Με αφορμή τα videάκια των "πειρατών του Μεσολογγίου", που ανάρτησα τελευταία, έμπλεξα (με την καλή έννοια), τις προάλλες σε μια συζήτηση σχετική με αυτές. Ερωτήθην μεταξύ άλλων, γιατί αυτές οι ταινίες είναι cult, ή τι τις κάνει να είναι cult, και τέλος πάντων, τι είναι cult ταινίες.
Αν λοιπόν θέλαμε να δώσουμε ένα σχετικά χαλαρό ορισμό στην έννοια cult, θα μπορούσαμε να πούμε, πως εκεί ανήκουν οι ταινίες που αποκτούν το κοινό τους, τις παρακολουθεί και τις "κυνηγάει" ασχέτως της μαζικής αναγνώρισης που έτυχε η ταινίας αυτή. Φυσικά, είναι αδιάφορη και η αντιμετώπιση που έτυχε από τους κριτικούς μια ταινία αυτής της κατηγορίας.
Η ιστορία των ταινιών cult δεν είναι καθόλου σύγχρονη, αλλά έρχεται από πολλά χρόνια πριν.
Από τότε, που πιτσιρικάς εγώ ακόμα, καθιερώσαμε –κυριολεκτικά με το...
"έτσι θέλω"- σε μερικούς κινηματογράφους της πρωτεύουσας, τις μεταμεσονύχτιες προβολές (όχι βεβαίως ότι οι επιχειρηματίες έβγαιναν χαμένοι από αυτοί την ιστορία – αντιθέτως πολύ σύντομα αυξήθηκαν οι αίθουσες που έπαιζαν αυτές τις ώρες).
"έτσι θέλω"- σε μερικούς κινηματογράφους της πρωτεύουσας, τις μεταμεσονύχτιες προβολές (όχι βεβαίως ότι οι επιχειρηματίες έβγαιναν χαμένοι από αυτοί την ιστορία – αντιθέτως πολύ σύντομα αυξήθηκαν οι αίθουσες που έπαιζαν αυτές τις ώρες).
Το θέμα των ταινιών εκείνης της ώρας, ήταν αυτό που ονομαζόταν τότε, ταινίες β διαλογής, (b movies), αλλά φυσικά δεν έλειπαν και οι τσόντες. Ήταν η εποχή, λίγα χρόνια μετά τη μεταπολίτευση φυσικά, που άρχισαν να σβήνουν σταδιακά τα "τσοντάδικα" από το κέντρο της Αθήνας και να μεταφέρονται πιο έξω, Κυψέλη, Πατήσια, Αμπελόκηποι (με προεξάρχουσα εκεί, την ιστορική "Λίνα") επειδή άρχισε να μειώνεται το κοινό τους. (μιλάω δηλαδή για το 80). Κάπου εκεί αρχίζει και η περίοδος των μεταμεσονύχτιων προβολών ταινιών, που εξ’ αιτίας της β’ διαλογής, αλλά και του περασμένου της ώρας, είχαν βεβαίως και πολύ φτηνότερο εισιτήριο και έτσι περάσαμε από τις επιγραφές που βρισκόντουσαν έξω από τους Κινηματογράφους και διαφήμιζαν "2 έργα sex" στις νέες που διαφήμιζαν "κάθε Τρίτη και Πέμπτη, μεταμεσονύχτιες προβολές, 1.00 – 2.30 – απόψε 2 έργα zombie" και πάντα βρισκόντουσαν αρκετοί "πωρωμένοι" με τη σκοτεινή αίθουσα για να την γεμίζουν. Το ζητούμενο βεβαίως, δεν ήταν πάντοτε το έργο, το ζητούμενο ήταν το σκοτάδι και η ασφάλεια που σου πρόσφερε, για κάθε είδους τρικλοποδιά που ήθελες να βάλεις, κι αυτή ήταν η χαμένη του πια γοητεία.
Γενικώς, αν «κλείναμε» τον ορισμό cult και θέλαμε οπωσδήποτε να δώσουμε έναν καθοριστικό ορισμό, θα ονομάζαμε αυτές τις ταινίες, απλά "αντισυμβατικές", ΑΛΛΑ όχι αναγκαστικά και αντιεμπορικές.
Θα αντιγράψω τελειώνοντας ένα σχόλιο που είχα βρει σε κάποιο σχετικό site, αλλά δεν είχα κάνει σύνδεσμο και δεν μπορώ να το ξαναβρώ, απλά θυμάμαι πως έλεγε περίπου "πόσες φορές πιάσατε τον εαυτό σας να αναρωτιέται "γιατί κάθομαι και βλέπω αυτή την ταινία; Είμαι άραγε τελείως κατεστραμμένος, πολιτιστικά, ηθικά και ψυχικά"; Κι όμως αυτό το εσωτερικό ερώτημα, ήταν η γοητεία του cult, των τότε b movies.
Συχνές ερωτήσεις για τις cult movies
Ουουουουου, η δεκαετία του 80, βρίθει ταινιών του είδους και ίσως ΜΟΝΟ τέτοιες ταινίες γυρίζονταν τότε. Η κορυφαία κατ’ εμέ η έχουσα λάβει και πολλά – πολλά βραβεία "τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα" του Νίκου Νικολαΐδη με τους Άλκη Παναγιωτίδη, Κωνσταντίνο Τζούμα, Χρήστο Βαλαβανίδη, Ρίτα Μπενσουσόν, Όλια Λαζαρίδου. Μετά ξεχωρίζω το classic cult "the Κόπανοι – και οι 8 ήταν βλήματα", του 1983 με τον Γιώργο Κωνσαντίνου.
Το hooligans (Γιώργος Πετρόχειλος), η εντελώς φεύγα ταινία, Άρπα κόλα του Περάκη (1982) -επίσης βραβευμένη, με ασαφές σενάριο, και τους ηθοποιούς να αλλάζουν ρόλους, αλλά και τα "τσόντα ρόδα και κοπάνα", "ταμτάκος" κλπ
Σε καμία περίπτωση βεβαίως, δεν πρέπει να ξεχαστεί να αναφερθεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά "αριστουργήματα" της κατηγορίας. το "Αποστόλη, βάλτην όλη, την παλιά τη μαστοριά σου", μέχρι τη σύγχρονη "ελληνική zombie movie "το κακό", που έχει σαν κύριο συστατικό το αίμα απλά για να το έχει και όχι επειδή βοηθάει την εξέλιξη η την ταινία σεναριακά, απλώς αυτό είναι η ταινία.
δείτε για το Ελληνικό festival cult monies 2011 και στο gagarin
δείτε για το Ελληνικό festival cult monies 2011 και στο gagarin
Ο κυριότερος εκπρόσωπος φυσικά, είναι η ταινίες με zombie
3. Ποια είναι η κορυφαία cult movie, όλων των εποχών;
Εδώ βεβαίως οι γνώμες διίστανται γιατί αυτό αφορά καθαρά το προσωπικό γούστο του καθενός, και "περί ορέξεως κολοκυθόπιτα", επομένως θα πρέπει να αρκεστείτε στη δική μου κρίση, όσον αφορά αυτή την ανάρτηση.
Θεωρώ λοιπόν, πως αν αυπήρχε oscar για τις cult movies, το πρώτο βραβείο θα έπρεπε δικαιωματικά να πάει σε μιά σχετικά άγνωστη στην Ελλάδα ταινία, η οποία έχει μάλιστα το χαρακτηριστικό, πως σ' αυτήν έκανε την πρώτη του πρωταγωνιστική εμφάνιση ο arnold schwarzenegger.
Η ταινία αυτή, που έχει και ελληνικό ενδιαφέρον, μιας και ο schwarzenegger, υποδύεται τον ημίθεο και απέθαντο Ηρακλή, που βαρέθηκε αραχτός στον Όλυμπο και είπε να ξεσκάσει λίγο,. Τσακώνεται με τον μπαμπά Δία αλλά τελικά κάνει το δικό του. Έτσι θα βρεθεί στη Νέα Υόρκη των ΗΠΑ, ανάμεσα στους κοινούς θνητούς. Το ΚΟΡΥΦΑΙΟ του χαρακτήρα που υποδύθηκε ο schwarzenegger, ήταν πως σχεδόν ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΕΜΦΑΝΙΖΟΤΑΝ ΣΤΗΝ ΟΘΟΝΗ, ΥΠΉΡΧΕ ΜΟΥΣΙΚΌ BACKGROUND, ΚΑΙ ΑΚΟΥΓΟΤΑΝ ΣΥΡΤΑΚΙ.
Η ταινία λεγόταν Hercules in New York
Δεν θα μπορούσα να κλείσω αλλιώς αυτό το μικρό αφιέρωμα στις cult movies παρά μόνο με τον κορυφαίο έλληνα του είδους.
τον Κώστα Γκουζγκούνη
Δείτε ένα αφιέρωμα που έχω πιο κάτω της cinemania και θα εκπλαγείτε πραγματικά
Θα δείτε ταινίες που έχει παίξει, που όμως δεν σας περνάει από το μυαλό ότι ήταν αυτός.
Ο Κώστας Γκουζγκούνης,υπήρξε ένας πραγματικός μύθος, κι όμως ΠΟΤΕ δεν έπαιξε σ' αυτό που ονομάζουμε "σκληρή τσόντα", σε αντιπαράθεση με τη φήμη που τον ακολουθούσε.
Ο Γκουζκούνης, δεν ήταν ένας cult ηθοποιός, ο Γκουζγκούνης, ήταν το cult!!!
ΚΩΣΤΑΣ ΓΚΟΥΖΓΚΟΥΝΗΣ - αφιέρωμα





Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου