οχληροί, απρόσωποι, δεν είμαστε αντικείμενα προς εκκαθάριση, είμαστε οι πολίτες αυτής της χώρας που διαδηλώνουμε την αντίθεσή μας στην πολιτική σας».
Ο δήμαρχος Αθηναίων Γ. Καμίνης πρόθυμα δέχτηκε το χρίσμα του υπουργού Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Μ. Παπαϊωάννου για εκκαθάριση της πλατείας Συντάγματος από τα «τσαντίρια», «αντί να στέκεται στο πλευρό της πλειοψηφίας του ελληνικού και αθηναϊκού λαού ενάντια στη βίαιη εξαθλίωση τους», όπως επισημαίνει και σε ανακοίνωσή της η λαϊκή συνέλευση της πλατείας.
Πιο καθαρό από οποιαδήποτε άλλη φορά εμφανίστηκε, αυτή την εβδομάδα, το...
διττό πρόβλημα της εποχής μας. Η μια του όψη είναι η απροκάλυπτη ισχύς και επιβολή της θέλησης της δικτατορίας των αγορών, επί της πολιτικής στους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Η άλλη, είναι η αποδοχή, από την πλευρά των δυνάμεων που ασκούν την πολιτική του κυρίαρχου ρόλου των αγορών στις οποίες αναφέρονται συνεχώς και λογοδοτούν. Η προεξάρχουσα θέση της ελληνικής κυβέρνησης σε αυτή την “γραμμή” λογοδοσίας είναι καταφανής.
διττό πρόβλημα της εποχής μας. Η μια του όψη είναι η απροκάλυπτη ισχύς και επιβολή της θέλησης της δικτατορίας των αγορών, επί της πολιτικής στους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Η άλλη, είναι η αποδοχή, από την πλευρά των δυνάμεων που ασκούν την πολιτική του κυρίαρχου ρόλου των αγορών στις οποίες αναφέρονται συνεχώς και λογοδοτούν. Η προεξάρχουσα θέση της ελληνικής κυβέρνησης σε αυτή την “γραμμή” λογοδοσίας είναι καταφανής.
Οι παρεμβάσεις οίκων αξιολόγησης και τραπεζών τις τελευταίες ημέρες ανέτρεψαν κάθε περαιτέρω σχεδιασμό και για τη “λύση” που αναζητούσαν για το ελληνικό χρέος. Όλοι γνωρίζουν ότι αυτή η “λύση” θα είναι προπομπός και των όσων θα αποφασιστούν για ολόκληρη της Ευρώπη. Γι’ αυτό και έτριξαν τα δόντια στην Πορτογαλία, Ισπανία και, για να είναι ακόμα πιο πειστικές, στην Ιταλία. Ωστόσο, όλοι γνωρίζουν ότι οίκοι και τράπεζες έχουν δοτή ισχύ από τις κυβερνήσεις. Πρόκειται για τον συμπεφωνημένο και κοινά αποδεκτό καπιταλισμό των ημερών μας.
Η ελληνική κυβέρνηση σε καταφανή σύγχυση και νεοφιλελεύθερη παραζάλη τρέχει να προλάβει, να πείσει τις αγορές, με κάθε λόγο και πράξη της. Θα ήταν, όλο αυτό, μόνο μια γελοία και αναξιοπρεπής εικόνα της ελληνικής αστική τάξης, των δυνάμεων του δικομματισμού, αν δεν συμπεριλάμβανε και την κατεδάφιση δικαιωμάτων και δυνατοτήτων, που θα χρειαστεί δεκαετίες για να ανακτηθούν από το λαό.
από την ηλεκτρονική έκδοση της εποχής
για τις επισημάνσεις ευθύνεται ο ναυαγός εν αιθρία
διαβάστε κι αυτό
Σαράντα μέρες πλατεία-μια μικρή εποποιία ήδη!

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου