κτήμα Λίθος

κτήμα Λίθος
κάντε αριστερό click στη φωτό και επισκεφθείτε το Κτήμα Λίθος

25 Αυγούστου 2011

ζουρνάδες του πανηγυριού

Τρίτη 23 Αυγούστου 2011
από την έντυπη έκδοση της Ελευθεροτυπίας
Υπεύθυνος: ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΚΑΤΙΑ ΑΝΤΩΝΙΑΔΗ antoniadi@enet.gr
"Σ' αφήνω την καληνυχτιά Αγι-Αγάθη μου γλυκιά"
Ο Αύγουστος για τους Αιτωλικιώτες, τους κατοίκους αυτής της ξεχωριστής πολιτείας, χτισμένης στο μικρούτσικο νησάκι της λιμνοθάλασσας του Αιτωλικού, είναι μήνας προετοιμασίας και προσμονής: κατά το τριήμερο 21-23 γιορτάζουν την Αγι-Αγάθη τους και πρέπει να τα έχουν όλα έτοιμα -εκείνες οι μέρες, άλλωστε, είναι αφιερωμένες στο γλέντι και το νταούλι.


Απόψε το βράδυ, η κεντρική πλατεία του Αιτωλικού θα γεμίσει φουστανελάδες, ζουρνάδες και «αγκωνάρια», όπως λένε τα τρίγωνα της ρεβανής.
Το πανηγύρι της Αγι-Αγάθης είναι μια εκδήλωση ιδιαίτερη, όπου ο επισκέπτης παρακολουθεί το μαγικό αδέλφωμα του θρησκευτικού στοιχείου με το ιστορικό. Όπως εξηγεί ο Γεώργιος Κομζιάς, δάσκαλος και λαογράφος, που έχει συγγράψει το βιβλίο «Το πανηγύρι της Αγι-Αγάθης», «μετά την πτώση του Ντολμά (σ.σ. το νησί της λιμνοθάλασσας) το 1826 και λίγο πριν το Αιτωλικό πέσει στα χέρια του Ιμπραήμ, τα...
γυναικόπαιδα, για να γλιτώσουν, μεταφέρθηκαν με γαΐτες στη λιμνοθάλασσα, λίγο πιο κάτω από το σημερινό εκκλησάκι της Αγι-Αγάθης. Εκεί, απέναντι από τα Σταμνά, έπεσαν στα χέρια των Τούρκων». Σε ανάμνηση αυτού του γεγονότος γίνεται σήμερα το προσκύνημα -και το γλέντι.
Ψυχή του πανηγυριού είναι αρματωμένοι και καβαλαραίοι, που συμμετέχουν σε παρέες των 15-20 ατόμων κατά τα πρότυπα των κλεφτών του '21. Κάθε ομάδα έχει τον καπετάνιο της, τον πρώτο μεταξύ ίσων. «Σφίγγουν στη μέση χιονάτη φουστανέλα, φορούν γιλέκο χρυσοκέντητο και βάζουν στο κεφάλι σκούφια. Εχουν τσαρούχια με πλουμιστά γαντζούδια, κρεμούν ασημένιες παλάσκες, κιουστέκια και ασημοσουγιές και φέρουν όπλα -καριοφίλια, κουμπούρες, μαχαίρια και γιαταγάνια».
Στις 20 Αυγούστου αρχίζει το πανηγύρι: οι παρέες συγκεντρώνονται στα στέκια τους, γλεντούν και ξενυχτούν και στις 22 πηγαίνουν στο εκκλησάκι της Αγι-Αγάθης. Παραμένουν εκεί μέχρι το μεσημέρι της επομένης και τότε κάνουν πανηγυρική είσοδο στο Αιτωλικό. Από αυτή τη νύχτα και για όσο πάει, Αιτωλικό και γύρω χωριά γλεντάνε -σε μια παράδοση που κρατά και αντιστέκεται πεισματικά στον φθοροποιό χρόνο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...