κτήμα Λίθος

κτήμα Λίθος
κάντε αριστερό click στη φωτό και επισκεφθείτε το Κτήμα Λίθος

7 Δεκεμβρίου 2010

computer painting 1

Δεν θυμάμαι (νομίζω πως όχι πάντως) αν σας έχω πει για μια συνήθεια που έχω, (κατάλοιπο από την εποχή που δούλευα στην διαφήμιση) να ζωγραφίζω - ψέματα ΔΕΝ είναι ακριβώς ζωγραφική, είναι περισσότερο γραφιστική - στον υπολογιστή διάφορα πράγματα, να επεξεργάζομαι ήδη υπάρχοντα θέματα, και να καταστρέφω φωτογραφίες με αυτή την μέθοδο.
Φυσικά όλες αυτές οι.. ας τις ονομάσω δημιουργίες (και λέω ας τις πω δημιουργίες, γιατί όπως θα διαπιστώσετε και εσείς ΔΕΝ έχω κάποιο ιδιαίτερο ταλέντο, αλλά αφού κρατάω αυτό το ηλεκτρονικό ημερολόγιο, μπορώ να τις δημοσιεύσω), δεν αφορούν άλλον παρά μόνο εμένα, αποφάσισα όμως να σας υποβάλλω στο μαρτύριο να τις υποστείτε και εσείς.
Τις έχω αρχειοθετημένες κατά κατηγορία και σήμερα θα σας πετάξω στην οθόνη σας την πρώτη συλλογή μου "θέματα που έγιναν για την διαφήμιση"
Μερικά από αυτά τα έργα - συνθέσεις - δημιουργίες, τα έκανα πολύ...
μικρός 20-22 χρονών και δυο  -τρεις εξ' αυτών έχουν "παίξει" σε διαφημίσεις τις εποχής, και μερικά άλλα ήταν να "παίξουν" αλλά τελικά δεν προκρίθηκαν αφού υπήρχαν άλλες καλύτερες και πιο ταλαντούχες ιδέες - προτάσεις .
Ίσως οι μεγαλύτεροι τα θυμάστε.

Αυτή είναι η μια από τις δύο που είχε χρησιμοποιηθεί (για ένα από τους καταλόγους της εταιρείας που είχε βάση το slogan "για έναν κόσμο που αλλάζει") σε διαφήμιση της εποχής μου και αφορούσε την διαφημιστική καμπάνια της πρωτοεμφανιζόμενης τότε dur (ανδρικά ρούχα)
Και αυτή η δημιουργία μου είχε "παίξει". Αφορούσε τις πρώιμες διαφημίσεις της coppertone - αντιηλιακά (πρώιμες λέγαμε τις διαφημίσεις που έπαιζαν όχι στην κανονική περίοδο ενός προϊόντος, αλλά δυο ή τρις μήνες νωρίτερα σαν προπομπός της κανονικής καμπάνιας).
Αυτή αφορούσε την ίδια σειρά με την προηγούμενη, αλλά δεν είχε προκριθεί
Αυτή ήταν για μια εταιρεία χρωμάτων, δεν έμαθα ποτέ ποια, (δεν μας έλεγαν πάντα ποιος ήταν ο πελάτης) αλλά πάντως ούτε αυτή προκρίθηκε, λόγω του φόντου που είχα επιλέξει. Την παρουσίασα ξανά λίγες ημέρες αργότερα με άλλο φόντο και χρώματα, ΑΛΛΑ το πουλάκι είχε πετάξει.
Αυτή χρησιμοποιήθηκε αλλά για άλλη δουλειά. Αφορούσε μια εταιρεία με καλλυντικά και τελικά έγινε εξώφυλλο για videoτσόντα της εποχής. Για χρόνια το έφερα βαρέως και ντρεπόμουν πολύ,
Γι αυτήν καμαρώνω, χρησιμοποιήθηκε για δυο ολόκληρα χρόνια από μια εταιρεία υπολογιστών την "prιme computers" που προσπαθούσε να λανσάρει ένα καινούριο επεξεργαστή (δεν θυμάμαι για ποια δουλειά ήταν ο επεξεργαστής). Τελικά κατέβηκε από το σήμα της εταιρείας και χρησιμοποιήθηκε το σήμα της μαμάς εταιρείας που ήταν αμερικάνικη.
Και για τις δυο επίσης αυτές καμαρώνω, προκρίθηκαν για την διαφημιστική καμπάνια του Martini Rosso, αλλά μου τις έφαγαν τα διαπλεκόμενα της διαφήμισης της εποχής, έτσι δεν έπαιξαν τελικά
Και οι δυο αυτές, αφορούσαν την βιοτεχνία (τότε) εσωρούχων "Νότα". Η Νότα ήταν αδελφή του μετέπειτα διάσημου μόδιστρου Λάκη Γαβαλά (που ήταν αδελφή της Νότας).
Στάθηκε αδύνατον να βρω στο αρχείο μου για ποιο λόγο είχε δημιουργηθεί αυτό το θέμα, νομίζω όμως ότι επρόκειτο να χρησιμοποιηθεί στην ταμπέλα του club "εργοστάσιο" στην αρχή της Λεωφόρου Βουλιαγμένης, όταν πρωτάνοιξε, το 1982
 Φυσικά, συγκρινόμενες σήμερα με αντίστοιχες δημιουργίες, υπολείπονται αιώνες, αλλά τα διατιθέμενα τότε μέσα ήταν πενιχρά σε σχέση με τα σημερινά, και μια τέτοια δημιουργία ήταν αφενός χρονοβόρα, αφετέρου δε, πολύ επίπονη, αφού έπρεπε να συνυπάρξει ο υπολογιστής της εποχής με τα πολύ χαμηλής δυνατότητας προγράμματα και η χειρωνακτική εργασία.
 Συνεργαζόντουσαν στενά οι φωτογράφοι, οι γραφίστες οι κειμενογράφοι και μερικές ακόμα ειδικότητες για μια και μόνο εικόνα.
Ωραίες εποχές της διαφήμισης,
σήμερα όμως είναι και καλύτερες και ευκολότερες.

στην κορυφή της ανάρτησης, η σύνθεση για την εταιρεία χρωμάτων, όπως την παρουσίασα εκ των υστέρων, σε μορφή χρωματικής παλέτας, αναδεικνύοντας διαφορετικά χρώματα στο κάθε τεταρτημόριό της, επηρεασμένος από την τεχνική του πρωτοπόρου της pop art Andy Warhol (θυμάμαι ότι άρεσε πάρα πολύ η ιδέα στον διευθυντή μου στον Ρήγα Αλεξάκη, που τον είχα και καθηγητή στην σχολή μου, πλην όμως ο πελάτης είχε ήδη συμφωνήσει με άλλη εταιρεία και έτσι το σχέδιο μου έμεινε στο συρτάρι)

και μια και είπα Warhol ιδού ένα έργο του ο "μυστικός δείπνος" του

το έργο αυτό παρουσιάστηκε σε έκθεση στο Αθηναϊκό (μόνο δυστυχώς) κοινό που άνοιξε στις 14 Οκτωβρίου 2003 και διήρκεσε μέχρι τις 28 Φεβρουαρίου 2004, με έργα από την προσωπική συλλογή του συλλέκτη Ζαχαρία Πορταλάκη.
Η έκθεση εκείνη είχε τίτλο "Postimpact" ("Ομαδική αποστολή") και είχε παρουσιαστεί στον 8ο όροφο του κτηρίου της οδού Πεσμαζόγλου 8, στο κένρο της Αθήνας.
Δυστυχώς δεν είχα μπορέσει να την παρακολουθήσω, έτσι χάζεψα αργότερα τον ωραίο κατάλογο.

μια μέρα θα κάνω μια ανάρτηση αφιέρωμα σ' αυτόν τον αμφιλεγόμενο κύριο Warhol

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...