Είναι προφανές πως είναι ψυχάκιας
και είναι σίγουρος ότι είναι επειδή το παραδέχεται ο ίδιος.
Είναι επίσης προφανές, πως δεν είναι μόνο αυτός, αλλά σίγουρα και ο αδερφός του.
Αυτοί οι δυο ψυχάκηδες, κυβερνάνε λόγω οικογενειακού γονιδίου των Ελλάδα.
Το έχω ξάνα γράψει, ο γιωργάκης είναι επικίνδυνος, με δυσκολία επικοινωνίας με το περιβάλλον και τα τεκταινόμενα
Και αυτό δεν είναι σημερινό, έρχεται από τα...
μικράτα τουΤο ιστολόγιο dexiextrem ανακάλυψε μια συνέντευξή του Νίκου Παπανδρέου,από το 1999 στο περιοδικό Threepenny που λίγο ως πολύ ομολογεί τα παραπάνω.
Λέει λοιπόν μεταξύ άλλων ο Νίκος Παπανδρέου σ' εκείνη τη συνέντευξη
(σχόλια και επισημάνσεις "ναυαγός")
«Στην ηλικία των δύο ετών, έβγαλα έναν κάλο στο μαλακό άτριχο κρανίο μου, διότι μπουσουλώντας χτυπούσα το κεφάλι μου στον τοίχο. (σχόλιο: μας εκδικήθηκε γι' αυτό, εμείς χτυπάμε το κεφάλι μας σήμερα στον τοίχο) Ένας γιατρός είπε στη μητέρα μου ότι ο λόγος που το έκανα αυτό ήταν διότι δεν ήθελα να γίνω έγκλειστος του ενήλικου κόσμου. …στα οκτώ… αντλούσα ιδιαίτερη ευχαρίστηση να βρίσκομαι στο σημείο που η κάσα της πόρτας συναντά το δάπεδο, εκεί όπου η κάθετη γραμμή συναντά την οριζόντια…» (σχόλιο: άκου ρε πως τη βρίσκει ο άλλος, να κυλιέται στα πατώματα, σαν τις γάτες το γενάρη. Λέτε να θέλει να μας πει κάτι και να το φέρνει απ' όλω, απ' όξω)
«Τα βράδια ο μεγαλύτερος αδελφός μου Γιώργος, ο οποίος στα 14 έμοιαζε περισσότερο με τον JerryLewis , παρά με γιο Έλληνα πολιτικού, (σχόλιο: και τώρα έτσι μοιάζει, μη νομίζεις) ξάπλωνε στο κάτω μέρος του κρεβατιού μου (σχόλιο: το έχουνε ένα θέμα με τα πατώματα αυτά τα παιδιά) και ξανακοιτούσε τα μαθήματα του, κι ενώ ακόμη διάβαζε, ξαφνικά χασμουριόταν, έκλεινε τα μάτια του, ακουμπούσε το κεφάλι του στο κρεβάτι και ξηγιόταν έναν υπνάκο…» (σχόλιο: και μετά μου λέτε γιατί δεν επικοινωνεί με το περιβάλλον. Ορίστε η απάντηση, γιατί μόλις πάει να κατανοήσει κάτι, τον παίρνει ο ύπνος)
«Τυχαία έμαθα να παράγω έναν ήχο που μόνο τα σκυλιά μπορούσαν να ακούσουν… όποιος ερχόταν με το σκυλί του, χωρίς να με καταλάβει κανείς μπορούσα να το κάνω να το βάλει στα πόδια ή να γαβγίσει…» (σχόλιο: τι τα θες, άμα έχει ταλέντο ο άνθρωπος)
Στα οχτώ, εμφάνισα τα πρώτα σημάδια ψυχαναγκαστικής συμπεριφοράς, όπως είπε ακόμα ένας γιατρός. (σχόλιο: ψυχάκιας και με διάγνωση γιατρού)
Ήταν κατά την διάρκεια της επιβαλλόμενης ελληνικής σιέστας, όταν τελειοποίησα τους ψυχαναγκασμούς μου.(σχόλιο: θερμά συγχαρητήρια. Μεγάλο πράγμα η αυτογνωσία)
Εάν ανακάλυπτα ότι ένας από αυτούς είχε εξαφανιστεί, θα το αντικαθιστούσα με έναν άλλο. (σχόλιο: αυτό είναι, ψυχάκιας από πεποίθηση)
Άκουσα τον μεγαλύτερο αδελφό μου, τον Γιώργο, να αναρωτιέται μπροστά σε ένα φίλο, πως είναι να είμαι ο εαυτός μου. (σχόλιο: ακόμα αυτό αναρωτιέται)
Θα μπορούσε να αντέξει να είμαι εγώ για τρία λεπτά, είπε ο Γιώργος, όχι περισσότερο. (σχόλιο: εμείς πάλι καθόλου)
Τη νύχτα του ελληνικού πραξικοπήματος, τον Απρίλιο του 1967, όταν έφτασαν τα τανκς και οι στρατιώτες στο κατώφλι του σπιτιού μας για ν αρπάξουν τον πατέρα μου, βγήκα στο μπαλκόνι και μιμούμουν τη σειρήνα ενός περιπολικού, πιστεύοντας ότι θα φοβηθούν και θα τραπούν σε φυγή. (σχόλιο: ταλαντούχο παιδί, κάνει το σκύλο, το περιπολικό, τώρα δεν κάνει πολιτική. Εεε, εντάξει, πόσα ταλέντα να αντέξει ένα κορμί)
(σημείωση: διαβάστε την παρακάτω περιγραφή με τη μία, χωρίς ανάσα, και προσπαθείστε να έχετε την εικόνα που περιγράφεται στο μυαλό σας. Φέρτε στη θέση του πατέρα εσάς, και στου παιδιού, το δικό σας παιδί και απαντήστε στο ερώτημα: αν ήταν δικό σας παιδι, ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΕΙΧΑΤΕ ΠΝΙΞΕΙ ΕΠΟ ΤΟΠΟΥ; Ακριβώς εκείνη τη στιγμή;)
Το γρασίδι ήταν υγρό. Γλίστρησα. Τίποτα το τραγικό μέχρι στιγμής. Προσγειώθηκα με την πλάτη. Τα χέρια μου πεταχτήκαν στον αέρα για ισορροπία και τράβηξα την χορτοκοπτική μηχανή προς την μεριά μου. Πάνω από το πόδι μου. Άκουσα την λεπίδα καθώς στριφογύριζε και ξαφνικά- thunk ο Προκρούστειος έλικας έγινε κόκκινος. Οι γιατροί είπαν ότι ήμουν τυχερός που η χορτοκοπτική μηχανή δεν μου έκοψε και άλλα μέλη του σώματος μου. Πήρε δύο δάχτυλα του ποδιού μου.
εμείς είμασταν οι άτυχοι, που αυτός ο ανικονόμοιτος ψυχάκιας, συγκυβερνάει την Ελλάδα, μαζί με τον αδελφό του γιωργάκη.
ΩΣ ΠΟΤΕ::::
σημ: προσέξτε στη φωτό της κορυφής, πως αυτός ο ανεκδιήγητος τύπος, έχει απλωμένο το χέρι του.
ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ ΑΡΠΑΓΑ,
το γαμψό πόδι ΤΟΥ ΑΡΠΑΚΤΙΚΟΥ

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου