οι πειρατές είναι εδώ
Και είναι εδώ με το 13ο και πάλι εξαιρετικό μικρού μήκους filmάκι τους, το Atonement (ελληνιστί: εξιλέωση, εξ ου και ο τίτλος της ανάρτησής μου)
Επιστροφή στο cult film επιχειρεί πάλι ο Κωνσταντίνος και αυτό σε εμένα τουλάχιστον αρέσει πολύ.
Δεν έχουμε πρωτότυπο σενάριο, αλλά την cult εκδοχή του matrix. Και με το δεδομένο πως το matrix ΔΕΝ είναι και η πιο αγαπημένη μου ταινία και πραγματικά δεν κατάλαβα ποτέ τι ακριβώς πρόσφερε στην ιστορία του κινηματογράφου αυτή η ταινία, αλλά και την εικαστική της αξία σκηνοθετικά και σκηνογραφικά, είναι σαφές πως προτιμώ αναφανδόν το ταινιάκι των πειρατών, που τουλάχιστον μπορώ να καταλάβω τι αντιπροσωπεύει και για ποιο λόγο δημιουργήθηκε.
(Και εδώ πετάω μιά ιδέα στο τραπέζι με παραλήπτη τον Κωνσταντίνο. για να καταλάβει την εκτίμηση που τρέφω για το matrix. Πιστεύω πως...
η συγκεκριμένη ταινία, έχει το ιδανικό θέμα για να γίνει μια εξαιρετική παρωδία. Σκέψου το και εγώ είμαι μέσα)
Η ταινία ξεκινάει (και συνεχίζει) με ένα πολύ γοητευτικό νυχτερινό πλάνο και συνεχίζεται για το μεγαλύτερο του μέρος να εξελίσσεται στο ημίφως της νύχτας, πράγμα που του προσθέτει σημαντικές και αξιοπρόσεκτες πινελιές από γαλλικό noire cinema.
Παρόλο όμως τα νυχτερινά πλάνα, η εικόνα είναι καθαρή και ευκρινής, πράγμα που με κάνει να πιστεύω πως οι πειρατές απέκτησαν επιτέλους τη νέα πολυπόθητη κάμερα (και αν δεν συμβαίνει αυτό, τότε απλά ο Σοκόλας, έχει γίνει ΠΑΡΑ - ΠΑΡΑ - πολύ καλύτερος).
Επίσης υπάρχει άφθονη χρήση τεχνολογίας και effects χωρίς να είναι πουθενά υπερβολικά και αχρείαστα. Η δοσολογία είναι απολύτως επιτυχημένη.
Άλλο ένα μπράβο για τον Κωνσταντίνο και την υπόλοιπη ομάδα των δημιουργών.
Αυτό που βρήκα ακόμα απόλυτα ταιριαστό ήταν η μουσική. Πρόκειται για εξαιρετική επιλογή και πραγματικά δεν μπόρεσα να καταλάβω αν είναι πρωτότυπη, αν είναι από την ταινία, η τέλος πάντων αν την ξέρω ή όχι. Πάντως το ξάνα γράφω ήταν πόλύ δεμένη με το θέμα του film.
Είδα στην ταινία πολλά καινούρια πρόσωπα, και πολλά ήταν κοινά με τους ηθοποιούς της θεατρικής παράστασης του Καλλιτεχνικού εργαστηρίου, (που παρεπιπτώντως ήταν πάρα πολύ καλή - νομίζω η καλύτερη δουλειά τους στα χρόνια που τους παρακολουθώ) πράγμα που δείχνει άνοιγμα και των δυό ομάδων από τη μία προς την άλλη, αλλά και καλή διάθεση συνεργασίας, πράγμα που στους καιρούς μας είναι περισσότερο από ποτέ απαραίτητη.
Η μοναδική παρατήρηση που θα είχα ίσως να κάνω για την τιανία, είναι η επιλογή των χώρων των γυρισμάτων. Θα ήταν πιστεύω πιο ταιριαστό με το θέμα της ταινίας να επιλεχθούν χώροι περισσότερο high tech και λιγότερο αναγνωρίσιμοι.
Και αυτό το έχουν κάνει με πολύ μεγάλη επιτυχία στις προηγούμενες απόπειρές του οι πειρατές.
Αυτό βεβαίως, σε τίποτα δεν μειώνει το εικαστικό αποτέλεσμα της της ταινίας, που σας προτείνω ανεπιφύλακτα να δείτε.
Tales for the Lagoon Episode 13: Atonement
Tales for the Lagoon Episode 13: Atonement

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου