Ταξίδεψε το ελληνικό σινεμά στα πέρατα του κόσμου απεικονίζοντας την χώρα μας μέσα από τον φακό του και έφυγε πλήρης ημερών σήμερα το πρωί.
"Ποτέ δεν ξεκίνησα κάτι για να βγάλω τα σωθικά μου στο κοινό. Οποτε θέλησα να μιλήσω για την ατομική απειλή, το έκανα πηγαίνοντας με την κάμερα εκεί όπου χρειάστηκε να πάω. Από την Κύπρο μέχρι την Χιλή..." Ακόμα και η απλή διαπίστωση, σήμερα, ότι ο άνθρωπος που έχει πει τα παραπάνω, ο Μιχάλης Κακογιάννης, υπήρξε ο πλέον επιφανής έλληνας κινηματογραφιστής και εκείνος με την εντονότερη διεθνή απήχηση, μοιάζει τουλάχιστον με κοινοτοπία.
Ο «Ζορμπάς» του συγκέντρωσε 7 υποψηφιότητες για τα βραβεία της Αμερικάνικης Ακαδημίας Κινηματογράφου και απέσπασε 3 Όσκαρ. Η «Ηλέκρα», η «Ιφιγένεια», η «Στέλλα» και άλλες ταινίες του βρέθηκαν στις Κάννες, στο Βερολίνο και σε όλα τα διεθνή κινηματογραφικά φεστιβάλ του κόσμου.
Γεννημένος στη Λεμεσό της Κύπρου το 1922 ο Μιχάλης Κακογιάννης σπούδασε νομικά και θέατρο στο Λονδίνο και ξεκίνησε την καριέρα του ως ηθοποιός και σκηνοθέτης στην Αγγλία αρχικά αλλά στην «Κυπριακή Ώρα» του BBC στην αρχή ως...
μεταφραστής και εκφωνητής αρχικά και ως διευθυντής μετέπειτα. Παράλληλα, άρχισε να δουλεύει επαγγελματικά ως ηθοποιός με κορύφωση την εμφάνισή του στον πρωταγωνιστικό ρόλο του «Καλιγούλα», ρόλο για τον οποίο τον επέλεξε ο ίδιος ο Αλμπέρ Καμί και τον σκηνοθέτησε ο Αλέξης Σολομός, που επίσης τότε ζούσε στο Λονδίνο.
μεταφραστής και εκφωνητής αρχικά και ως διευθυντής μετέπειτα. Παράλληλα, άρχισε να δουλεύει επαγγελματικά ως ηθοποιός με κορύφωση την εμφάνισή του στον πρωταγωνιστικό ρόλο του «Καλιγούλα», ρόλο για τον οποίο τον επέλεξε ο ίδιος ο Αλμπέρ Καμί και τον σκηνοθέτησε ο Αλέξης Σολομός, που επίσης τότε ζούσε στο Λονδίνο.
Ήταν οι συμπτώσεις εκείνη την εποχή, που καθόρισαν τη ζωή του. Το γεγονός ότι γνωρίστηκε με τον Δημήτρη Χορν, που φιλοξένησε στο Λονδίνο κι ακόμα ότι ο Νάνος Βαλαωρίτης του υπέβαλε την ιδέα να γράψει το πρώτο του σενάριο με βάση την «Ερόικα» του Κοσμά Πολίτη, που έγινε ταινία πολύ αργότερα.
Η γνωριμία του με τον Χορν και η σχέση τους, που συνεχίστηκε και στην Αθήνα, τον έφερε κοντά και στην Έλλη Λαμπέτη. Έτσι «γεννήθηκε» το «Κυριακάτικο ξύπνημα».Το 1951 επέστρεψε στην Ελλάδα. Το «Κυριακάτικο Ξύπνημα», ήρθε το 1954 και σηματοδότησε την απαρχή της διεθνούς καριέρας του η οποία συνεχίστηκε με τη «Στέλλα», το «Κορίτσι με τα Μαύρα», το «Τελευταίο Ψέμα» και με την τριλογία «Ηλέκτρα», «Τρωάδες» και «Ιφιγένεια» αλλά και πολλές ακόμα ταινίες που τον γέμισαν με υποψηφιότητες, βραβεία σκηνοθεσίας και τιμητικές διακρίσεις.
Ο «Ζορμπάς» του τον έκανε γνωστό, μαζί με την Ελλάδα, στα πέρατα του κόσμου. Βραβεύθηκε, επίσης, από την Ακαδημία Αθηνών για την προσφορά του στο έθνος, από το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για το συνολικό έργο του και αναγορεύθηκε διδάκτωρ Τεχνών στο Columbia College, και επίτιμος διδάκτωρ στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, στο Πανεπιστήμιο Κύπρου και στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.
Με τον «Βυσσινόκηπο», το 1999, η παρουσία του Μιχάλη Κακογιάννη στον χώρο όχι μόνον της κινηματογραφικής αλλά και της θεατρικής σκηνοθεσίας έκλεισε τα 45 χρόνια. Είναι η τελευταία ταινία του που κλείνει τον κύκλο 45 γόνιμων χρόνων, διακρίσεων, βραβείων, κριτικής αναγνώρισης, εμπορικής απήχησης.
Εκτός από τα σενάρια και στη σκηνοθεσία ο Μιχάλης Κακογιάννης είχε, επίσης, γράψει και στίχους για πολλά ελληνικά τραγούδια ενώ δικό του έργο ήταν ο φωτισμός των μνημείων της Ακρόπολης τον οποίο ανέλαβε ο διάσημος Γάλλος φωτιστής Pierre Bideau. Το 2004, ο Μιχάλης Κακογιάννης ίδρυσε, επίσης, το κοινωφελές ίδρυμα «Μιχάλης Κακογιάννης» με σκοπό τη μελέτη, την υποστήριξη και διάδοση των τεχνών του θεάτρου και του κινηματογράφου, καθώς και την καταγραφή και διαφύλαξη των δημιουργημάτων των τεχνών αυτών.Έζησε σε όλες τις πρωτεύουσες του κόσμου "ως πλάνητας με προίκα και εφόδιο την ελληνικότητα, που έφερα μέσα μου, αρετή όντως", όπως λέει ο ίδιος στην αυτοβιογραφία του με τίτλο «Σε πρώτο πλάνο», που έγραψε ο δημοσιογράφος Χρήστος Σιάφκος και τα τελευταία χρόνια ζούσε στην Πλάκα και λάτρευε την Αθήνα την οποία αποχαιρέτισε σήμερα το πρωί.
καλό ταξίδι.
είχε πει "ένα θεατρικό κείμενο γεννιέται, όχι για να επιβιώσει στην γραπτή του μορφή, αλλά στη σκηνική του εκτέλεση"
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου