Είναι γύρω στα ογδόντα, από τα οποία τα 70 τα έχει περάσει στο καφενείο του. Εάν λοιπόν ισχύει πως το πεζοδρόμιο και τα καφενείο είναι τα καλύτερα σχολεία, τότε ο μπάρμπα Γάκιας, είναι ο πιο μορφωμένος απ' όλους μας. Ας του λείπουν τα πτυχία του πανεπιστήμιου, κι ας μην έχει κανένα χαρτί "επαγγελματικής κατάρτισης" ξέρει απ' όλους πολύ περισσότερα. Του μπάρμπα Γάκια του Κότσαρη, γιατί για αυτόν λέω, του αρέσει πολύ να γράφει. Να γράφει και να...
σχολιάζει τα καλώς και τα κακώς κείμενα. Αν υπήρχαν ιστολόγια στην εποχή του, θα ήταν σίγουρα ένας από εμάς (ιστογράφος δηλαδή) και θα ήταν κι από τους πολύ καλούς. Τελειώνοντας να σας πω, πως μου αρέσει πολύ να τον ακούω, όταν έχει παρακολουθήσει μια από τις θεατρικές παραστάσεις της ομάδας μας και μετά μου αναλύει αυτά τα σημεία που τον εντυπωσίασαν περισσότερο, αλλά και ίσως κάτι που δεν του πολύ-άρεσε, αλλά πάντα με καλή καρδιά.Αυτή τη φορά έχει γράψει για το κάπνισμα, ένα πεδίο που το γνωρίζει καλά, μιας και το κάπνισμα πάει συνήθως με τον καφέ και καφέ πίναν παλιά οι άνθρωποι στο καφενείο. Σχολιάζει λοιπόν τα μέτρα, τα βρίσκει άδικα, χωρίς ο ίδιος να έχει καπνίσει ποτέ.
Διαβάστε
Αρχαίο ψυχαγωγικό και ανακουφιστικό ήτο κληρονομικό από πολλών αιώνων, σε χαρές και σε πόνους, σε διάφορες καταστάσεις, συζητήσεις. Άρχισε από τους ναργιλέδες ακόμη των αρχόντων και Τούρκων Αγάδων, Πασάδων όπου και στα καφενεία το αρχαιότερο επάγγελμα όπου διέθεταν ναργιλέδες που ήτο σοβαρό να εξυπηρετήσεις με κάρβουνο, καπνό και τα επακόλουθα. Κληρονομικό το κάπνισμα είπαμε από τα παλαιά μάλιστα η χώρα μας ήτο μεγάλη καπνοπαραγωγική και το κράτος είχε ιδιαιτέρα ευφορία καπνού. Μοίραζε χαρτί ειδικό κόκκινο να ξεχωρίζει από τους παρανόμους που δεν ήτο παραγωγοί. Επειδή τα σιγαρέτα ήτο ακριβά και φτώχεια μεγάλη ορισμένοι το έκαναν με εφημερίδα. Το κάπνισμα είναι ο δικτάτορας του ατόμου, τον κάνει ότι θέλει. Επίσης γίνεσαι σελέμης, διακονιάρης. Στο καφενείο ήτο πάρα πολλοί που έρχονταν νύχτα και έπιναν καφεδάκι για να καπνίσουν. Και το σιγαρέτο με την Κατοχή κάπνιζαν και χασίσι, έκαναν ένα με τα τέσσερα τσιγαρόχαρτο καπνό και χορτάρι, κάπνιζαν από μία τραβηξιά ο καθένας. Αυτά έβλεπα και τρόμαξα, μεγάλη έξαρση στο καφενείο. Το μεσημέρι σκούπιζα ένα φαράσι από τσιγάρα, τα πετούσαν κάτω αν και υπήρχαν τασάκια. Επίσης το βράδυ στο σκούπισμα δύο φαράσια. Είχα πινακίδες "μη πετάτε τα σιγαρέτα στο δάπεδο", "μη πτύεται επί του δαπέδου" και "μη βλασφημείται τα Θεία". Δεν άκουγαν, ελάττωμα από το ίδιο σιγαρέτο συνέχιζαν το άλλο, τους παρατηρούσα και μου έλεγαν «όταν θα πας στρατιώτης, θα μάθεις». Και στο στρατό ξέρετε τι έμαθα; Ότι οι στρατιώτες κάπνιζαν τις γόπες, διότι δεν είχαν χρήματα και γίνονταν ζητιάνοι όπως Κώστα δες μια ρουφηξιά. Το κάπνισμα όπως έχω γράψει, παλιά κληρονομιά όπου δύσκολα θα σβήσει. Όσο για την τιμωρία των καταστηματαρχών, είναι παράνομο το κατάστημα γράφει Απαγορεύεται το κάπνισμα. Τι θα γίνει; Τον πελάτη θα τον διώξεις; Που καρτερεί να περάσει πελάτης, να πάρει καφέ για να εισπράξει 1 ευρώ. Θα σερβίρει το καφέ και έπειτα θα του γράψουν πρόστιμο την ώρα που μαγειρεύει τον καφέ; Διότι ο πελάτης καπνίζει; Άλλα μέτρα να διαλέξει και τιμές μεγάλες στο σιγαρέτο να βάλει, ήμουν 70 χρόνια στο καφενείο, δεν κάπνισα, ήπια καπνοσιγάρο από ξύλο σόμπας και τον ταμπή πότε κάρβουνο και πότε ξύλα. Το συνήθισα. Αυτό δεν έχει κόμματα, ούτε αριστοκρατία, η φτωχολογιά το έχει για συντροφιά. Μας μιλούν ότι διώχνει τη σκέψη της πείνας. Μολογούν καλύτερα νηστικός παρά ατσίγαρος. Δεν έχει ηλικία και μικρά παιδιά στο γήπεδο, αγρούς, ακρογιαλιές παίρνουν μια τραβηξιά. Ότι και να πάρουν μετά το μπάνιο ή φαγητό ή πιοτό. Και ο άφραγκος δεν το στερείται όπως έχω γράψει πιο πάνω, ζητά σελέμης, διακονιάρης, που όταν τον βλέπουν κρύβουν το πακετάκι. Είναι πασίγνωστο και στην φυλακή να βρίσκεται κάποιος όταν τον επισκεφτεί το πρώτο που θα του προσφέρεις είναι ένα πακέτο σιγαρέτα.
Ο καπνιστής έχει πανάρχαιες ρίζες. Με κρύο βλέπω ανθρώπους αφήνουν το φαγητό ή το καφέ και βγαίνουν έξω από το κέντρο να καπνίσουν. Το μέτρο είναι καλό αλλά σκληρό. Στους Επαγγελματίες θα στοιχίσει πολύ ακριβά. Στο κράτος το μέτρο η πολιτική του καπνίσματος δεν πάει καλά. Κανένας καπνιστής δεν επικρατεί αυτή τη στιγμή. Πόσοι είναι αυτοί που καπνίζουν; Άλλο μέτρο μπορούσε να βρεθεί. Όχι ο ένας τον άλλο να κυνηγεί, μην καπνίσει στο μαγαζί.
Τα μέτρα πολύ σκληρά διά τα μαγαζιά και να γνωρίζετε. Θέλετε; Στα μαγαζιά κρίνονται πολιτικές. Σε αυτά που τα κακολογείτε, μαζεύονται. Αλλά τα στρώματα της κοινωνίας στο δρόμο δεν σταματά και στη βουλή ακόμη έχετε το καφενείον σας. ΓΙΑΤΙ; Δεν προέρχεστε και εσείς από την κοινωνία; Από οικογένειες διάφορες εργατικές, αγροτικές, επαγγελματικές; Δεν έχετε πάρει καφεδάκι στο καφενείο τα πρωινά; Δεν έχετε μιλήσει με συμπολίτες; Τι θυμάστε; Ξέρετε ότι η πρώτη εφημερίδα το πρωί βγαίνει στο καφενείο; Όταν ρωτούν Καλημέρα Γιάννη, έχουμε κανένα νέο από τη νύχτα; Ναι, του είπε ο Γιάννης. Μάλωσαν στην ταβέρνα, ο άλλος είπε αυτό, έγινε κλεψιά από τη μηχανή της βάρκας. Ο Κώστας που έμαθε αυτά για το νησί μας έφυγε για να μαζέψει ελιές. Τον ρώτησαν έξω: Καλημέρα Κώστα, τι νέα έχουμε από μέσα; Και Ο Κώστας του μολογάει τι του είπαν. Εκείνος το διέδωσε σε άλλους. Αυτό είναι το καφενείο.
Τώρα θέλετε να το κλείσετε; ΜΕΤΡΟ ΣΚΛΗΡΟ…
28-1-2011
Κότσαρης Γεώργιος,
70 ετών καφετζής
το παραπάνω κείμενο, το θεωρώ άρρηκτα δεμένο με το η υποκρισία της απαγόρευσης του καπνού


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου