κτήμα Λίθος

κτήμα Λίθος
κάντε αριστερό click στη φωτό και επισκεφθείτε το Κτήμα Λίθος

2 Δεκεμβρίου 2010

Θεσσαλονίκη - festival κινηματογράφου

Ξεκινάει αύριο 3 Δεκεμβρίου και ολοκληρώνεται στις 12 του μηνός το festival κινηματογράφου στη Θεσσαλονίκη.
Καταξιωμένο πια, έκλεισε τα πενήντα πέρυσι και φέτος είναι το 51ο.
Το φετινό πρόγραμμα δίνει έμφαση κυρίως στις ανεξάρτητες παραγωγές και στον Ελληνικό κινηματογράφο. Το festival ανοίγει την αυλαία του με την προβολή της νέας ταινίας του Ντάνι Μπόιλ «127 ώρες», ενώ η διοργάνωση θα ολοκληρωθεί με τον «Μαύρο Κύκνο» του Ντάρεν Αρονόφσκι. Αν και σε εποχές κρίσης, το πρόγραμμα είναι αρκούντως πλούσιο και επαρκές και περιλαμβάνει δεκαέξι ταινίες από συνολικά 20 χώρες οι οποίες θα λάβουν μέρος στο Διεθνές Διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ.
οι ταινίες που διαγωνίζονται είναι:...

«Ζωικό Βασίλειο»  Αυστραλία
«Ζεφίρ» Τουρκία
«Littlerock»  ΗΠΑ
«Στις Παρυφές» Ρουμανία, Αυστρία
«Κουρασμένοι» Ιράκ
«Limbo» Νορβηγία
«Οι Τέσσερις Φορές» Ιταλία, Γερμανία, Ελβετία
«Μικρόφωνο» Αίγυπτος
«Το Παρόραμα»  Πολωνία
«Αύριο» Ρουμανία, Γαλλία, Ουγγαρία
«Γαϊδούρια» Ηνωμένο Βασίλειο, Δανία
«Ζο όπως Ζονατάν» Καναδάς
«Ζαν Ζαντί» Μεξικό, Δομινικανή Δημοκρατία, Γερμανία
«Η Αρχή του Κακού» Γαλλία
καθώς και οι ελληνικές
«Απνοια» και
«Attenberg».
Παράλληλα, το Φεστιβάλ θα φιλοξενήσει - εκτός του διαγωνιστικού τμήματος - 23 ελληνικές ταινίες, αλλά και μία ανοιχτή συζήτηση με θέμα «Το Ελληνικό Σινεμά ξεπερνά τα σύνορα», ενώ θα πραγματοποιηθούν τιμητικές εκδηλώσεις στη μνήμη του Γιάννη Δαλιανίδη και του Γιώργου Τζιώτζιου.

Εάν σας τύχει κάποτε να βρεθείτε στην Θεσσαλονίκη μέρες  festival, να αφιερώσετε κάποιο από τον χρόνο σας για να επισκεφθείτε και να ζήσετε την ατμόσφαιρα της αίθουσας του "Ολύμπιον"

στην φωτό το ιστορικό και υπέροχο αρχιτεκτονικά "Ολύμπιον"
η ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΗ αίθουσα
Το festival κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης είναι μια πραγματική γιορτή και αξίζει τον κόπο να ζήσει κάποιος στο ρυθμό της.
Είχα την τύχη να βρεθώ για πρώτη φορά σε ηλικία 20 ετών (στο 23ο - το 1982) που τότε οι προβολές γινόντουσαν στην αίθουσα "Μακεδονικών σπουδών".
Θυμάμαι ότι είχα δεί τον "Άγγελο" του Κατακουζηνού, το "Άρπα κόλα" του Περράκη, το "Στίγμα" του Τάσσιου και το "Ρεπό" του Βασίλη Βαφέα.
Θυμάμαι τα γιούχα, όταν μια ταινία δεν άρεσε, θυμάμαι τα χειροκροτήματα και τα μπράβο στην αντίθετη περίπτωση και αυτό ακριβώς είναι που κάνει το  festival αυτό γιορτή, η συμμετοχή, η αντίδραση των θεατών, η έκφραση της άποψης, η ελευθερία της γνώμης, η ελευθερία να επιλέξω, να επιβραβεύσω αυτό που μου αρέσει και να κοροϊδέψω αυτό που δεν μου αρέσει.
Έχει κάτι από Αθηναϊκή Δημοκρατία αυτό το  festival.
Έκτοτε βρέθηκα άλλες δύο φορές το 1991 και το 1992  αλλά για πολύ λιγότερο χρόνο, γιατί βρισκόμουνα εκεί για επαγγελματικούς λόγους (είχε περάσει η ωραία εποχή της "μεταεφηβικής "αλητείας" και είχαν αλλάξει άρδην οι προϋποθέσεις), και έτσι δεν αφιέρωσα όσο χρόνο θα ήθελα.
Θυμάμαι "ως τώρα να 'τανε" ότι το 1991 είχα δει την ίδια ημέρα την "Φανουρόπιττα" - δεν θυμάμαι σκηνοθέτη και την "κλειστή στροφή" μια ταινία χολιγουντιανού ύφους, αλλά "ελληνοποιημένη" με κλέφτες αυτοκινήτων - κυνηγητά- πουτάνες και πολύ νύχτα -πάλι δεν θυμάμαι σκηνοθέτη, αλλά θυμάμαι ότι είδα για πρώτη φορά τον Μηνά Χατζησάββα σ' αυτή την ταινία και είχα ενθουσιαστεί, μου άρεσε πάρα πολύ)  και το 1992, που είχα προλάβει να δω μόνο μια ταινία, το Μπάυρον του Νίκου Κούνδουρου.

Να πάτε, αν μπορείτε να βρεθείτε εκεί, θα το θυμάστε για χρόνια
όλα όσα θέλετε να μάθετε για το  festival και ντρέπεστε να ρωτήσετε, είναι εδώ

τώρα που έχουμε κινηματογραφική λέσχη και εντρυφούμε με μια μεγαλύτερη ομάδα πια, στα  κινηματογραφικά γεγονότα, αρχίζω να ονειρεύομαι ξανά (δεν είναι καινούρια ιδέα, με τον Γρηγόρη Κότσαρη, ως σκηνοθέτη , το συζητάμε πολλά χρόνια) την παραγωγή μιας ταινίας μικρού μήκους και την συμμετοχή μας στο  festival -όπου ΦΥΣΙΚΑ θα σκίσουμε-.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...