κτήμα Λίθος

κτήμα Λίθος
κάντε αριστερό click στη φωτό και επισκεφθείτε το Κτήμα Λίθος

12 Φεβρουαρίου 2012

απαντήσεις σε ερωτήματα -1

ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ!
αναδημοσίευση από iskra.gr
για τις επισημάνσεις, "ευθύνεται" ο ναυαγός

ΜΟΝΟ ΕΝΑ ΝΕΟ ΕΘΝΙΚΟ ΝΟΜΙΣΜΑ ΚΑΙ ΜΙΑ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΘΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΣΟΥΝ ΤΙΣ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ

ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΟΛΟΓΙΑ
Όλο και περισσότεροι πολίτες προβληματίζονται πλέον με την παρουσία της χώρας μας στο ευρώ. Αυτός ο προβληματισμός τείνει να γίνει κυρίαρχος.
Σήμερα όλο και περισσότεροι εργαζόμενοι αρχίζουν να κατανοούν ότι η έξοδος από το ευρώ, στο πλαίσιο συνολικής αμφισβήτησης της Ε.Ε. και μιας νέας προοδευτικής πορείας, ίσως να είναι αναντικατάστατη προϋπόθεση διεξόδου από την κρίση.
Την ώρα όμως, που...
προσεγγίζουν αυτήν την κατεύθυνση, την ίδια ώρα αμφιβάλλουν, διστάζουν και φοβούνται.

ΟΙ ΦΟΒΟΙ ΓΙΑ ΤΟ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΟ ΕΞΟΔΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ!
Οι φόβοι των πολιτών για ενδεχόμενη έξοδο από το ευρώ, που μεταφράζονται σε αγωνιώδη ερωτήματα, είναι πολλοί και επιτείνονται από την καταστροφολογία των κυρίαρχων κύκλων, συχνά και δυνάμεων της Αριστεράς.
Συγκεκριμένα, σε περίπτωση εξόδου από το ευρώ, οι πολίτες φοβούνται για πολλά και ειδικότερα για τις καταθέσεις, τους μισθούς και τις συντάξεις τους.
Οι φόβοι αυτοί είναι αβάσιμοι, πράγμα που μπορεί να επιχειρηματολογηθεί μόνο και μόνο από το γεγονός ότι πάρα πολλές χώρες της Ευρώπης έχουν εθνικό νόμισμα, ακόμα και χώρες της Ε.Ε., χωρίς αυτό να σημαίνει καταστροφή.
Αντίθετα, όλες αυτές οι χώρες, ακόμα και πιο αδύναμες οικονομικά από την Ελλάδα, παρ’ ότι ακολουθούν νεοφιλελεύθερες, σε γενικές γραμμές, επιλογές, διανύουν την κρίση με αρκετά ηπιότερες συνέπειες από ότι η χώρα μας ή χώρες της περιφέρειας της ευρωζώνης.
Κι αυτό για να μην αναφερθούμε στην προ ευρώ Ελλάδα, η οποία ακολουθούσε τις συνταγές του νεοφιλελεύθερισμού με νόμισμα τότε τη δραχμή. Σε αυτή την Ελλάδα δεν είχαν εξανεμισθεί οι καταθέσεις, ούτε οι μισθοί και οι συντάξεις.
Αντίθετα, στην τότε Ελλάδα της δραχμής, παρ’ ότι νεοφιλελεύθερη, μάλλον συγκρατούνταν οι λαϊκές αποταμιεύσεις, οι μισθοί, τα εισοδήματα και η κατανάλωση, ενώ στη νεοφιλελεύθερη Ελλάδα του ευρώ αυτό συνέβαινε, στο βαθμό που συνέβαινε, χάρις στον ποταμό των δανείων ιδιωτών και δημοσίου. Δάνεια από ένα χρηματοπιστωτικό σύστημα, το οποίο επεκτάθηκε ληστρικά και ταχύτατα χάρις στο «σκληρό ευρώ» και τα χαμηλά επιτόκια του τελευταίου. Αυτά, όμως, ήταν που προσέδωσαν εφιαλτικές διαστάσεις στην ελληνική κρίση.
Κάνοντας αυτές τις επισημάνσεις, καθόλου δεν σημαίνει ότι το δίλημμά μας είναι αν ο νεοφιλελεύθερος ελληνικός καπιταλισμός θα είναι μέσα ή έξω από το ευρώ.
Κάθε άλλο! Ο νεοφιλελευθερισμός και ο καπιταλισμός είναι σε κάθε περίπτωση βλαπτικοί για τη χώρα.
Η δική μας πρόταση για έξοδο από το ευρώ συνδέεται με μια νέα προοδευτική πορεία και με μια εθνικά ανεξάρτητη και δημοκρατική Ελλάδα.

ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΟΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ;
Τι θα γίνουν, λοιπόν, οι καταθέσεις των πολιτών στο πλαίσιο της δικής μας πρότασης για έξοδο από το ευρώ;
Η έξοδος από το ευρώ κατ’ αρχήν πρέπει να πούμε ότι συνδέεται, κατά πάσα πιθανότητα, με τη «στάση πληρωμών», δηλαδή τη διακοπή αποπληρωμής του χρέους. Και συνδέεται, τόσο γιατί το υπέρογκο χρέος είναι άδικο και μη βιώσιμο και επομένως, έτσι κι αλλιώς δεν μπορεί να αποπληρωθεί όσο και από το γεγονός ότι ένα εξωτερικό χρέος σε ευρώ, θα εκτιναχθεί στα ύψη σε σχέση με το νέο εθνικό νόμισμα. Επομένως, η διακοπή αποπληρωμής του χρέους, με στόχο τη διαγραφή του συντριπτικά μεγαλύτερου, τουλάχιστον, μέρους του, είναι το αναγκαίο συμπλήρωμα της εξόδου από το ευρώ για μια νέα πολιτική διεξόδου από την κρίση.
Και οι δύο αυτές κινήσεις, έξοδος από το ευρώ και «στάση πληρωμών» είτε «στάση πληρωμών» και έξοδος από το ευρώ, είναι αλληλένδετες θα συνοδευτούν, σχεδόν, «αναγκαστικά» και από άλλα δύο μέτρα:

ΕΘΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ - ΥΠΟΤΙΜΗΣΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΣ!
Πρώτον, την εθνικοποίηση-κοινωνικοποίηση των τραπεζών και δεύτερον την υποτίμηση του νέου εθνικού νομίσματος.
Και τα δύο αυτά μέτρα είναι απαραίτητα για την απολύτως αναγκαία ανακεφαλαιοποίηση από το δημόσιο, με το νέο εθνικό νόμισμα, των τραπεζών και τη συνολική στήριξή τους, προκειμένου να ασκηθεί μια νέα χαμηλότοκη χρηματοπιστωτική πολιτική ανάπτυξης, παραγωγικής και κοινωνικής ανασυγκρότησης.
Είναι απαραίτητα, επίσης, ιδιαίτερα σε πρώτη φάση, η υποτίμηση, για την τόνωση του εγχώριου δυναμικού και ειδικότερα των εξαγωγών και επομένως της απασχόλησης.
Αυτή η τετράδα μέτρων: στάση πληρωμών, έξοδος από το ευρώ, εθνικοποίηση των τραπεζών, γενναία υποτίμηση του νέου εθνικού νομίσματος, είναι βέβαιον ότι θα προσφέρουν ισχυρές ανάσες και ένα νέο αέρα ανεξαρτησίας στη χώρα και την οικονομία, που μπορεί να αξιοποιηθεί για τη διαμόρφωση μιας νέας προοδευτικής πορείας διεξόδου από την κρίση και ελπιδοφόρας προοπτικής.

ΟΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΚΙΝΔΥΝΕΥΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗ ΛΕΗΛΑΣΙΑ!
Οι καταθέσεις, τώρα, των πολιτών και των επιχειρήσεων στις τράπεζες, όχι μόνο δεν πρόκειται να υποστούν την παραμικρή απώλεια εξαιτίας όλων των παραπάνω και ειδικότερα από την έξοδο από το ευρώ αλλά και θα διαφυλαχθούν απολύτως, ως εθνικό κεφάλαιο, από τη φθορά και τη βέβαιη απομείωση και απώλειά τους.
Και αυτή η βέβαιη φθορά, απομείωση και απώλεια των καταθέσεων θα επισυμβεί , όπως έχει ήδη αρχίσει να συμβαίνει, αν συνεχιστεί η σημερινή ατελείωτη τροϊκανή-μνημονιακή λεηλασία, που οδηγεί τη χώρα είτε σε «συντεταγμένη», υπό την κηδεμονία της ΕΕ, χρεοκοπία είτε σε ανεξέλεγκτη χρεοκοπία. Γιατί, είτε με «συντεταγμένη» είτε με «ανεξέλεγκτη» χρεοκοπία οι καταθέσεις, για διαφορετικούς λόγους σε κάθε περίπτωση, θα εξανεμιστούν, πέραν από τον κίνδυνο που ανά πάσα στιγμή διατρέχουν στις παρούσες συνθήκες από ένα αιφνίδιο ''πανικό'' των καταθετών!
Στην περίπτωση εξόδου από το ευρώ οι καταθέσεις θα μετατραπούν αυτομάτως σε ισόποσα ισοδύναμα του νέου νομίσματος, ανάλογα με την ισοτιμία ανταλλαγής που θα επιλεγεί, ενώ τα υπάρχοντα κυκλοφορούντα ευρώ, που θα ανταλλαγούν, θα μεταφερθούν στη νέα Κεντρική Τράπεζα της Ελλάδας, ως συναλλαγματικά διαθέσιμα της χώρας.
Αν το νέο νόμισμα, ας πούμε η νέα δραχμή, είναι π.χ. το ½ του ευρώ, τότε μια κατάθεση 1.000 ευρώ θα ισοδυναμεί και θα ανταλλαχθεί με 2.000 νέες δραχμές. Αυτές οι καταθέσεις θα είναι απολύτως ασφαλείς από τις ανακεφαλαιοποιημένες από το δημόσιο τράπεζες και απολύτως εγγυημένες, ανεξαρτήτως μεγέθους, από το κράτος, όπως άλλωστε ίσχυε και στην προ ευρώ περίοδο.

ΑΒΑΣΙΜΕΣ ΑΝΗΣΥΧΙΕΣ
Σε αυτή την περίπτωση προβάλλονται οι εξής ανησυχίες για τις καταθέσεις:
Πρώτη ανησυχία είναι ότι η υποτίμηση θα υποβαθμίσει την αγοραστική αξία του νέου νομίσματος στο εξωτερικό και δεύτερη ανησυχία είναι ότι το νέο νόμισμα θα χάσει την αξία του στο εσωτερικό, εξαιτίας του πληθωρισμού που ενδεχομένως να επέλθει, λόγω της αύξησης των τιμών των εισαγόμενων προϊόντων.
Πράγματι, η μεγάλη υποτίμηση του νέου εθνικού νομίσματος θα επιφέρει σημαντική αύξηση στις τιμές των εισαγόμενων προϊόντων, αύξηση η οποία δεν είναι εν γένει ανεπιθύμητη, αφού θα ενισχύσει τα εγχώρια προϊόντα, την εγχώρια οικονομική βάση και την απασχόληση.
Ο πληθωρισμός που θα επέλθει λόγω της αύξησης των τιμών των εισαγόμενων προϊόντων, μπορεί να χαλιναγωγηθεί σε πολύ λογικά επίπεδα, αν μια προοδευτική κυβέρνηση επιβάλλει ένα ουσιαστικό και αυστηρό έλεγχο των τιμών, που θα πλήξει την αισχροκέρδεια και τα καρτέλ, τα οποία ενδημούν στην ελληνική αγορά.
Τέλος, πράγματι η αγοραστική δύναμη του νέου εθνικού νομίσματος θα πέσει, λόγω υποτίμησης, στις αγορές του εξωτερικού, αλλά ας μην παραβλέψουμε το γεγονός ότι θα συμβεί και το αντίστροφο: δηλαδή θα φτηνύνουν αρκετά τα εγχώρια προϊόντα και υπηρεσίες για τους επισκέπτες από το εξωτερικό, πράγμα που θα ενισχύσει το τουριστικό ρεύμα προς τη χώρα μας.

ΘΑ ΑΓΟΡΑΣΟΥΝ ΤΗ ΧΩΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ;
Να σημειώσουμε, ακόμα, ότι ο κίνδυνος, -που πολλοί επισείουν- πως θα έλθουν από το εξωτερικό, ακόμα και συμπατριώτες μας «αετονύχηδες» που έστειλαν έξω τις καταθέσεις τους, κεφάλαια για να αγοράσουν «κοψοχρονιά» τη χώρα, μπορεί να αντιμετωπιστεί.
Διότι το πρώτο που πρέπει να κάνει μια προοδευτική κυβέρνηση με την έξοδο από το ευρώ και την υποτίμηση του εθνικού νομίσματος, είναι να επιβάλλει, σε πρώτη, τουλάχιστον, φάση, αυστηρό έλεγχο στην κίνηση των κεφαλαίων, ώστε να υποβοηθήσει νέες εθνικά συμφέρουσες τεχνολογικές και παραγωγικές επενδύσεις από το εξωτερικό και να αποτρέψει προερχόμενες από τα έξω κερδοσκοπικές αγορές και κερδοσκοπικές κινήσεις κεφαλαίων.

ΜΙΑ ΝΕΑ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Φυσικά, δεν θεωρούμε ότι με τα ως άνω καλύψαμε την σχετική θεματολογία αλλά νομίζουμε ότι δώσαμε μια πρώτη ιδέα απαντήσεων απέναντι στην κινδυνολογία και καταστροφολογία που διασπείρεται για την έξοδο από το ευρώ και τις καταθέσεις.
Σε επόμενο σημείωμά μας θα αντικρούσουμε τη μυθολογία ότι, τάχα, με την έξοδο από το ευρώ διατρέχουν κίνδυνο οι μισθοί και οι συντάξεις.
Αν υπάρχει ένας τρόπος για να μην καταρρεύσουν τελείως και απολύτως μισθοί και συντάξεις, αντίθετα, για να στηριχτούν και να γνωρίσουν σταδιακή αναβάθμιση, τότε αυτός είναι να ακολουθήσει η χώρα το δρόμο της στάσης πληρωμών και της εξόδου από το ευρώ, στην κατεύθυνση μιας νέας ριζοσπαστικής προοδευτικής πολιτικής!

6 σχόλια:

Unknown είπε...

Καλησπέρα, ναυαγέ,
η πολυφωνία που εκ των πραγμάτων εμφανίζεται εντός του χώρου του ΣΥΡΙΖΑ είναι λογική και προέρχεται από τις διαφορετικές αναγνώσεις των φαινομένων. Ο σ. Λαφαζάνης παρεμβαίνει δυνατά στους χώρους της Βουλής (ενδεικτικό παράδειγμα η χθεσινή έκρηξη Βενιζέλου εναντίον του στο βίντεο). Ωστόσο, παρατηρείτε ότι Μπένυ ξέρει πού να χτυπήσει, στην αδύναμη πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ που μιλάει ακόμα για επιστροφή στη δραχμή υπό όρους. Πολιτικά και οικονομικά θεωρώ ότι δεν τίθεται θέμα εξόδου της χώρας από τη ζώνη του Ευρώ - για την ακρίβεια, το κοινό νόμισμα αποτελεί το καλύτερο επιχείρημα της Ελλάδας για εισροή βοήθειας από την ΕΚΤ που πρέπει επιτέλους να αναλάβει τις ευθύνες της.

Επειδή τα πράγματα δεν είναι ποτέ μονά-ζυγά, και κυρίως, ποτέ άσπρα-μαύρα, σας προσκαλώ να διαβάσετε το κάτωθι άρθρο που συζητά με πολύ προσοχή και καλοπροαίρετη κριτική τα σχέδια εξόδου από το Ευρώ.
Εμμονές και σιωπές στη στρατηγική της εξόδου από το ευρώ.

(θα μπορούσατε κάλλιστα να το δημοσιεύσετε ως Μέρος Δεύτερο)
Σας ευχαριστώ για τη φιλοξενία.

ναυαγός εν αιθρία είπε...

αγαπητέ Σφυράκιε
Προσωπικά μου είναι εντελώς αδιάφορος ο ΣΥΡΙΖΑ, που "παίζει" κι αυτός το παιχνίδι των αστικών κομμάτων της δήθεν δημοκρατίας τους. (βλέπε χρηματοδότήσεις κομμάτων - βουλευτικά προνόμια, φέσια στις τράπεζες κλπ για τα οποία ουδείς λόγος γίνεται). Η θέση μου για ΑΜΕΣΗ έξοδο από τον οικονομικό εναγκαλισμό - στραγγαλισμό του ευρώ, είναι γνωστή τοις πάσι πολύ πριν την ασπαστεί ο ΣΥΡΙΖΑ. Η καταστροφή ήρθε με την εμμονή του μεγαλομανούς σημίτη να μας εντάξει στις "οικονομίες των ισχυρών". Σίγουρα η ποθούμενη έξοδος θα δημιουργήσει προβλήματα, ΑΛΛΑ, τα όποια προβλήμτα θα είναι ΠΟΛΥ ΛΙΓΟΤΕΡΑ, από τις συνέπειες της παραμονής μας, που μας σπρώχνει όλο και βαθύτερα στην αποπνικτική αγκαλιά της μέρκελ. Η γερμανία για μια ακόμη φορά έχει κυρήξει πόλεμο στην ανθρωπότητα και για να σωθούμε οφείλουμε να αποδράσουμε και να πορευτούμε το μοχανικό μας δρόμο του εθνικού νομίσματος (και κατά συνέπεια οικονομία), με την προϋπόθεση βεβαίως πως όποιος κληθεί να αναλάβει την τύχη μας, θα είναι σε θέση να υλοποιήσει προγράμματα σαν αυτά που περιγράφονται. Απ' την άλλη βεβαίως, ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΕΜΜΟΝΙΚΟΣ, με την έξοδο απ' την ΟΝΕ, (όπως είναι η σωστότερη έκφραση) ΑΛΛΑ και πάλι απαιτούνται πρωτίστως, ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ ΤΡΟΧΙΑ και αλλαγή του ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΟΥ προγράμματος των μνημονίων 1,2,3 ΚΑΙ ΟΣΩΝ ΑΛΛΩΝ ΑΚΟΛΟΥΘΉΣΟΥΝ. Γιατί είναι παραπάνω από βέβαιο, ΠΩΣ ΘΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΝ, μέχρι να αποφασίσσουν να μας ξωμπήξουν. Πράγμα που τελικά, καθιστά την έξοδο μας, ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΑΠΌ ΕΠΙΤΑΚΤΙΚΉ, ακόμα και ΣΗΜΕΡΑ, αν είναι δυνατόν.

Unknown είπε...

Σε αυτή την περίπτωση, θα ήθελα να κάνω την εξής παρατήρηση...

Πως υποστηρίζετε ότι αυτό που φαντάζει (δεν το κρίνω) πολιτικά ορθό, δηλαδή την έξοδο από την ΟΝΕ, είναι
α) Οικονομικά-οργανωτικά εφικτό;;
β) Πολιτικά-οικονομικά ωφέλιμο;;

ναυαγός εν αιθρία είπε...

Μάλιστα. Μου αρέσει πάντα αγαπητέ Σφυράκιε να ανταλλάσω απόψεις μαζί σου, γιατί είναι και εύστοχες και περιεκτικές οι παρατηρήσεις - ερωτήσεις σου. Απαντώ λοιπόν. Για το πρώτο σκέλος, σου προτείνω το: απαντήσεις σε ερωτήματα -2 (http://minimastompoukali.blogspot.com/2012/02/2_12.html) που όσο κι αν μοιάζει θεωρητικό, αυτό σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει πως δεν είναι εφαρμόσιμο. Προϋποθέτει βεβαίως, το μεγάλο ανάστημα του ανδρός που θα αναλάβει να εφαρμόσει αυτό το πρόγραμμα. Παρακαλώ να ληφθεί υπ' όψιν, η τελευταία πρόταση του εν λόγω άρθρου, που επισημαίνει πως "Οι προγραμματικές κατευθύνσεις που παρουσιάζονται στο κείμενο αυτό είναι ακόμα ημιτελείς και βρίσκονται σε διαρκή επεξεργασία". Για την πρώτη ερώτηση του δεύτερου σκέλους του σχολίου σου αγαπητέ μου Σφυράκιε απαντώ, ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ ΝΑΙ, τίποτα δεν μπορεί να είναι χειρότερο, από αυτό τον συρφετό πολιτικάντηδων, λαϊκιστών/διοριστών, απατεώνων, που ΚΑΝΟΥΝ ΠΩΣ ΚΥΒΕΡΝΟΥΝ τη χώρα, τα τελευταία 96 χρόνια. (96 χρόνια από το 1916, χρονιά που αναλαμβάνει για πρώτη φορά κυβερνητικά καθήκοντα -τον διόρισε νομάρχη στη Λέσβο, ο άλλος μέγιστος, Ο ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟΣ- ο πατέρας της δυναστείας παπανδρέου, ο γέρος της δικτατορίας). Τώρα αγαπητέ Σφυράκιε, όσον αφορά το τελευταίο μέρος το κατά πόσο θα είναι οικονομικά ωφέλιμο. Θα αντιστρέψω την ερώτηση, κατά πόσο ήταν, είναι σήμερα και θα είναι στο μέλλον, οικονομικά ωφέλιμη η παραμονή μας στην ΟΝΕ. Ας αναλογιστούμε τα όποια κέρδη (επίπλαστα τα περισσότερα) και τι μας οδήγησε σ' αυτή την κατάσταση. Δεν ξέρω λοιπόν με βεβαιότητα να απαντήσω κατά πόσο η έξοδος μας από την ΟΝΕ, με πιθανή επιστροφή στη δραχμή θα είναι οικονομικά ωφέλιμη, βλέπω όμως και νομίζω πως το βλέπουμε όλοι μας, πως η παραμονή μας, είναι ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΗ.

Unknown είπε...

Δεν γνωριζόμαστε εκ του σύνεγγυς, ούτε υπάρχει περίπτωση να "τσακωθούμε", οπότε θα είμαι ευθύς.
Το ότι δύο φαινόμενα συμβαίνουν ταυτόχρονα, δεν σημαίνει ότι το ένα φέρνει το άλλο. Το γεγονός ότι όταν βρέχει κάνει και κρύο, δεν σημαίνει ότι η θερμοκρασία πέφτει λόγω βροχής. Σημαίνει τουλάχιστον ότι έχουμε χειμώνα. Η Οικονομική Ένωση, ένωση χρήματος, έχει τα χάλια της γιατί εκφράζει τους παρόντες συσχετισμούς εξουσίας. Εγώ σας λέω ότι γιατί να πάμε τόσο μακριά και να μην δούμε τι συμβαίνει στο κράτος μας.

Μήπως το Ελληνικό κράτος, και οι εδώ εξουσίες, δεν έχουν καθαρά ταξικά-οικονομικά χαρακτηριστικά; Υπήρξε κάποιο νομοσχέδιο τα τελευταία 10 χρόνια (και μην μου πείτε ότι είναι όλα επιταγές του Διεθνούς Συστήματος κλπ) με κατεύθυνση την αναδιανομή του πλούτου και την ενίσχυση των χαμηλότερων στρωμάτων έναντι των υψηλότερων; Αυτό, για το ποιός κυβερνά. Η επαφή με το IMF δεν έγινε κατ' επιταγή κάποιου σατανικού σχεδίου της Μέρκελ - ο Πρωθυπουργός της χώρας την έκανε.

Δεύτερον, μετά λόγου γνώσης δηλώνω πως εάν υπάρχει ένα καταφύγιο αυτή τη στιγμή για τα δημόσια οικονομικά είναι αυτό της ΕΚΤ και του ρόλου της ως Τράπεζα της Ευρώπης. Δυστυχώς, βλέπω να ενισχύεται η προπαγάνδα πως η χώρα αποτελεί κάποιου είδους καρκίνος ή κάποιος όγκος αν απομακρυνθεί όλα έγιναν τέλεια. Δεν είναι καθόλου έτσι.
Αντίθετα, μπορεί κάποιος να μας παρομοιάσει καλύτερα με ένα πόδι σε σηψαιμία, που εάν δεν θεραπευθεί θα επιφέρει τον (οικονομικό) θάνατο όλου του υπόλοιπου σώματος. Διάσωση (κανονική, όχι... παπαδήμεια), παροχή ρευστότητας, ανακεφαλαιοποίηση κλπ, μπορεί να γίνει μόνο κάτω από την υποχρέωση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας να παίξει τον ρόλο της ως Τράπεζα του Συνόλου της ΕΕ.

ναυαγός εν αιθρία είπε...

Αγαπητέ μου φίλε, δεν υπάρχει κανένας λόγος να "τσακωθούμε" κι αυτό γιατί σε μια Δημοκρατία, είναι θεμιτό να ακούγονται όλες οι απόψεις. Δυστυχώς όμως γι εμάς, όχι μόνο στη δική μας δημοκρατία ΔΕΝ ακούγονται όλες, αλλά ακούγονται μόνο εκείνες που θέλουν οι λίγοι κρατούντες και αποκρύπονται επιμελώς όλες οι υπόλοιπες. Τέλος, πάλι δυστυχώς για εμάς, δεν θα πάρουμε εμείς τις αποφάσεις, άλλοι, εκ προοιμίου επικίνδυνοι, ελέω της δικής μας ψήφου, θα αποφασίσουν για εμάς. Επομένως καταλήγω, το κυριότερο πρόβλημά μας, δεν είναι αν θα συνεχίσει η οικονομία μας να βρίσκεται εντός ή εκτός της ΟΝΕ, αλλά πρωτίστως να απαλλαγούμε απ' αυτόν το συρφετό. Αν το καταφέρουμε αυτό, μετά βλέπουμε. Η κρατούσα άποψη όμως, λέει πως πάλι αυτούς θα καλέσουμε να κυβερνήσουν και γι αυτό, είναι προτιμότερο (μ' αυτούς τους κυβερνήτες) να είμαστε πιστεύω (και όχι μόνο εγώ όπως ξέρεις) εκτός ΟΝΕ, γιατί για όσο χρόνο διατηρείται στη θέση το υπάρχον σύστημα, ο στόχος θα είναι κοινός με τους "μεγάλους" της κολεγιά; που λέγεται Ευρώπη. Η σωτηρία του τραπεζικού συστήματος και του κεφαλαίου. Καταλήγουμε λοιπόν πως συμφωνούμε. Το πρόβλημα είναι πολυσύνθετο. Οι ρίζες του βαθειά χωμένες και σαφώς υπάρχουν παραπάνω από μιά απαντήσεις. Αλλά μόνο μια λύση. Την άμεση Δημοκρατία και τότε ας παρθούν οι όποιες αποφάσεις.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...