Ξεκινήσαμε λοιπόν, αυτό ήταν, τώρα θα πάνε όλα καλά.
Κυριακή βράδυ, χειμωνιάτικη πρεμιέρα για την κινηματογραφική μας λέσχη, η αίθουσα από νωρίτερα γεμάτη.
Ενθουσιασμός, αδημονία, χαρούμενα πρόσωπα και αρκετό άγχος από την ομάδα, για να πάνε όλα καλά.
| ο υπέροχος χώρος - η πίσω αίθουσα του club Macucu - φωτό Μιχάλης Κότσαρης |
Δοκιμές της τελευταίας στιγμής και διορθώσεις, μοντάζ για το "προσεχώς" από τον Δημήτρη Λάγιο, τρία λεπτά πριν αρχίσει η ταινία, ο Αντώνης Χαραλάμπους, ο Γραμματέας της συντονιστικής ομάδας της Λέσχης, εξαφανισμένος σε έκτακτη επαγγελματική υποχρέωση που δεν μπορεί να περιμένει, ποιος θα μιλήσει; ποιος θα κάνει το καλωσόρισμα από την πλευρά της ομάδας; επιστρατεύεται η...
Πόλυ Καραγάκια που έχει στην διάθεσή της, τον εξωπραγματικό χρόνο του ενάμισι λεπτού, για να διαβάσει τον χαιρετισμό να δει τι λέει το χαρτί και να προετοιμαστεί, 7.00 ΑΚΡΙΒΩΣ Πάμε
Το προσεχώς ΠΟΛΥ ΔΥΝΑΤΑ, η ταινία ΠΟΛΥ ΧΑΜΗΛΑ, διορθώσεις της τελευταίας στιγμής, το ένα ηχείο σε θέση πολύ χαμηλή, διορθώθηκε κατά την διάρκεια της ταινίας, διάλειμμα με το στόμα "διάλειμμα 10 λεπτών" τα φώτα ρε παιδιά, ανάψτε τα φώτα, ποιος είχαμε πει ότι θα έχει την ευθύνη να ανάψει τα φώτα κανένας, το ξεχάσαμε αυτό,
ο Δημήτρης από χειριστής, ξανά μπουφετζής, για τα 10 λεπτά της διακοπής,
καμπανάκι για επιστροφή, ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ,
κι αυτό το ξεχάσαμε, γκλιν - γκλον, γκλιν - γκλον, από του λόγου μου,
_τι κάνεις ρε παλάβωσες,
_όχι ξεχάσαμε το καμπανάκι και το κάνω με το στόμα,
...
_καλά αρχίσατε;
_ναι που ήσουνα;
_περίμενα να ακούσω το τρίτο καμπανάκι,
_Καλά πρίμενε, αφού είπαμε ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ καμπανάκι, το κάνουμε με το στόμα
_ναι αλλά έκανες ΜΟΝΟ δύο γκλιν - γκλον
ΑΛΛΑ ΕΤΣΙ ΠΑΝΤΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΡΕΜΙΕΡΕΣ, ΓΟΗΤΕΥΤΙΚΕΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ (συνήθη - συνήθως) ΑΝΟΡΓΑΝΩΣΙΑ ΤΟΥΣ,
ΑΛΛΑ ΓΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΕΣ,
ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΡΕΜΙΕΡΕΣ
Σήμερα, δεύτερη βραδιά προβολής, ο κόσμος μεν λιγότερος (αναμενόμενο) αλλά όλα πολύ πιο οργανωμένα, είχαμε και trailer προσεχώς και trailer, διάλειμα - ανορθόγραφο μας έβαλε χέρι η δασκάλα - θεατής (καλά, όχι πολύ αυστηρό) είχαμε και κουδούνι για το διάλειμμα (ο Δημήτρης είχε διαλέξει αντί για κανονικό κουδούνι, τον ήχο μιας κουδούνας από τραγίσιο κυπρί - όχι ΔΕΝ υπάρχει κάποια σημειολογία, έγινε τυχαία - ο Δημήτρης είναι νέος στην πόλη και ΔΕΝ γνωρίζει τα περί τραγιών και γιδιών),.
Ήταν δυο υπέροχες βραδιές, δυο βραδιές ΠΡΕΜΙΕΡΑΣ, ας αυτοσυγχαρούμε τους εαυτούς μας για το αποτέλεσμα, μας αξίζει.
Για να φτάσουμε εδώ στην πρεμιέρα, δούλεψαν συλλογικά
Γιώργος Κομζιάς, Γιώργος Σφυρής (παντού και πάντα πολύτιμος), Αντώνης Χαραλάμπους, Δημήτρης Στογιάννης, Πλάτωνας Καβάγιας, Δημήτρης Λάγιος, Μιχάλης Κότσαρης (ζωγράφισε και τα δύο όμορφα θέματα που κοσμούν την αίθουσα) η κυρά Μαριγώ Τσίντζου, Νίκος Μουρίκης, Πάνος Ακρίδας, ο σιδηρουργός Νάσος Τσίντζος,
ξέχασα κανέναν; δε νομίζω,
και έβαλα και του λόγου μου λίγο το χεράκι μου.
Καλή συνέχεια
επισκεφθείτε το ιστολόγιο του Μιχάλη Κότσαρη για σχετική ανάρτηση και άλλες ενδιαφέρουσες
επισκεφθείτε τον ιστότοπο της Κινηματογραφικής Λέσχης για τα προσεχώς και πληροφορίες
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου