σχόλιο του ναυαγού: μας έμπλεξαν κακώς και με απάτη σ' αυτή την ιστορία του ευρώ. Εξυπηρέτησαν τους μεγαλοτραπεζίτες και "άνοιξαν" την αγορά της γερμανίας στην "ενωμένη" πλέον Ευρώπη. Δεν θα έπρεπε να είμαστε εκεί και πιστεύω πως ο μοναδικός δρόμος για την ανάπτυξη είναι η επιστροφή σε εθνικό νόμισμα (όπως κι αν λέγεται αυτό). Τα έχω ξαναπεί και τα έχω ξαναγράψει αυτά, ΟΜΩΣ ΞΕΡΟΥΜΕ ΠΙΑ ΌΛΟΙ ΜΑΣ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ, πως σε καμιά περίπτωση δεν θα μας αφήσουν να απεμπλακούμε απ' αυτή την υπόθεση. Επομένως τι πρέπει να κάνουμε, να συνεχίζουμε να φωνάζουμε στείρα και δογματικά, έξω απ' την ΟΝΕ, έξω απ' το ΝΑΤΟ, έξω απ' την πόρτα; ή μήπως να παλέψουμε να διασωθούμε στην καινούρια κατάσταση που έχει διαμορφωθεί;
Εκεί εστιάζεται η κύρια διαφωνία μου με την ιδεολογική πλατφόρμα του ΚΚΕ
Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΔΙΕΚΔΙΚΕΙ ΙΣΟΤΙΜΗ ΘΕΣΗ ΣΕ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΥΡΩΠΗ ΤΩΝ ΛΑΩΝ
Την ώρα που στην Ελλάδα οι έμποροι του φόβου αναμασούν τις απειλές των κερδοσκόπων των χρηματοπιστωτικών αγορών και προσβλέπουν στις προκλητικές απόπειρες εκβιασμού της θέλησης του ελληνικού λαού (βλέπε «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς»), στην Ευρώπη εξελίσσεται με πραγματικούς όρους η ουσιαστική αντιπαράθεση για το μέλλον της ευρωζώνης και της ΕΕ.
Από το πεδίο αυτό η επίσημη Ελλάδα απουσίαζε μέχρι τώρα. Η αγωνιζόμενη Ελλάδα της ελπίδας όμως ήδη πρωταγωνιστεί.
Προετοιμάζοντας το...
έδαφος για τη σύνοδο κορυφής της ΕΕ στις 28 και 29 Ιουνίου, αλλά και την τετραμερή συνάντηση (με Μέρκελ, Μόντι και Ραχόι) στις 22 Ιουνίου, ο γάλλος πρόεδρος Φρ. Ολάντ εκθέτει το δικό του «οδικό χάρτη» προτάσσοντας ένα «σύμφωνο για την ανάπτυξη στην Ευρώπη». Γνωρίζοντας ότι η Γαλλία είναι, μετά την Ισπανία και την Ιταλία, η πιο απειλούμενη χώρα, επιχειρεί να διαμορφώσει συμμαχίες, ώστε να αντιμετωπίσει την εμμονή του Βερολίνου στη δημοσιονομική λιτότητα και την ανταγωνιστικότητα με εσωτερική υποτίμηση.
Γι’ αυτό το σχέδιο που παρουσίασε προχθές, δίνει βάρος στη μεταρρύθμιση του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος (ευρωπαϊκή ένωση τραπεζών, τραπεζικός φόρος, επιτήρηση των ευρωπαϊκών τραπεζών και ανάθεση στην ΕΚΤ ρόλου ανάλογου με την Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ). Επιμένει, επίσης, στην απόφαση για ευρωομόλογο χωρίς την απαίτηση της κ. Μέρκελ για παράδοση της δημοσιονομικής κυριαρχίας των κρατών (γι’ αυτό μιλάει για «προσαρμοσμένους πολιτικούς θεσμούς», χωρίς να προσδιορίζει ακριβέστερα το περιεχόμενό τους, σε αντίθεση με τη γερμανίδα καγκελάριο).
Τέλος, προωθεί, μαζί με τον κ. Μόντι, την ιδέα «ενός ταμείου για την “απορρόφηση” των παλαιών χρεών, προκειμένου να γίνει από κοινού διαχείρισή τους». Και, ταυτόχρονα, επιμένει στο σχεδιασμό μέτρων για την ανάπτυξη: με την προώθηση υποδομών, επανακεφαλαίωση της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων και τη φορολόγηση των χρηματιστικών συναλλαγών, σε συνδυασμό με μέτρα για την απασχόληση.
Αντιδρώντας στις αντιλήψεις αυτές η κ. Μέρκελ μίλησε για «έλλειψη εμπιστοσύνης ανάμεσα στους παράγοντες της ευρωζώνης» και τόνισε ότι η κρίση στην ευρωζώνη δεν μπορεί να επιλυθεί παρά με τη δική της συνταγή: «Έχει εμφανισθεί», είπε, «μια ψευδοσυζήτηση, που φέρνει σε αντίθεση την ανάπτυξη και τη δημοσιονομική λιτότητα. Αυτά είναι ανοησίες». Και επανέλαβε ότι «δεν θα αφεθεί να υιοθετήσει πρόωρες λύσεις, όπως τα ευρωομόλογα». Απαντώντας ευθέως δε στον γάλλο πρόεδρο, κάλεσε το Παρίσι να παρακολουθήσει «την εξέλιξη του κόστους εργασίας στη Γαλλία και τη Γερμανία» εμμένοντας στη συνταγή της εσωτερικής υποτίμησης σε βάρος των εργαζομένων όλης της Ευρώπης –και υπενθυμίζοντας στον κ. Ολάντ τα σοβαρά και απειλητικά προβλήματα εμπορικού ισοζυγίου της Γαλλίας, σε αντίθεση με τα γερμανικά πλεονάσματα που μεγεθύνονται σε βάρος του Παρισιού.
Στο πλαίσιο αυτής της ορατής διαφοροποίησης εντάσσονται και οι χθεσινές δηλώσεις Ολάντ και Μόντι, που καλούν «να σταματήσουν τα τελεσίγραφα προς την Αθήνα» και «να αποφευχθούν άκαμπτες στάσεις προς την Ελλάδα, δηλαδή ότι όποιος δεν αποδέχεται τα πάντα, τίθεται αυτόματα εκτός».
Όπως τόνισαν οι δύο ευρωπαίοι ηγέτες «αυτές οι θέσεις, αυτά τα τελεσίγραφα λειτουργούν πέρα για πέρα αρνητικά, ενώ χρειάζεται μια λογική προσέγγιση, για να παραμείνει η Ελλάδα εντός ευρώ». Άλλη μια φορά εκτός ευρωπαϊκής πραγματικότητας, για ιδιοτελείς λόγους, οι εγχώριοι εγγυητές των μνημονίων, αντί να διεκδικούν μια ισότιμη και δυναμική συμμετοχή στις εξελίξεις, περιμένουν «βοήθεια» στο τρομοκρατικό έργο τους από τους πιο αντιδραστικούς κύκλους της ΕΕ.
Επιθυμούν την εκλογική διάσωσή τους, για να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους σε όσους σχεδιάζουν να γυρίσουν ακόμα πιο πίσω το ρολόι της ιστορίας στη γηραιά ήπειρο.
δημοσιεύτηκε στο μέτωπο Σάββατο, 23 Ιουνίου 2012
Την ώρα που στην Ελλάδα οι έμποροι του φόβου αναμασούν τις απειλές των κερδοσκόπων των χρηματοπιστωτικών αγορών και προσβλέπουν στις προκλητικές απόπειρες εκβιασμού της θέλησης του ελληνικού λαού (βλέπε «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς»), στην Ευρώπη εξελίσσεται με πραγματικούς όρους η ουσιαστική αντιπαράθεση για το μέλλον της ευρωζώνης και της ΕΕ.
Από το πεδίο αυτό η επίσημη Ελλάδα απουσίαζε μέχρι τώρα. Η αγωνιζόμενη Ελλάδα της ελπίδας όμως ήδη πρωταγωνιστεί.
Προετοιμάζοντας το...
έδαφος για τη σύνοδο κορυφής της ΕΕ στις 28 και 29 Ιουνίου, αλλά και την τετραμερή συνάντηση (με Μέρκελ, Μόντι και Ραχόι) στις 22 Ιουνίου, ο γάλλος πρόεδρος Φρ. Ολάντ εκθέτει το δικό του «οδικό χάρτη» προτάσσοντας ένα «σύμφωνο για την ανάπτυξη στην Ευρώπη». Γνωρίζοντας ότι η Γαλλία είναι, μετά την Ισπανία και την Ιταλία, η πιο απειλούμενη χώρα, επιχειρεί να διαμορφώσει συμμαχίες, ώστε να αντιμετωπίσει την εμμονή του Βερολίνου στη δημοσιονομική λιτότητα και την ανταγωνιστικότητα με εσωτερική υποτίμηση.
Γι’ αυτό το σχέδιο που παρουσίασε προχθές, δίνει βάρος στη μεταρρύθμιση του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος (ευρωπαϊκή ένωση τραπεζών, τραπεζικός φόρος, επιτήρηση των ευρωπαϊκών τραπεζών και ανάθεση στην ΕΚΤ ρόλου ανάλογου με την Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ). Επιμένει, επίσης, στην απόφαση για ευρωομόλογο χωρίς την απαίτηση της κ. Μέρκελ για παράδοση της δημοσιονομικής κυριαρχίας των κρατών (γι’ αυτό μιλάει για «προσαρμοσμένους πολιτικούς θεσμούς», χωρίς να προσδιορίζει ακριβέστερα το περιεχόμενό τους, σε αντίθεση με τη γερμανίδα καγκελάριο).
Τέλος, προωθεί, μαζί με τον κ. Μόντι, την ιδέα «ενός ταμείου για την “απορρόφηση” των παλαιών χρεών, προκειμένου να γίνει από κοινού διαχείρισή τους». Και, ταυτόχρονα, επιμένει στο σχεδιασμό μέτρων για την ανάπτυξη: με την προώθηση υποδομών, επανακεφαλαίωση της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων και τη φορολόγηση των χρηματιστικών συναλλαγών, σε συνδυασμό με μέτρα για την απασχόληση.
Αντιδρώντας στις αντιλήψεις αυτές η κ. Μέρκελ μίλησε για «έλλειψη εμπιστοσύνης ανάμεσα στους παράγοντες της ευρωζώνης» και τόνισε ότι η κρίση στην ευρωζώνη δεν μπορεί να επιλυθεί παρά με τη δική της συνταγή: «Έχει εμφανισθεί», είπε, «μια ψευδοσυζήτηση, που φέρνει σε αντίθεση την ανάπτυξη και τη δημοσιονομική λιτότητα. Αυτά είναι ανοησίες». Και επανέλαβε ότι «δεν θα αφεθεί να υιοθετήσει πρόωρες λύσεις, όπως τα ευρωομόλογα». Απαντώντας ευθέως δε στον γάλλο πρόεδρο, κάλεσε το Παρίσι να παρακολουθήσει «την εξέλιξη του κόστους εργασίας στη Γαλλία και τη Γερμανία» εμμένοντας στη συνταγή της εσωτερικής υποτίμησης σε βάρος των εργαζομένων όλης της Ευρώπης –και υπενθυμίζοντας στον κ. Ολάντ τα σοβαρά και απειλητικά προβλήματα εμπορικού ισοζυγίου της Γαλλίας, σε αντίθεση με τα γερμανικά πλεονάσματα που μεγεθύνονται σε βάρος του Παρισιού.
Στο πλαίσιο αυτής της ορατής διαφοροποίησης εντάσσονται και οι χθεσινές δηλώσεις Ολάντ και Μόντι, που καλούν «να σταματήσουν τα τελεσίγραφα προς την Αθήνα» και «να αποφευχθούν άκαμπτες στάσεις προς την Ελλάδα, δηλαδή ότι όποιος δεν αποδέχεται τα πάντα, τίθεται αυτόματα εκτός».
Όπως τόνισαν οι δύο ευρωπαίοι ηγέτες «αυτές οι θέσεις, αυτά τα τελεσίγραφα λειτουργούν πέρα για πέρα αρνητικά, ενώ χρειάζεται μια λογική προσέγγιση, για να παραμείνει η Ελλάδα εντός ευρώ». Άλλη μια φορά εκτός ευρωπαϊκής πραγματικότητας, για ιδιοτελείς λόγους, οι εγχώριοι εγγυητές των μνημονίων, αντί να διεκδικούν μια ισότιμη και δυναμική συμμετοχή στις εξελίξεις, περιμένουν «βοήθεια» στο τρομοκρατικό έργο τους από τους πιο αντιδραστικούς κύκλους της ΕΕ.
Επιθυμούν την εκλογική διάσωσή τους, για να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους σε όσους σχεδιάζουν να γυρίσουν ακόμα πιο πίσω το ρολόι της ιστορίας στη γηραιά ήπειρο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου