από τηλεφωνικό θάλαμο στον Νέο Κόσμο το 1996
...
από το black humor
Το "μήνυμα στο μπουκάλι", είναι ένα προσωπικό ημερολόγιο. ΔΕΝ είστε υποχρεωμένοι να το διαβάζετε και το κάνετε με δική σας ευθύνη. Αν πάρετε το ρίσκο, είστε υποχρεωμένοι να συμφωνείτε με τα γραφόμενά μου. Στην απίθανη περίπτωση όμως που πιστεύετε ότι έχω άδικο, ίσως το συζητήσουμε, ΑΛΛΑ ME TON ΟΡΟ ότι, θα κεράσετε εσείς.

3 σχόλια:
Ρε ψυχανώμαλε ψευτοκουλτουριάρη αυτό το έδωσες και στη κόρη σου να το διαβάσει; Άντε να συναντήσεις τον Αλέξη σου μπας και σου δώσει αυτό που ψάχνεις και γλυτώσουμε κι εμείς από κάτι ξενόφερτους ανώμαλους σαν εσένα που μας φορτώθηκαν.
Αγαπητέ μου φίλε-η. Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια, εύχομαι περαστικά και γρήγορα να επιστρέψεις κοντά μας. Γιατί αν δεν επιστρέψεις, με ποιον θα γελάμε;
Προσπάθησε περισσότερο να έλθεις στον πραγματικό κόσμο και ζήσε για λίγο χωρίς τις εμμονές σου.
Αφού ΔΕΝ σου άρεσε, γιατί το διάβασες; Μήπως ήθελες το τηλέφωνο του Αλέξη;
για τον πρώτο σχολιαστή:
καλά ρε φιλαράκι, μην κάνεις έτσι, ένα τηλέφωνο άφησε το παιδί μην το χρειαστεί κανένας. συνηθίζεται τελευταία
Δημοσίευση σχολίου