Σκέφτηκα να γράψω αυτές τις σκέψεις μου, σαν σχόλιο στην ανάρτηση ΛΥΣΗ ΘΕΑΤΡΙΚΟΥ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ του etoliko-news, αλλά τελικά προτίμησα να τις εκφράσω με αυτή την ανάρτηση
Καταρχήν πιστεύω πως για λόγους ευγενείας οφείλω να ευχαριστήσω τον κύριο Ευσταθίου για την ψύχραιμη και ενδιαφέρουσα άποψη που διατυπώνει, αν και δεν έχω την τιμή να τον γνωρίζω.
Σαφώς ο κ. Λάτσινος, εγώ δηλαδή, δεν είναι ο μόνιμος υπεύθυνος θεατρικού στο Αιτωλικό, και σαφώς επίσης σε όποιους δεν αρέσει ο κ. Λάτσινος μπορούν να αποχωρήσουν. Πιστεύει όμως κανείς στ’ αλήθεια, πως κρατάω αλυσοδεμένα τα μέλη της ομάδας και δεν τα αφήνω να φύγουν; Αστειότητες, αντιθέτως, όπως πάρα πολλοί γνωρίζουν, η ομάδα έχει...
τέτοια δυναμική και τόσους πρόθυμους ανθρώπους να συμμετάσχουν και να συνδημιουργήσουν στα πλαίσια της, που αν ήθελα να τους συμπεριλάβω όλους, θα έπρεπε να «εφεύρω» ένα κείμενο 50+ χαρακτήρων με τριάντα μέλη στο Χορό.(το καλοκαίρι για προσωπικούς των μελών λόγους, χάσαμε στην μέση των παραστάσεων 3 από τους ηθοποιούς μας. Υπήρχαν δυό λύσεις ή να σταματήσουμε εκεί τις παραστάσεις ή να τους αντικαταστήσουμε. Ε λοιπόν αντικαταστάθηκαν (δείχνοντας τη δυναμική της ομάδας) σε μιά ώρα από άλλους, που πρόθυμα έμαθαν τους ρόλους -μεγάλους ρόλους- μέσα σε 30 ώρες, αν αυτό σας λέει κάτι). Πέραν αυτών όμως, σημειώστε πως οι ομάδες δεν δημιουργούνται με την πληθώρα των βιογραφικών. Οι ομάδες σμιλεύονται από τα κοινά ενδιαφέροντα των ανθρώπων (αυτό που λέμε να ταιριάζουν τα χνώτα σου) και ανδρώνονται και γιγαντώνονται μέσα από την δημιουργία, τη φιλία, τη συμμετοχή, την ισότητα. Δεν χωρούν υπεροψίες, αρχηγιλίκια και ψέματα στις ομάδες.
Και ξέρετε κάτι ακόμα κύριε Ευσταθίου; Στο Θέατρο, κυρίως δεν χωράει η «πολυξεροσήνη». Είμαστε μια παρέα που ο καθένας συμπληρώνει το παζλ με τις δικές του γνώσεις. Και όλες αυτές οι γνώσεις – ικανότητες – ταλέντα, συνθέτουν το δημιούργημα μας. Αυτό όμως είναι το δικό μας δημιούργημα, εάν δεν αρέσει, δεν είναι κανείς υποχρεωμένος ούτε να το παρακολουθήσει, ούτε να το αποδεχτεί. Δεν υποχρεούται κανείς να του αρέσει.
Ίσως όμως αυτή η άρνησή μου στην "πολυξεροσήνη" και η επιμονή μου στη συλλογικότητα, να πέφτει βαριά στους πολύξερους, αλλά το Θέατρο δεν είναι τέχνη τους ενός. Είναι τέχνη των πολλών, είναι και οφείλει να είναι τέχνη της συνεργασίας και της συλλογικότητας. Και το πλεονέκτημα αυτής της ομάδας, είναι πως έχει συγκεντρώσει τους καλύτερους, το καλύτερο δυναμικό που διαθέτει η μικρή μας πόλη που όμως αποδείχτηκε μεγάλη σε ταλέντα. Προφανώς λοιπόν, κάποιοι θεωρούν πως αυτοί είναι οι καλύτεροι και αυτοί θα έπρεπε να δημιουργούν με την ομάδα. Αλλά αυτό δεν τους αρνήθηκε κανείς. Αυτή όμως η ομάδα δεν ανήκει σε κάποιον, δεν είναι ιδιόκτητη ώστε να παραχωρηθεί σε κάποιον άλλον. Είναι το συλλογικό - ομαδικό δημιούργημά μας και είναι ανοιχτή στη συμμετοχή. Αυτοί οι κάποιοι όμως, δεν ενδιαφέρθηκαν να συμμετάσχουν, ενδιαφέρθηκαν απλά να την αρπάξουν, αλλά από πως να αρπάξεις κάτι που δεν ανήκει σε κανέναν;
Για τους λόγους αυτούς λοιπόν, συνεχίζω να βρίσκω πολύ ενδιαφέρουσα την πρόταση του κυρίου Ευσταθίου, και έχει εκφραστεί και από μένα προσωπικά αλλά και από μέλη της ομάδας παλιότερα. Αυτό ακριβώς είχαμε προτείνει κι εμείς "φτιάξτε τη δική σας καλύτερη ομάδα - η δική μας δεν πωλείται, δεν παραδίδεται, δεν παραχωρείται". Κάποιοι όμως επιμένουν στην εύκολη, στη βολική λύση του έτοιμου. Νομίζω πως και ο τελευταίος ανυποψίαστος θεατής αυτών των αισχρών επιθέσεων, είτε αφορούσαν εμένα προσωπικά, είτε την ομάδα στο σύνολό της, (και εσχάτως τον Πολιτιστικό Σύλλογο, στα πλαίσια του οποίου δημιουργεί η Θεατρική μας ομάδα) που προσπαθούν να απαξιώσουν το έργο της, σπέρνοντας δαιμόνια, (ότι τάχα έκανε ένα βηματισμό παραπάνω, η μια φιγούρα λιγότερη, η ίσως στον πρωταγωνιστή έφυγε ένα «κοκοράκι» ) άφησε αδιατάρακτη τη συνοχή της, ή μάλλον καλύτερα, την αναβάθμισε. Κι αυτό, επειδή αυτή η δήθεν κριτική, είχε να κάνει με στείρα και άνευ ουσίας «δήθεν γνώση», που ακόμα κι αν διδασκόταν στην ομάδα τίποτα περισσότερο ή λιγότερο δεν θα πρόσθετε στο τελικό της αποτέλεσμα.
Δεν είμαστε θεατρική σχολή, είμαστε μια ομάδα φίλων, που αγαπάμε το θέατρο. Παράγουμε θέατρο, και καταθέτουμε στο κοινό αυτή την παραγωγή μας και γίνεται ή δεν γίνεται αποδεκτή. Και να θυμίσω, πως συμμετείχαμε σε φεστιβάλ με «άγνωστο κοινό» καταχειροκροτούμενοι.
Εκτός συναγωνισμού Πρωταγωνιστές μας ονομάτισαν και αυτοί που μας προσέδωσαν αυτό τον τίτλο, δεν ήταν "απόφοιτοι", ήταν πρωταγωνιστές των Κινηματογραφικών και Θεατρικών δρώμενων της χώρας μας. Περαστικά λοιπόν στους πάσχοντες.
Τελικά οι επιθέσεις αυτές, μόνο καλό έκαναν στην ομάδα.
Δυστυχώς γι αυτούς (τους ανωνυμοεπώνυμους επιτιθέμενους), με τους ψευδεπίγραφους πομπώδεις τίτλους που συνοδεύουν τα ονόματά και όψιμους λάτρεις/γνώστες του Θεάτρου και του Πολιτισμού το «έτοιμο πιάτο» που προσδοκούσαν για να μην γράψω απαιτούσαν να αρπάξουν, τους έπεσε βαρύ!!!
Για τους γονείς των παιδιών τώρα και την "αγανάκτηση" που εκφράστηκε μέσα από τα διάφορα «δημοσιεύματα», και το πόσο –επιτρέψτε μου τη λέξη- κορόιδα πιάστηκαν από εμένα που παρασύρω τα παιδιά τους στο βόρβορο και στην ακολασία, δεν έχουν παρά να ρωτήσουν τα ίδια τα παιδιά για τις εμπειρίες που αποκομίζουν από τη συμμετοχή τους, αλλά και τους ίδιους τους γονείς τους (εφόσον θεωρούν τα ίδια τα παιδιά ανόητα για να εκφέρουν γνώμη) για το τι συζητάνε τα παιδιά τους, μετά από μια πρόβα ή μια παράσταση. Ε δεν είναι πιστεύω όλοι αυτοί οι άνθρωποι να είναι τόσο κακοί γονείς που να επιτρέπουν στα παιδιά τους να κυλιστούν στο βούρκο της θεατρικής ομάδας, ούτε και τόσο αγράμματοι ή αδαείς όσο θα ήθελαν να μας κάνουν να πιστέψουν οι διάφοροι κακοθελητές όψιμοι απόφοιτοι και θεατρολόγοι. Είναι απλό, αντιλαμβάνονται πως στα παιδιά τους προσφέρεται αληθινή εμπειρία. Γνωρίζουν πως τα παιδιά τους είναι ασφαλή και βλέπουν τα πρόσωπά τους χαρούμενα και λαμπερά. Τυχαίνει να συναντηθώ με τα παιδιά στο δρόμο την ώρα που συνοδεύονται από τους γονείς τους και οι γονείς γίνονται αποδέκτες της αγάπης που μου δείχνουν τα παιδιά τους. Θα επιθυμούσαν ίσως να προκύψω παιδεραστής, ή ναρκομανής για να αποδείξουν πως έχουν δίκιο, φευ όμως, δεν τους έκανα το χατίρι.
Νομίζω πως αξίζει τον κόπο εδώ να κάνω μια μικρή υποσημείωση, λέγοντας πως κάποιο μέλος της «αγίας τετράδας» των αρνητών της θεατρικής μας παραγωγής (που σημειωτέον κανένα κοινό δεν τους συνδέει, παρά η απέχθεια τους κυρίως στο πρόσωπο μου για τους προσωπικούς του λόγους ή εμμονές ο καθένας τους) προσπάθησε ανεπιτυχώς να γίνει μέλος της ομάδας, αλλά τρομάζοντας απ’ τη συνοχή, την παρεΐστικη διάθεση και τη δημοκρατία, προφασιζόμενη προσωπικούς λόγους, την έκανε με ελαφριά πηδηματάκια, ζητώντας εν κρυπτώ απ’ τον σκηνοθέτη της, εμένα εν προκειμένω, να κάνω κάτι αποκλειστικά για εκείνη, ένα έργο μ’ ένα ρόλο, ένα μονόλογο, ένα κάτι τέλος πάντων, αρκεί να είναι μόνη της, να μην συμμετέχει στην ομάδα, να μην αναμίξει το ατάλαντο ταλέντο της με την πλέμπα των υποκριτών της ομάδας- ίσως αυτή την άρνηση μου ήθελαν να «ξεπληρώσουν» με τις επιθέσεις τους).
Τέλος, κύριε Ευσταθίου, δεν αρκούν τα όποια βιογραφικά για να σχηματίσεις ομάδα. Η βασική προϋπόθεση είναι να μπορείς να σχηματίσεις ομάδα, κι αυτό σημαίνει να μπορείς να λειτουργήσεις συλλογικά-ομαδικά, και όχι σαν τύραννος – ηγέτης. Απαιτείται να γίνεις αποδεκτός από τους ανθρώπους που θα προσκαλέσεις να συμμετάσχουν. Και στην πορεία θα έρθει η ένταξή σου στον οποιοδήποτε φορέα, αν αποφασίσεις να δράσεις σε συλλογικό επίπεδο ή σε Δημοτικό ή να είσαι ανεξάρτητος.
Σαν υστερόγραφο θα προσθέσω, πως αν τελικά βρεθούν κάποιοι ή κάποιες κυρίες να συγκροτήσουν μια νέα ομάδα θεατρική στην πόλη, θα πρέπει να θεωρήσουν δεδομένη τη βοήθειά μου, τουλάχιστον την προσωπική εάν έχουν το θάρρος να την ζητήσουν. Όμως αυτό δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση πως θα διαλύσει τη δική μας ήδη υπάρχουσα ομάδα.
Και ξέρετε γιατί; Γιατί εκτός από Θεατρική ομάδα, είμαστε παρέα και οι παρέες δεν διαλύονται επειδή κάποιο μέλος τους είναι κακός, χειρότερος ή καλύτερος σκηνοθέτης. Οι παρέες υπάρχουν επειδή υπάρχουν άνθρωποι. Στη μπάντα λοιπόν να περάσει η παρέα μας, που έλεγε και ο Λουκιανός.
Ευχαριστώ θερμά κύριε Ευσταθίου, που μου δώσατε την ευκαιρία να εκφράσω δημόσια αυτές τις σκέψεις μου!!!
Εάν είναι να κάνετε σχόλια γράψτε εξυπνάδες, μην γράψτε πάλι για τις εμμονές σας. Αυτές να τις συζητήσετε με τον ψυχίατρό σας.
Ευχαριστώ
Χρίστος Λάτσινος
Μια τελευταία σκέψη: δηλαδή πιστεύει κάποιος πως αυτή η θεατρική ομάδα, ή τα χορευτικά τμήματα του Συλλόγου, δημιουργήθηκαν έτσι με τον αυτοματισμό; Πως έβαλε αγγελία ο Πολιτιστικός Σύλλογος, «ζητούνται Ηθοποιοί και χορευτές για να πλαισιώσουν τα τμήματα του Συλλόγου» και άρχισαν να δέχονται αιτήσεις;
Πλανάστε πλάνην οικτρά!!!
Οι ομάδες δημιουργήθηκαν από τους ανθρώπους, απ’ αυτούς που είχαν την αγάπη ή το μεράκι να δημιουργήσουν και επέλεξαν να δημιουργούν στα πλαίσια ενός οργανωμένου Συλλόγου. Ή για να το πω καλύτερα, το Δ.Σ. κάποιου Συλλόγου, προσκαλεί κάποιον που ασχολείται με κάποιο θέμα – αντικείμενο – τέχνη που έγκειται στα ενδιαφέροντα του Συλλόγου να δημιουργήσει υπό τη σκέπη του. Οι Σύλλογοι είναι οι φορείς, οι ομάδες γίνονται από ανθρώπους και δεν έχουν ιδιοκτησιακή σχέση με τους φορείς.
Εμείς λοιπόν υπερήφανα δηλώνουμε Θεατρική ομάδα του Πολιτιστικού και Μορφωτικού Συλλόγου "το Αιτωλικό"
Καλημέρα σας

5 σχόλια:
Αχ!!! Με πορδές δεν βάφονται αβγά .Κάποτε βγήκε μια ανακοίνωση στο Δημαρχείο που έλεγε όσοι θέλουν να γραφτούν για να δημιουργηθεί θεατρική ομάδα.
Πήγε κανένας; Κανένας.
Εσείς που τόσο πολύ νοιάζεστε για το θέατρο, πήγατε;
Πολύ ενδιαφέρον για τα παιδιά λες και μεις που τα χουμε δεν ξέρουμε ποιο είναι το καλό τους και θα μας το πει ο κάθε τυχαίος.
Ποιος απ' τους προστάτες θα τα προστατέψει ποιος... Γιατί όταν ακούς τόσο πολύ να νοιάζονται για τα παιδιά έχε τα μάτια σου ανοιχτά .Τόσα και τόσα συμβαίνουν.
Κι άλλα λέω να γράψω αλλά...δε γαμιέται , βαριέμαι
Ένας Γονιός με παιδί στο θέατρο
εσυ πρεπει ν υπογραψεις στο τελος
''ενας βλακας κ αδαης γονιος μ παιδι στο θετρο''
Κύριε Ευσταθίου
Προσπαθείτε να δώσετε λύση σε ένα πρόβλημα με τρόπο καλοπροαίρετο , κατά την γνώμη μου,
και για αυτό σας απαντάω ως μέλος της θεατρικής ομάδας .
Δεν υπάρχει πρόβλημα για να λυθεί ούτε δημοκρατικά ούτε φασιστικά , πέρα βέβαια από της εμμονές και τα κολλήματα τριών τεσσάρων ανθρώπων .
Αναφέρετε πως σε οποίον δεν αρέσει ο κ Λάτσινος να φύγει
αν δεν μας άρεσε να είστε σίγουρος ότι θα είχαμε φύγει
Η θεατρική ομάδα δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια παρέα ανθρώπων που συνεργάζεται
εδώ και αρκετά χρόνια , μια ανοικτή για όλους παρέα καθώς πάνω από 70 άτομα έχουν περάσει και έχουν βρεθεί σε αυτή την ομάδα-παρέα.
Να είστε σίγουρος ότι συνεχίζουμε με το ίδιο αυθορμητισμό σαν να ήταν η πρώτη παράσταση μας.
Είναι κρίμα και ντροπή για κάποιους που έχουν προσωπικά θέματα , εμμονές , προσωπικές φιλοδοξίες να χαρακτηρίζουν απλούς πολίτες ως βλάκες , ανίδεους, ηλίθιους , πρόβατα.
( δείτε για παράδειγμα το πιο πάνω ανώνυμο σχόλιο πως χαρακτηρίζει το γονιό που στέλνει το παιδί του στο θέατρο )
Στην άποψη σας να γίνει και άλλη ομάδα στο Αιτωλικό αν δεν τους αρέσουμε εμείς
με βρίσκει σύμφωνο
και αν μας ζητηθεί οποιαδήποτε βοήθεια να είστε σίγουρος πως θα την δώσουμε
γιατί δεν τίθεται θέμα συναγωνισμού όπως αναφέρετε
Εύχομαι σε όλους
Καλές γιορτές και Καλή χρονιά
jim
O δήθεν "γονιός με παιδί στο Θέατρο", τι ακριβώς θέλει να εκφράσει;
Όταν το παιδί του τον ρωτάει για κάτι εκείνος του απαντά "κι άλλα θέλω να σου πω αλλά δεν .... βαριέμαι;"
Αυτός λοιπόν ο "γονιός" είναι πρότυπο για το παιδί του!
Το παιδί του το πήγε ο ίδιος άραγε να το γράψει σε άλλη θεατρική ομάδα ή "δεν βαριέσαι, δεν ....;"
Και τέλος ας σταματήσει αυτή η ιστορία με τα παιδιά, που μερικοί μπροστά στις προσωπικές και εγωιστικές τους επιδιώξεις εκμεταλεύονται για να πετύχουν τους - φευ, πονηρούς σκοπούς τους απέναντι στη Θεατρική ομάδα του Π.Σ. Αιτωλικού.
Ο κύριος κορμός της δημιουργήθηκε ενισχύθηκε και συνεχίζει να υπάρχει, αποτελούμενος από ενήλικες, άτομα γνωστά στην κοινωνία μας, εκπαιδευτικούς, εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα, ελεύθερους επαγγελματίες, αιτωλικιώτες φοιτητές.
Αυτοί που κρίνουν κρίνονται. Είναι παράδοξο πάντως πως μέχρι και τον χειμώνα του 2011, όλοι εκφράζονταν με θαυμασμό γι αυτήν την ίδια θεατρική ομάδα -ανάμεσα σε αυτούς και οι όψιμοι επικριτές της. Το τι άλλαξε το ξέρουν πολύ καλά οι ίδιοι. Οι προσωπικές αντιπάθειες επεκτάθηκαν και στην ομάδα και στον φορέα όπου ανήκει.
Αφού δεν πέτυχε η οργανωμένη και λυσσαλέα επίθεσή τους βάλθηκαν να "χρησιμοποιήσουν" τα παιδιά.
Μιλάνε οι ίδιοι που κάποτε δίναν συγχαρητήρια στα ίδια αυτά τα παιδιά, για τη συμμετοχή τους σε ένα θεατρικό γεγονός.
Από την αρχή της, η θεατρική ομάδα ήταν και είναι ανοιχτή σε όλους. Ότι έχει πετύχει έχει κερδηθεί με κόπο και εμπιστοσύνη ανάμεσα στα μέλη της, μικρούς και μεγάλους, αντιθέτως θα είχε διαλυθεί. Αλλά υπάρχει, αυτό είναι που τους ενοχλεί - ενοχλεί η συλλογικότητα όπως έγραψε κάποιος.
Όσο για το ξεκίνημά της δεν απαιτήθηκε κανένα βιογραφικό, έφτανε το μεράκι η θέληση και η θετική στάση απέναντι στη συνεργασία. Αυτό παράγει έργο και όταν το έργο δεν παράγεται από κάποιους - που πάντα η ασχολία τους και η αυτοικανοποίση τους ήταν να κάνουν κριτική εκ του ασφαλούς - είναι απορριπτέο.
Δώστε σε όλους λοιπόν την ευκαρία να κρίνουν τη δική σας προσπάθεια.
Κριτική χωρίς δημιουργικότητα του εαυτού μας δεν συνάδει.
Τέλος επειδή και η ίδια η υπομονή θα τραβούσε τα μαλλιά της, μην επιμένετε άλλο να γίνεται σώνει και καλά ο σωτήρας του Αιτωλικού από την κατηφόρα. Αυτό αφήστε το ίσως να το κάνει ο Σωτήρας που γεννιέται σε λίγες μέρες.
Ευχαριστώ,
Καλά Χριστούγεννα και καλή χρονιά σε όλους!
Παιδιά της θεατρικής ομάδας κλείστε εδώ το θέμα και μην ασχολείστε περαιτέρω.
Καλύτερα να υπάρχει κάτι από το να μην υπάρχει τίποτε. Δεν το καταλαβαίνουν ή κάνουν πως δεν το καταλαβαίνουν.
Στο θέατρο όλα πρέπει να υποτάσσονται σ' ένα πνεύμα συνόλου.
Η αγάπη για το θέατρο συμπεριλαμβάνει ανθρώπους που συνθέτουν, δημιουργούν σκηνικά, συνδημιουργούν το τελικό αποτέλεσμα, ρίχνονται στα "βαθιά" με μόνη πίστη σε αυτό που κάνουν την δεδομένη στιγμή... Τότε το θέατρο ξαλαφρώνει από τις σκληρές του αλήθειες!
Το γεγονός ότι δεν είστε επαγγελματίες δεν σας μειώνει, λειτουργεί θετικά για εσάς και για όλους αυτούς που σας αγκάλιασαν και σας χαίρονται!
Γενικά το κοινό ποτέ δεν χορταίνει τα θεάματα. Στο θέατρο θα πάνε όλοι, όποια μόρφωση και κοινωνική θέση κι αν έχουν. Το σίγουρο είναι ότι όλοι τους θα πάρουν κάτι από την "ψυχαγωγία" που τους προσφέρθηκε αν και τα στάνταρ του καθενός θα είναι μάλλον διαφορετικά.
Είναι παρήγορο που στην πόλη σας υπάρχει θεατρική "ατμόσφαιρα" - κάτι που είναι αρκετά δύσκολο να παρατηρηθεί σε μεγαλύτερες πόλεις.
Το λέω αυτό γιατί σκεφθείτε το κοινό εκείνο που ποτέ ίσως στη ζωή του να μην του δοθεί η δυνατότητα να παρακολουθήσει θεατρική παράσταση. Οι παλιότεροι ήταν πιο τυχεροί αφού το λαικό θέαμα (βλ. καραγκιόζης, θέατρο σκιών), ήταν ένα αναζωγοηνητικό γεγονός στην καθημερινότητά τους.
Η προσωπική ολοκληρωμένη δημιουργία λοιπόν του καθενός από εσάς, του σκηνοθέτη, των ηθοποιών, των σκηνογράφων, των τεχνικών και τόσων άλλων ατόμων που συμμετέχουν εθελοντικά και ερασιτεχνικά στην μικρή - μεγάλη ομάδας σας, είναι το κατόρθωμά σας.
Τελειώνοντας και μιλώντας γενικότερα, πιστεύω πως στις μέρες μας, έχει ξεπεραστεί ο κονφορμισμός στην θεατρική πρακτική, όπως το συμβατικό θέατρο τον είχε θέσει. Γι αυτό μην ενοχλείστε και ασχολείστε με εκείνους που πασχίζουν να θέσουν το απόλυτο ως θέση και ειδικά σε σχέση με ερασιτέχνες!
Δεν έχω διάθεση να κάνω ψυχολογία θεάτρου και ίσως δεν έχω ούτε το ταλέντο ενός καλού ηθοποιού. Εχω όμως μια συγκεκριμένη εμπειρία σαν ερασιτέχνης ηθοποιός και στο βαθμό που η ευαισθησία μου είναι σωστή και μπορεί να ελέγξει τι είναι άσχημο, κοινότυπο και ψεύτικο θα το πω ή θα το γράψω.
Ειλικρινά σας προτρέπω να συνεχίσετε.
Το θέατρο δεν είναι η αναλυτική έκθεση των επικριτών μας.Είναι αφοσίωση και η βαθιά ανάγκη μας για δημιουργία.
Ξεμασκαρέψτε το δήθεν, μίζερο εγωιστικό και δασκαλίστικο ύφος που κατέστρεψε τη μαγεία του θεάτρου. Το θέατρο παραμένει ίσως η μοναδική "άγνωστη" Τέχνη της εποχής μας!
Ευχές!
Ενας ερασιτέχνης ηθοποιός - παλιός σχολιαστής παρομοίων καταστάσεων του καλοκαιριού.
ΥΓ. Επειδή παρακολουθώ στενά τη δράση σας - είμαι "αιτωλικιώτης" μέσω φίλων και αγαπώ τον τόπο σας, ευχομαι καλή επιτυχία στη χειμωνιάτικη παράσταση!
Δημοσίευση σχολίου