Οι απόγονοι (τhe Descendants) του Αλεξάντερ Πέιν |
το story
Ο Ματ Κινγκ, ένας αδιάφορος σύζυγος και πατέρας δύο κοριτσιών, αναγκάζεται να επανεξετάσει το παρελθόν και να δει το μέλλον με διαφορετική ματιά, όταν η σύζυγός του τραυματίζεται σοβαρά σ’ ένα ατύχημα με σκάφος. Το γεγονός αυτό, οδηγεί στη δημιουργία μιας ουσιαστικής σχέσης του Ματ με τις κόρες του, ενώ ταυτόχρονα τον φέρνει αντιμέτωπο με μεγάλα διλήμματα.
με τους: George Clooney, Judy Creer, Shailene Woodley, Amara Miller, Beau Bridges
Με την ταινία αυτή του Αλεξάντερ Πέιν, ανοίγει απόψε τις...
πύλες του, το 52ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου στη Θεσσαλονίκη.
πύλες του, το 52ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου στη Θεσσαλονίκη.
Σε μια εποχή όπου η αβεβαιότητα και η αγωνία για την καθημερινή επιβίωση κυριαρχούν και υποσκελίζουν κάθε απόπειρα δημιουργικότητας και καλλιτεχνικής έκφρασης, η τέχνη του κινηματογράφου φαντάζει για πολλούς μια περιττή πολυτέλεια που δεν έχει θέση ή λόγο ύπαρξης σε δύσκολους καιρούς «κρίσης».
Ανατρέποντας τα στερεότυπα και σε πείσμα των συνθηκών, οι Έλληνες δημιουργοί επιμένουν με πάθος και όραμα να μας υπενθυμίζουν ότι η κινηματογραφική τέχνη έχει μια σπάνια δύναμη: να ξεπερνά δυσκολίες και εμπόδια, καταφέρνοντας να προκαλεί ανησυχίες, σκέψεις, προβληματισμούς, αγωνίες. Να παραμένει αντισυμβατική, αποκαλύπτοντας άβολες αλήθειες. Να γεννά συναισθήματα, όνειρα, και ελπίδες, επιβεβαιώνοντας για μια ακόμη φορά, ότι ο κινηματογράφος δεν είναι πολυτέλεια αλλά αναγκαιότητα – μέσο έκφρασης και επιβίωσης.
Αυτά γράφει στην αρχή του σημειώματός της για το πρόγραμμα Ελληνικών ταινιών του Φεστιβάλ, η Ελένη Ανδρουτσοπούλου.
Στα Spotlight του "Ελληνικού" προγράμματος η "Ηλέκτρα" του μεγάλου Κακογιάννη, ενώ στα πλαίσια του Φεστιβάλ, έχει προγραμματιστεί και αφιέρωμα στον Κωνσταντίνο Γιάνναρη.
![]() |
| "τάξη και ηθικό" - Ματιέ Κασοβίτς |
Παννελήνια πρεμιέρα θα κάνουν στο Φεστιβάλ αρκετές ταινίες της διεθνούς παραγωγής, απ' τις οποίες εγώ προσωπικά ξεχωρίζω την πολύ καλή "Τάξη και το ηθικό" του Ματιέ Κασοβίτς, (του οποίου ως γνωστόν έχω πάντα ιδιαίτερη αδυναμία -θέλω να γίνω Κασοβίτς στη θέση του Κασοβίτς- και έτσι ίσως να μην είμαι και τελείως αντικειμενικός) και τον "Φάουστ", του προσφάτως βραβευθέντα με Χρυσό Λέοντα στο Φεστιβάλ Βενετίας, Αλεξάντερ Σοκούροφ.
Το πρόγραμμα του Διεθνούς διαγωνιστικού μέρους.
Στο πρόγραμμα των αξιόλογων "Ανοιχτών Οριζόντων" γράφει, ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Φεστιβάλ Δημήτρης Εϊπίδης (φωτό δεξιά): "Το να προγραμματίζεις ταινίες για ένα φεστιβάλ είναι μια διαδικασία μάλλον μοναχική. Εσύ απέναντι σε μια οθόνη, ένας κυνηγός που παραμονεύει τις εικόνες σαν θήραμα. Μόνο που όταν η ταινία που προβάλλεται μπροστά σου είναι η σωστή, αυτό που συμβαίνει είναι κάτι σχεδόν μαγικό. Η μοναξιά εκμηδενίζεται, η πραγματικότητα μεταμορφώνεται, το φιλμ σε συλλαμβάνει εκείνο, αντί να το πιάσεις εσύ. Ετοιμάζοντας το πρόγραμμα των «Ανοιχτών Οριζόντων», προσδοκώ πάντα τις στιγμές εκείνες που θα πιαστώ στην «παγίδα» μιας ταινίας. Την απολαυστική έκπληξη που έρχεται, ακόμη κι όταν –μετά από τόσα φιλμ, τόσα φεστιβάλ, τόσες ανακαλύψεις– αναρωτιέσαι αν μπορείς ακόμη να βρεις κάτι απρόβλεπτο, ανατρεπτικό, ερεθιστικό.
Στη διάρκεια των περασμένων μηνών, τέτοιες στιγμές ήρθαν –ευτυχώς– ξανά και ξανά. Και για κάποιον που η δουλειά, αλλά ακόμη πιο σημαντικό: το πάθος του είναι το σινεμά, κάτι τέτοιο ισοδυναμεί με μια αληθινή ένεση ελπίδας.
Το φετινό πρόγραμμα των «Ανοιχτών Οριζόντων» επιβεβαιώνει, περισσότερο απ’ οτιδήποτε άλλο, πως το σπουδαίο ταλέντο των δημιουργών να εφευρίσκουν από την αρχή την αφήγηση, τις ιστορίες, το ίδιο το σινεμά, είναι ανεξάντλητο: Μικρές προσωπικές ιστορίες αποκτούν την απήχηση μιας πανανθρώπινης παραβολής, δοκιμασμένοι κώδικες αφήγησης ανατρέπονται δημιουργικά, αληθινές ιστορίες αποκτούν κινηματογραφική υφή, η γλώσσα των εικόνων γίνεται αντικείμενο επαναδιαπραγμάτευσης, ο κόσμος ολόκληρος αποκτά καινούργιο νόημα στο καλειδοσκόπιο του σινεμά. Εκεί, τίποτα δεν μοιάζει με ό,τι ξέρεις, έστω κι αν γύρω σου όλα είναι ίδια.
Το φετινό πρόγραμμα των «Ανοιχτών Οριζόντων» επιβεβαιώνει, περισσότερο απ’ οτιδήποτε άλλο, πως το σπουδαίο ταλέντο των δημιουργών να εφευρίσκουν από την αρχή την αφήγηση, τις ιστορίες, το ίδιο το σινεμά, είναι ανεξάντλητο: Μικρές προσωπικές ιστορίες αποκτούν την απήχηση μιας πανανθρώπινης παραβολής, δοκιμασμένοι κώδικες αφήγησης ανατρέπονται δημιουργικά, αληθινές ιστορίες αποκτούν κινηματογραφική υφή, η γλώσσα των εικόνων γίνεται αντικείμενο επαναδιαπραγμάτευσης, ο κόσμος ολόκληρος αποκτά καινούργιο νόημα στο καλειδοσκόπιο του σινεμά. Εκεί, τίποτα δεν μοιάζει με ό,τι ξέρεις, έστω κι αν γύρω σου όλα είναι ίδια.
Βρισκόμαστε στο καλύτερο σημείο αυτού του γνώριμου, αλλά πάντα συναρπαστικού ταξιδιού. Εκεί που οι ταινίες συναντούν τους θεατές. Φέτος, αυτό γίνεται κάτω από ακόμη πιο δύσκολες συνθήκες, σε μια εποχή της οποίας η πραγματικότητα δεν αφήνει πολύ χώρο για θετικές σκέψεις. Για όσους μοιραζόμαστε το κοινό πάθος του σινεμά, όμως, οι ταινίες δεν είναι μια οδός διαφυγής ή ένας τρόπος να ξεχάσεις τα όσα συμβαίνουν γύρω σου, αλλά μια ευκαιρία να αφυπνιστείς, να συντονιστείς με τους γύρω σου, να αντλήσεις δύναμη, ελπίδα. Να ανακαλύψεις ξανά τη συλλογικότητα: είτε στη δημιουργία μιας ταινίας είτε στην εμπειρία της από κοινού θέασής της.
Ας το κάνουμε λοιπόν μαζί. Οι μέρες που ζούμε το απαιτούν περισσότερο από ποτέ. Κι ακόμη αν για κάποιους μια τέτοια σκέψη μοιάζει υπερβολική, δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι ο κινηματογράφος μπορεί να βοηθήσει: Βγαίνοντας από μία ταινία, ίσως όλα είναι ίδια. Αλλά μπορεί να έχεις αλλάξει εσύ. Μερικές φορές, αυτό είναι αρκετό".
Ματιές στα Βαλκάνια (το πρόγραμμα) "Οι νέοι Βαλκάνιοι σκηνοθέτες έρχονται φέτος να αποδείξουν πως, πέρα από το ταλέντο και τη δυναμική που διαθέτουν, μπορούν επίσης να αφηγούνται και ιστορίες με οικουμενική απήχηση. Έτσι, αντλώντας από την πολιτισμική πραγματικότητα του τόπου τους, καταπιάνονται με μια μεγάλη γκάμα θεμάτων –που έχει στο επίκεντρο τον άνθρωπο–, καταφέρνοντας έτσι να κερδίζουν το ενδιαφέρον και να συγκινούν το διεθνές κοινό.
Ο πανανθρώπινος χαρακτήρας των αφηγήσεων συνιστά λοιπόν τον κοινό τόπο της πλειοψηφίας των φετινών επιλογών του προγράμματος. Στο Νησί, μια ρομαντική ταινία υπέρβασης και απελευθέρωσης, ο Κάμεν Κάλεβ αναμειγνύει την πραγματικότητα με τη ψευδαίσθηση στην προσπάθεια του ήρωά του να ανακαλύψει τον πραγματικό του εαυτό. Στην άλλη βουλγάρικη ταινία, Αβέ, του Κονσταντίν Μπογιάνοφ, μια ερωτική ιστορία δρόμου, συναντούμε δύο αποξενωμένους από την κοινωνία εφήβους που αναζητούν αγάπη και ταυτότητα σ’ ένα ταξίδι ενηλικίωσης. Έφηβοι είναι κι οι ήρωες του Ρουμάνου Καταλίν Μιτουλέσκου, σε μια άλλη ερωτική ιστορία, τον Αγαπητικό. Με φόντο ένα μελαγχολικό παραδουνάβιο περιβάλλον εγκατάλειψης, όπου η επιθυμία για καλοπέραση της νέας γενιάς συγκρούεται οριστικά με την παραδοσιακή οικογένεια, ο σκηνοθέτης αναδεικνύει την ενέργεια, την ένταση και τα συναισθήματα της νεότητας μέσα από μια αυτοκαταστροφική σχέση σεξουαλικής εκμετάλλευσης. Το μείζον αυτό κοινωνικό και ηθικό πρόβλημα θίγεται με εξαιρετική αισθητική αμεσότητα και χωρίς κανένα μελοδραματισμό. ....." Δημήτρης Κερκινός
Υπάρχει βεβαίως και το "Πειραματικό Φόρουμ" αλλά και η "Νεανική οθόνη" όπου το 52ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Γκαίτε Θεσσαλονίκης, παρουσιάζει τη δημοφιλή σειρά ταινιών μικρού μήκους Soirée Allemande - Everybody’s Favourites (Γερμανική βραδιά – Τα αγαπημένα όλων μας). Οι ταινίες απευθύνονται σε μαθητές πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Οι ταινίες καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα κινηματογραφικών ειδών (μυθοπλασία, κινούμενα σχέδια, no dialogue).
Aξιόπιστη αλλά καθόλου συνηθισμένη! Πρόκειται για την ιδιαίτερα επιτυχημένη γαλλογερμανική συνεργασία μεταξύ των Ινστιτούτων Γκαίτε Λυών και Μονάχου, της διαχειριστικής επιστροπής του Φεστιβάλ του Κλερμόν-Φεράν, της AG kurzfilm (Ένωσης Γερμανικών Ταινιών Μικρού Μήκους) και της KurzFilmAgentur του Αμβούργου. Η σειρά Soirée Allemande – Everybody’s Favourites πρόκειται για μια συλλογή από περίεργες, επικίνδυνες, εξωγήινες, παράξενες, συγκινητικές, πολιτικοποιημένες και ξεκαρδιστικές μικρού μήκους ταινίες.
Aξιόπιστη αλλά καθόλου συνηθισμένη! Πρόκειται για την ιδιαίτερα επιτυχημένη γαλλογερμανική συνεργασία μεταξύ των Ινστιτούτων Γκαίτε Λυών και Μονάχου, της διαχειριστικής επιστροπής του Φεστιβάλ του Κλερμόν-Φεράν, της AG kurzfilm (Ένωσης Γερμανικών Ταινιών Μικρού Μήκους) και της KurzFilmAgentur του Αμβούργου. Η σειρά Soirée Allemande – Everybody’s Favourites πρόκειται για μια συλλογή από περίεργες, επικίνδυνες, εξωγήινες, παράξενες, συγκινητικές, πολιτικοποιημένες και ξεκαρδιστικές μικρού μήκους ταινίες.
Και τέλος οι Βραβευμένες Ταινίες Μικρού Μήκους που μοιράζονται στις Bραβευμένες ελληνικές ταινίες μικρού μήκους Φεστιβάλ Δράμας 2011, στις Bραβευμένες ελληνικές ψηφιακές ταινίες μικρού μήκους Φεστιβάλ Δράμας 2011 – Digi2011 και στις Bραβευμένες ταινίες μικρού μήκους Διεθνούς Φεστιβάλ Δράμας 2011
Από τις παράλληλες εκδηλώσεις του Φεστιβάλ, θα σταθώ στην πιο άξια κατά τη γνώμη μου.
Στην έκθεση φωτογραφίας του Σπύρου Στάβερη που εγκαινιάζεται αύριο και θα διαρκέσει ένα μήνα.
O Σπύρος Στάβερης είναι γνωστός στο ευρύ κοινό από τις δημοσιεύσεις των φωτογραφιών του στον έντυπο περιοδικό τύπο από τη δεκαετία του 1990 και ένθεν. Η έκθεση αυτή, η οποία αποτελεί ένα αναδρομικό αφιέρωμα στο έργο του, αποκαλύπτει πως το φάσμα των ενδιαφερόντων του, όπως και η γραφή του, δεν περιορίζονται ούτε σε εκείνη την εποχή, ούτε σε εκείνες τις εικόνες.
Δεν είναι μόνο τα κορίτσια της οδού Αθηνάς, τα σκυλάδικα, η λούμπεν Αθήνα, το lifestyle της κοσμικής νύχτας, οι καλτ φιγούρες με τα οποία καταπιάνεται ο δημιουργός. Φωτογραφίζει το αστικό τοπίο, τη διονυσιακή πλευρά των νησιωτικών πανηγυριών, προσωπικότητες από την Ελλάδα και το εξωτερικό (ανώνυμους και επώνυμους), τα γεγονότα και τις διαδηλώσεις στο δρόμο, την καθημερινή ζωή, ενώ επίσης ταξιδεύει. Έτσι άλλωστε ξεκινάει και τη φωτογραφική του πορεία: με ένα ταξίδι που χρηματοδοτεί μόνος του στην
Δεν είναι μόνο τα κορίτσια της οδού Αθηνάς, τα σκυλάδικα, η λούμπεν Αθήνα, το lifestyle της κοσμικής νύχτας, οι καλτ φιγούρες με τα οποία καταπιάνεται ο δημιουργός. Φωτογραφίζει το αστικό τοπίο, τη διονυσιακή πλευρά των νησιωτικών πανηγυριών, προσωπικότητες από την Ελλάδα και το εξωτερικό (ανώνυμους και επώνυμους), τα γεγονότα και τις διαδηλώσεις στο δρόμο, την καθημερινή ζωή, ενώ επίσης ταξιδεύει. Έτσι άλλωστε ξεκινάει και τη φωτογραφική του πορεία: με ένα ταξίδι που χρηματοδοτεί μόνος του στην
Τουρκία το 1987.
Εικόνες που κανονικά ήταν εγκλωβισμένες στην «κοινωνία του θεάματος», επανοηματοδοτούνται από τον δημιουργό και αποκτούν βάθος για να ξαναπροσφερθούν προς βορά του ίδιου του κοινού – αλλά αυτή τη φορά, σμιλεμένες από την πλάγια ματιά του.
Καιρός για απλή και ήσυχη ομορφιά η Ελευθεροτυπία για τον Σπύρο Στάβερη
Για τον Αλεξάντερ Πέιν (Παπαδόπουλο), τον Ελληνοαμερικάνο (με καταγωγή από το Διακοφτό της Αχαΐας) σκηνοθέτη της ταινίας "οι απόγονοι" που γράφω στην αρχή της ανάρτησης, αντιγράφω από την αντίστοιχη σελίδα του 52ου Φεστιβάλ κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
Φιλμογραφία
1991 The Passion of Martin (μμ)
1996 Citizen Ruth
1999 Election
2002 Σχετικά με τον Σμιντ
2004 Sideways
2006 Paris, I Love You (επεισόδιο)
2011 The Descendants (οι απόγονοι)
Βιογραφία
Ο Ελληνοαμερικανός σκηνοθέτης γεννήθηκε στην Όμαχα της Νεμπράσκα το 1961. Σπούδασε ισπανική φιλολογία και ιστορία στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στη σκηνοθεσία κινηματογράφου στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας. Το 1999 κέρδισε την πρώτη του υποψηφιότα για Όσκαρ, στην κατηγορία του προσαρμοσμένου σεναρίου, για την ταινία του Election. Το 2005 κέρδισε το Όσκαρ, το BAFTA και τη Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Σεναρίου για το Sideways, ταινία η οποία απέσπασε και τη Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ταινίας στην κατηγορία μιούζικαλ ή κωμωδίας.
Δυστυχώς, ούτε και φέτος θα είμαι εκεί - η κρίση βλέπετε






Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου