα μικρό φωτοβολταϊκό σύστημα στην οροφή της μεγάλης αποθήκης, καθιστώντας έτσι το «Λίθο» αυτόνομο ενεργειακά, αφού το σύστημα θα αφορά μόνο τις ανάγκες του κτήματος και όχι παραγωγή ρεύματος προς πώληση στη ΔΕΗ.
Τέλος ασφάλιση, ΟΓΑ κλπ, προς το παρόν δεν έχω κάνει τις απαραίτητες ενέργειες, που όμως έχω συνεννοηθεί με το λογιστή μου να τις ολοκληρώσει αμέσως με τη νέα χρονιά.
Αυτά
Για ότι άλλο πολύ ευχαρίστως να σε ενημερώσω
Καλή σου μέρα
Δημοσίευση σχολίου