Για το ποίημα του μεγάλου Γερμανού διανοητή Günter Grass, φαντάζομαι πως θα έχετε πια μάθει και ίσως κάποιοι από εσάς ανατρέξατε στο διαδύκτιο για να το διαβάσετε.
Δεν πειράζει όμως, εμένα μου άρεσε ένα σχετικό άρθρο του λογοτέχνη Λεωνίδα Ορφανουδάκη που βρήκα στο NewsNow και αποφάσισα να το αναδημοσιεύσω, μαζί με το ποίημα του Günter Grass φυσικά.
Η ντροπή της Ευρώπης
Μεγάλοι Γερμανοί διανοητές όπως ο Γκαίτε (Johann Wolfgang von Goethe
1749–1832) και ο Φρίντριχ Σίλερ (Friedrich Schiller 1759-1805), που είχαν μελετήσει σε βάθος τον αρχαίο ελληνικό
πολιτισμό γεμάτοι θαυμασμό είχαν γράψει ποιήματα μελέτες και δοκίμια,
για την Ελλάδα και τους Έλληνες.
Αυτή την Ελλάδα για την οποία ασαφή
εικόνα έχει και λίγη εκτίμηση τρέφει η σημερινή καπιταλιστική
ανθρωπότητα, η οποία όμως έχει την.....
απόλυτη αναγνώριση και
εκπεφρασμένο τον καθολικό θαυμασμό από όλα τα μεγάλα πνεύματα της
ανθρωπότητας, θα έρθει καιρός να την γνωρίσουμε και εμείς εδώ στον τόπο
που την γέννησε; «Η ντροπή της Ευρώπης» είναι το ποίημα που έγραψε για την Ελλάδα ο βραβευμένος με Νόμπελ Λογοτεχνίας ο Γερμανός ποιητής. Günter Grass.
Το ποίημα αυτό στο οποίο σαρκάζει το φθόνο
των Ευρωπαίων απέναντι στους Έλληνες μου έδωσε το ερέθισμα να γράψω
όσα γράφω σήμερα.
Η ντροπή της Ευρώπης
Είσαι πολύ κοντά στο χάος, γιατί δε συμμορφώθηκες πλήρως στην αγορά
κι απομακρύνεσαι απ’ τη χώρα, που ήτανε κάποτε λίκνο για σένα.
Ό,τι με την ψυχή ζητούσες και νόμιζες πως είχες βρει
τώρα σαν κάτι περιττό αποβάλλεις και το πετάς μες στα σκουπίδια.
Ολόγυμνη σαν οφειλέτης διαπομπεύεται, υποφέρει η χώρα εκείνη
που έλεγες πως της χρωστάς ευγνωμοσύνη.
Στη φτώχια καταδικασμένος τόπος, τόπος που ο πλούτος του
τώρα στολίζει τα μουσεία: λάφυρα που έχεις τη φροντίδα Εσύ.
Κείνοι που χίμηξαν με την ορμή των όπλων στη χώρα την ευλογημένη με νησιά
στολή φορούσαν και κρατούσαν τον Χέλντερλιν μες στο γυλιό τους.
Καμιά ανοχή πλέον δε δείχνεις στη χώρα που οι συνταγματάρχες υπήρξαν σύμμαχοι ανεκτικοί.
Χώρα που ζει δίχως το δίκιο, μα με εξουσία που επιμένει πως έχοντας αυτή το δίκιο
ολοένα σφίγγει κι άλλο το ζωνάρι.
Σε πείσμα σου η Αντιγόνη μαυροφορεί – σ’ όλη τη χώρα
πενθοφορεί και ο λαός της που κάποτε σ’ είχε φιλοξενήσει.
Μα οι ακόλουθοι του Κροίσου έχουν στοιβάξει έξω απ’ τη χώρα,
στα θησαυροφυλάκιά σου, ό,τι σαν μάλαμα αστράφτει.
Πιες, επιτέλους, πιες κραυγάζουν επίτροποι σαν μαζορέττες
μα ο Σωκράτης σού επιστρέφει γεμάτο πίσω το ποτήρι.
Σύσσωμοι, ό,τι σου ανήκει, βαριά θα ρίξουν την κατάρα
θεοί, αφού η θέλησή σου ζητά ξεπούλημα του Ολύμπου.
Χωρίς του πνεύματος τροφή, τότε κι εσύ θα καταρρεύσεις
δίχως τη χώρα που ο νους της, Ευρώπη, εσένα έχει πλάσει.
Günter Grass
(απόδοση στα ελληνικά Γιάννης Ευθυμιάδης – Σοφία Γεωργαλλίδη)
Θα κλείσω με τα λόγια του Johann Wolfgang von Goethe που είχε πει: «Ό,τι είναι η καρδιά και ο νους για το σώμα, είναι η Ελλάδα για την ανθρωπότητα» , και ο οποίος σε επιστολή του προς το γιό του το 1815 έγραφε: «Οι Έλληνες είναι συγγενείς μου, είναι δάσκαλοί μου. Τους θαυμάζω σαν άφθαστες διάνοιες της φράσεως και της γραμμής, καθώς και για τον ιδεώδη βίο τους».
Είσαι πολύ κοντά στο χάος, γιατί δε συμμορφώθηκες πλήρως στην αγορά
κι απομακρύνεσαι απ’ τη χώρα, που ήτανε κάποτε λίκνο για σένα.
Ό,τι με την ψυχή ζητούσες και νόμιζες πως είχες βρει
τώρα σαν κάτι περιττό αποβάλλεις και το πετάς μες στα σκουπίδια.
Ολόγυμνη σαν οφειλέτης διαπομπεύεται, υποφέρει η χώρα εκείνη
που έλεγες πως της χρωστάς ευγνωμοσύνη.
Στη φτώχια καταδικασμένος τόπος, τόπος που ο πλούτος του
τώρα στολίζει τα μουσεία: λάφυρα που έχεις τη φροντίδα Εσύ.
Κείνοι που χίμηξαν με την ορμή των όπλων στη χώρα την ευλογημένη με νησιά
στολή φορούσαν και κρατούσαν τον Χέλντερλιν μες στο γυλιό τους.
Καμιά ανοχή πλέον δε δείχνεις στη χώρα που οι συνταγματάρχες υπήρξαν σύμμαχοι ανεκτικοί.
Χώρα που ζει δίχως το δίκιο, μα με εξουσία που επιμένει πως έχοντας αυτή το δίκιο
ολοένα σφίγγει κι άλλο το ζωνάρι.
Σε πείσμα σου η Αντιγόνη μαυροφορεί – σ’ όλη τη χώρα
πενθοφορεί και ο λαός της που κάποτε σ’ είχε φιλοξενήσει.
Μα οι ακόλουθοι του Κροίσου έχουν στοιβάξει έξω απ’ τη χώρα,
στα θησαυροφυλάκιά σου, ό,τι σαν μάλαμα αστράφτει.
Πιες, επιτέλους, πιες κραυγάζουν επίτροποι σαν μαζορέττες
μα ο Σωκράτης σού επιστρέφει γεμάτο πίσω το ποτήρι.
Σύσσωμοι, ό,τι σου ανήκει, βαριά θα ρίξουν την κατάρα
θεοί, αφού η θέλησή σου ζητά ξεπούλημα του Ολύμπου.
Χωρίς του πνεύματος τροφή, τότε κι εσύ θα καταρρεύσεις
δίχως τη χώρα που ο νους της, Ευρώπη, εσένα έχει πλάσει.
Günter Grass
(απόδοση στα ελληνικά Γιάννης Ευθυμιάδης – Σοφία Γεωργαλλίδη)
Θα κλείσω με τα λόγια του Johann Wolfgang von Goethe που είχε πει: «Ό,τι είναι η καρδιά και ο νους για το σώμα, είναι η Ελλάδα για την ανθρωπότητα» , και ο οποίος σε επιστολή του προς το γιό του το 1815 έγραφε: «Οι Έλληνες είναι συγγενείς μου, είναι δάσκαλοί μου. Τους θαυμάζω σαν άφθαστες διάνοιες της φράσεως και της γραμμής, καθώς και για τον ιδεώδη βίο τους».
Αυτό το τελευταίο γραμμένο πριν
κατασκευαστεί το εξαμβλωματικό Νέο Ελληνικό κράτος, είναι προφανές ότι
δεν αναφέρεται σε εμάς, (τους Νεοέλληνες ).
Αυτή την Ελλάδα όμως εμείς οι Νεοέλληνες θα έρθει καιρός να την γνωρίσουμε και εδώ στον τόπο που την γέννησε;
Αυτή την Ελλάδα όμως εμείς οι Νεοέλληνες θα έρθει καιρός να την γνωρίσουμε και εδώ στον τόπο που την γέννησε;
Έχουμε
οι Έλληνες το εργαλείο να την προσεγγίσουμε και για αυτό θα τρέφω πάντα
μια ελπίδα . Το εργαλείο αυτό είναι «η γλώσσα μας» και εγώ σαν τον
Σικελιανό ακούω ένα μουρμουρητό, που λέει ότι θα' ρθει κάποτε η ώρα,
που ο άνθρωπος θα λυτρωθεί από τη σκλαβιά και θα ενωθεί με τους
συνανθρώπους του με οδηγό το αρχαίο αθάνατο Ελληνικό πνεύμα .
Εμείς το επαναλαμβάνω ότι έχουμε το εργαλείο «τη γλώσσα» και ζούμε στον ίδιο τόπο με εκείνους. Μπορούμε αν το θελήσουμε να επιχειρήσουμε να γίνουμε ξανά οδηγοί των κοινωνιών προς την αληθινή Δημοκρατία. Κυματοθραύστης απέναντι στη σημερινή καπιταλιστική βαρβαρότητα ή η Κεκρόπορτα του καπιταλισμού. Να γίνουμε άξιοι των προγόνων και ελπίδα της ανθρωπότητας. Έχουμε ανάστημα ας το σηκώσουμε σιγά–σιγά διώχνοντας αρχικά τους νονούς και τους νάνους που μας κυβερνούν σαν εντολοδόχοι.
Εμείς το επαναλαμβάνω ότι έχουμε το εργαλείο «τη γλώσσα» και ζούμε στον ίδιο τόπο με εκείνους. Μπορούμε αν το θελήσουμε να επιχειρήσουμε να γίνουμε ξανά οδηγοί των κοινωνιών προς την αληθινή Δημοκρατία. Κυματοθραύστης απέναντι στη σημερινή καπιταλιστική βαρβαρότητα ή η Κεκρόπορτα του καπιταλισμού. Να γίνουμε άξιοι των προγόνων και ελπίδα της ανθρωπότητας. Έχουμε ανάστημα ας το σηκώσουμε σιγά–σιγά διώχνοντας αρχικά τους νονούς και τους νάνους που μας κυβερνούν σαν εντολοδόχοι.
Τα μεγάλα
αφεντικά τους δεν θα τα πολεμήσουμε σε οδοφράγματα και χαρακώματα όπου
έχουν τη συντριπτική υπεροπλία αλλά στον πνευματικό στίβο όπου θα μας
αντιταχθούν ηθικά και πνευματικά άοπλοι.
Μπορούμε να τους αποδείξουμε
ακόμα και έμπρακτα πως η Δημοκρατία με σωστή παιδεία και με κανόνες
δικαιοσύνης και ισονομίας είναι η μόνη λύση στα προβλήματα των λαών .
Από το Πατάρι Λογοτεχνών http://patarilogotexnon.blogspot.gr
με την ευκαιρία αυτής της ανάρτησης, δημοσιεύω και το "καταραμένε Έλληνα".
Ένα ποίημα του ίδιου
Καταραμένε Έλληνα
Όπου και να γυρίσω τη σκέψη μου,
Από το Πατάρι Λογοτεχνών http://patarilogotexnon.blogspot.gr
με την ευκαιρία αυτής της ανάρτησης, δημοσιεύω και το "καταραμένε Έλληνα".
Ένα ποίημα του ίδιου
Καταραμένε Έλληνα
Όπου και να γυρίσω τη σκέψη μου,
Όπου και να στέψω την ψυχή μου
Μπροστά μου σε βρίσκω….
Τέχνη λαχταρώ, ποίηση, θέατρο,
Μπροστά μου σε βρίσκω….
Τέχνη λαχταρώ, ποίηση, θέατρο,
Αρχιτεκτονική, εσύ μπροστά μου.
Μπροστάρης και αξεπέραστος.
Επιστήμη ζητώ, Μαθηματικά,
Επιστήμη ζητώ, Μαθηματικά,
Φιλοσοφία, Ιατρική,
εσύ μπροστάρης και αξεπέραστος.
Για δημοκρατία διψώ,
ισονομία και ισοπολιτεία,
εσύ μπροστάρης και αξεπέραστος.
Αθλητισμό γυρεύω,
Αθλητισμό γυρεύω,
το γιατρικό του κορμιού μου,
εσύ μπροστάρης και αξεπέραστος.
Καταραμένε Έλληνα,
καταραμένη γνώση, γιατί να σε αγγίξω;
Γιατί να καταλάβω πόσο μικρός είμαι;
Ασήμαντος και μηδενικό,
Γιατί δεν με αφήνετε στη δυστυχία μου;
Günter Grass
Günter Grass
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου