Με μια μονίμως ΑΒΕΒΑΙΗ έκφραση στο πρόσωπό του, (δείτε τις φωτό - γελάει ή κλαίει ; είναι σοβαρός ή λίγο πριν ξεσπάσει σε γέλια;), ακριβώς δηλαδή όπως συμβαίνει μ' εμάς, ιδιαίτερα στη μεταμνημονιακή εποχή.
Ο Βέγγος, δεν ξεκίνησε για να γίνει ηθοποιός, απλώς προέκυψε.
Γνωρίστηκε με το Νίκο Κούνδουρο στη Μακρόνησο ("φιλοξενήθηκε" εκεί από το 1948 έως το 1950) και αυτό θα του άλλαζε τη ζωή.
Το 1953, ο Κούνδουρος γυρνάει την πρώτη ταινία της καριέρας του, τη "μαγική πόλη" και καλεί τον Βέγγο, να υποδυθεί έναν ήρωα, που στην ταινία λεγόταν Θανάσης. Ο Βέγγος παίζει "σχεδόν" τον εαυτό του. Ο ήρωας της ταινίας Θανάσης, δεν είναι τίποτα άλλο, παρά ένας φτωχός βιοπαλαιστής, ένας πωλητής λεμονιών συγκεκριμένα, που αγωνίζεται να επιβιώσει. Και γράφω πως έπαιξε σχεδόν τον εαυτό του, γιατί...
μέχρι τότε, αυτό ακριβώς έκανε ο Βέγγος, Πάλευε να επιβιώσει κάνοντας ένα σωρό δουλειές, κυρίως τον φροντιστή σε κινηματογραφικές ταινίες. Η "μαγική πόλη" όμως, είναι η απαρχή μιας εξωφρενικής καριέρας που ακολούθησε.
Σιγά - σιγά, αρχίζει να "πουλάει" και το όνομα του, μπαίνει στις ταινίες για να προσελκύσει το κοινό -"τι έκανες στον πόλεμο, Θανάση;" - "Θανάση, πάρε τ' όπλο σου", - "Δικτάτωρ καλεί Θανάση" ή το επίθετό του, - "Είναι ένας τρελός τρελός Βέγγος" - "Δόκτωρ Ζι-Βέγγος" - "Ένας Βέγγος για όλες τις δουλειές".
Ο Θανάσης, έχει πια καθιερωθεί, είναι ο γνήσιος, ο αυθεντικός λαϊκός άνθρωπος, ο καθημερινός Έλληνας, ο φουκαράς, ο γκαφατζής, ο αγαθιάρης, που είναι πολύ εύκολο να τον εκμεταλλευτείς, ο μονίμως αγχωμένος με τα χρέη του και κυνηγημένος από τους πιστωτές του, αλλά και ο καταφερτζής, ο καπάτσος καθημερινός Έλληνας, που τελικά βρίσκει τις λύσεις σε όλα.
Γι αυτό αγαπήθηκε ο Θανάσης, γιατί ήταν γνήσιος.
Ένας ερασιτέχνης ηθοποιός, με το αστείρευτο όμως ταλέντο.
Βέβαια, κάποια στιγμή αργότερα, πήρε την άδεια εξασκήσεως επαγγέλματος, (όχι από Σχολή αλλά ως εξαιρετικό ταλέντο με εξετάσεις σε ειδική επιτροπή) γράφτηκε στο σωματείο των ηθοποιών, έπαιξε και στο θέατρο σε πολύ σημαντικούς ρόλους.
"ο δράκος"
πρόκειται για την δεύτερη ταινία που γύρισε ο Νίκος Κούνδουρος σε ηλικία 30 ετών (1956) σε σενάριο Ιάκωβου Καμπανέλλη και θεωρείται από τους κριτικούς, η καλύτερη ταινία που έχει γυριστεί στην ιστορία του Ελληνικού κινηματογράφου.
Ο Κούνδουρος κάλεσε πάλι τον φίλο του Θανάση να πάρει ρόλο.
Ο ερασιτέχνης (ξαναγράφω) ηθοποιός Βέγγος, υποδύεται στην ταινία αυτή, ένα μπάρμαν σ' ένα κέντρο διασκέδασης, που είναι ταυτόχρονα και μπράβος του αρχηγού μιας συμμορίας.
Εκεί θα φάει και τις πρώτες θεαματικές φάπες, τις οποίες θ' ακολουθήσουν και άλλες πολλές, σε ολόκληρη την κινηματογραφική καριέρα του.
Εκτός των ταινιών που τον καθιέρωσαν στο θυμικό του κινηματογραφόφιλου ελληνικού κοινού, έπαιξε και σε άλλες, πολύ σπουδαιότερες παραγωγές, αλλά λιγότερο διάσημες, μιας και ήταν λιγότερο εμπορικές και αρκετά πιο "δύσκολες"."Ο Μιμίκος και η Μαίρη" του Γρηγόρη Γρηγορίου, "Το κορίτσι με τα μαύρα" του Μιχάλη Κακογιάννη, το εξαιρετικό "Ψηλά τα χέρια, Χίτλερ" του Ροβήρου Μανθούλη, "Το αίνιγμα" του Γιάννη Σολδάτου, "Μανταλένα" του Ντίνου Δημόπουλου, "Ο Ηλίας του 16ου" του Αλέκου Σακελλάριου, το επίσης εξαιρετικό "Ήσυχες μέρες του Αυγούστου" του Παντελή Βούλγαρη
"Ποτέ την Κυριακή" του Ζυλ Ντασσέν , μέχρι και σε ταινία του "πολύ" Θόδωρου Αγγελόπουλου "Το βλέμμα του Οδυσσέα".
Και οι δύο "μεγάλοι" Βούλγαρης και Αγγελόπουλος, επέλεξαν να συνεργαστούν μαζί του, ακριβώς για αυτή του την αυθεντικότητα. Γιατί ο Θανάσης ήταν ο αρχέτυπος Έλληνας, που έφτασε στα γεράματα του, και ταλαιπωρημένος από την υπερπροσπάθεια επιβίωσης που κατέβαλε στη διάρκεια της ζωής του, είναι πια σοφός. Και αυτή τη σοφία του, "εκμεταλλεύτηκαν" οι δυο σκηνοθέτες.
Δε νομίζω κανείς να αμφιβάλλει, για την μικρής διάρκειας εμφάνιση του στο "ψυχή βαθιά" του Βούλγαρη, πλην όμως ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ.
δείτε
δεν είναι πόλεμος ετούτος που μας βρήκε, ντροπή είναι
Είχε γεννηθεί στο Νέο Φάληρο, στις 29 Μαΐου του 1927.
Ήταν μοναδικό παιδί παιδί του Βασίλη και της Ευδοκίας και με την Ασημίνα του, έκαναν δυο γιους
Πάει λοιπόν κι ο Θανάσης, ακόμα ένας λιγότερος από τους μεγάλους Έλληνες (έχουμε πια μείνει πολύ λίγοι)
Άντε Θανάση, καλό δρόμο και να προσέχεις






Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου