μια χώρα ναυάγιο
υπάρχει λοιπόν κρίση λειψανδρίας στη χώρα;
τέσσερεις ημέρες τώρα, τόσοι "σπουδαίοι" (που λέει ο λόγος) άνθρωποι, κάρολος, γιωργάκης, αντωνάκης κλπ παρατρεχάμενοι, ψάχνουν έναν, ΜΟΝΟ ΕΝΑΝ, άντρα, να τον κάνουν πρωθυπουργό.
Απλά να τον θεωρήσουν ικανό να του παραδώσουν προσωρινά τη χώρα, έτσι απλά, εύκολα.
Κι όμως, τέσσερεις ημέρες τώρα ΔΕΝ ΒΡΙΣΚΟΥΝ ΚΑΝΕΝΑΝ ΚΑΤΑΛΛΗΛΟ, για πρωθυπουργό!!!
Τι συμβαίνει; που πήγαν οι άντρες της χώρας, οι ΙΚΑΝΟΙ ΑΝΤΡΕΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ.
Τι απέγιναν;
Πέθαναν; μετακόμισαν; αυτομόλησαν;
ΟΧΙ ΒΕΒΑΙΩΣ, ζουν, δουλεύουν υπάρχουν ανάμεσά μας!
Τότε;
Μα είναι απλό, ΔΕΝ...
ΨΑΧΝΟΥΝ ΓΙΑ ΙΚΑΝΟ, ή για ΚΑΤΑΛΛΗΛΟ, ψάχνουν για κάποιον φελλό ή απατεώνα κάποιον διαχειρίσιμο τέλος πάντων. Ψάχνουν κάποιον του σιναφιού τους δηλαδή, της συντεχνίας του δικομματισμού ή των πολιτικών γενικότερα.ΑΛΛΑ, επειδή γνωρίζονται μεταξύ τους, ο ένας απορρίπτει τον κατάλληλο του άλλου, με το απλό επιχείρημα "έλα τώρα που θα βάλουμε το λαμόγιο" ή "έλα τώρα που θα βάλουμε αυτόν ή τον άλλον, αυτός ήταν μπλεγμένος σε εκείνο ή το άλλο σκάνδαλο (πουστιά επί το ελληνικότερο). Θα μας κράξουν" .
Δεν ψάχνουν κάποιον οικονομολόγο, καθηγητή πανεπιστημίου, διανοούμενο, επιχειρηματία, manager, εκτός πολιτικού συστήματος, γιατί τέτοιοι επιτυχημένοι, που θα μπορούσαν να σηκώσουν το βάρος, θα μπορούσαν να διαπραγματευτούν, να πουν όχι, να βάλουν όρια και να χαράξουν ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ κόκκινες γραμμές, ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΛΟΙ, αλλά αυτοί δεν τους ενδιαφέρουν, για τρεις λόγους.
1ον. γιατί θα ξεσκεπάσει τη δική τους ανικανότητα
2ον. γιατί φοβούνται πως θα είναι απρόβλεπτος και ΔΕΝ ΘΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΟΥΣ ΣΥΝΤΑΓΗ της βλακείας, της απαξίωσης της, οπισθοπορείας, αλλά ενδέχεται να τους βγει ΙΚΑΝΟΣ και ΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ και τότε ζήτω που καήκανε και αυτοί και το σάπιο πολιτικό τους σύστημα που τόσα χρόνια μεθοδικά έχτιζαν.
και 3ον. φυσικά επειδή θα είναι άτομο εξωσυντεχνιακό, (εκτός πολιτικού προσκηνίου δηλαδή) δεν θα μπορούν να τον εκβιάσουν με σκάνδαλα, πουστιές και αποκάλυψη των λαμογιών του, σε περίπτωση που υπερβεί τα συμπεφωνημένα και προσπαθήσει να σηκώσει κάποιου είδους μπαϊράκι που θα τους χάλαγε τη σούπα.
Απλά λοιπόν καταλήγω
Δεν ψάχνουν να σώσουν την Ελλάδα και τους Έλληνες
ΑΝΤΊΘΕΤΑ, το μόνο που τους ενδιαφέρει, είναι να σώσουν το τομάρι τους και την ολιγοπρόσωπη συντεχνία - κάστα τους.
Γιατί βεβαίως, είναι γνωστό τοις πάση, πως η συντεχνία των πολιτικών απαριθμεί λίγα και πολύ συγκεκριμένα άτομα- οικογένειες.
Φευ όμως, επήλθε κορεσμός.
Η μικρή, πολύ μικρή τους δεξαμενή προσώπων στέρεψε. ΠΑΡΑΓΝΩΡΙΣΤΙΚΑΝ όλα αυτά τα χρόνια που επιμελώς λεηλατούν τη χώρα!!!
Και τώρα, τι θα συμβεί;
Μην τους φοβάστε, ούτε και εγώ, τους έχω απόλυτη εμπιστοσύνη, θα την γλυτώσουν για μια ακόμα φορά.
Θα αναγκαστούν, προκειμένου να σώσουν το πετσί τους, να συμβιβαστούν σε μια εκ νέου μέτρια λύση και την λιγότερο οδυνηρή γι αυτούς φυσικά.
Αρκεί να πιστέψουν οι ευρωπαίοι πως αυτός που θα διορίσουν, είναι του χεριού τους, σαν και του λόγου τους δηλαδή.
Και αρκεί να ικανοποιηθεί το λαϊκό αίσθημα με τις λιγότερες γι αυτούς απώλειες.
Ήδη αιμορραγούν καιρό, αποκαλύψεις, σκάνδαλα, χαμένα λεφτά, ΑΤΙΜΩΡΗΣΙΑ, η χώρα στα πρόθυρα της χρεοκοπίας και αυτή τη φορά ο κόσμος τα χρεώνει και στους δυό.
Γι αυτό προσωρινά πρέπει να εγκαταλείψουν την πρώτη γραμμή και μείνουν γι λίγο στα μετόπισθεν. Να κρυφτούν πίσω από τον όποιο αχυράνθρωπό τους διορίσουν, και να ξεχαστούν αυτοί, αφού αυτός, έναντι σημαντικών ανταλλαγμάτων φυσικά, θα επωμιστεί τις όποιες εξελίξεις.
Γι αυτό ψάχνουν έναν απ' αυτούς.
Μετά θα πάμε πάλι σε εκλογές. Ο λαός θα έχει ΠΑΛΙ ΞΕΧΑΣΕΙ και θα προσέλθει στις κάλπες να ψηφίσει εκ νέου τον έναν από τους δυο, για να σώσει τη χώρα για μια ακόμα φορά.
Εμείς δεν καταλαβαίνω γιατί τους ανεχόμαστε!!!
ΥΓ. και για αποφυγή κάθε παρεξήγησης, δεν εννοώ μόνο τους δυο "μεγάλους".
Δείτε το ΚΚΕ πως έχει μουλώξει στη γωνία και δεν μιλάει η ανακατεύεται καθόλου στα τεκταινόμενα.
Η αριστερά, το ίδιο αστικοποιημένη με τους άλλου δυό, φοβάται, τι λέω φοβάται, ΤΡΕΜΕΙ μήπως και χάσει τα λίγα κεκτημένα της. Βλέπουν το οικοδόμημα, στου οποίου συμμετείχαν το χτίσιμο να γκρεμίζεται και βρίσκονται σε πανικό.
Μιλάνε τόσα χρόνια για την λαϊκή εξέγερση και τώρα που έφτασε η ώρα και το πολιτικό σύστημα κρέμεται σε μια κλωστή, η αριστερά το βούλωσε.
Παρακολουθεί αμέτοχη, κρυμμένη πίσω από την κουρτίνα τα γεγονότα, τρέμοντας εξίσου με τους άλλους για το τομάρι της.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου