Αυτό που κάναμε χθες, συνήθως το κάνουμε υπό πίεση, δυο, τρεις, άντε τέσσερεις ημέρες το πολύ πριν την παράσταση. Εννοώ να μαζευτεί η τεχνική ομάδα της θεατρικής παράστασης και να κάνει τη δική της πρόβα.
Γράφω βέβαια όπως καταλάβατε, για την θεατρική παράσταση της Φόνισσας του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, που σας έχω ενημερώσει ότι ετοιμάζουμε για το τέλος του μήνα, στην επέτειο της μάχης του Ντολμά. Α, με την ευκαιρία να σας πω ότι οι παραστάσεις θα είναι φέτος στις 25 Παρασκευή και 27 Κυριακή, στο «Ευανθία Καρβέλη» γύρω στις 8.00 νομίζω, θα τα μάθετε αυτά όμως λίγο πριν την παράσταση.
Συνεχίζω με την ομάδα
Ήχος και φως, ηχολήπτης και μουσική υποστήριξη, φωτιστής και σκηνογράφος, δημιουργούν για την...
πάρτη τους σ’ αυτή την πρόβα. "Ψάχνονται" να κορυφώσουν τις τεχνικές τους, καμώνονται πως ο ένας είναι καλύτερος από τον άλλον, διεκδικούν να «κλέψουν» την παράσταση, ο καθένας για λογαριασμό του, με την τέχνη του, κι όλα αυτά μέσα σε ένα κλίμα συλλογικότητας και αλληλοϋποστήριξης, γιατί οι ιδέες από τον ένα στον άλλον, οι γνώμες και οι συμβουλές, είναι αλλεπάλληλες, για να ακολουθήσουν μετά πάλι τα πειράγματα, καλοί είστε εσείς του ήχου, αλλά άμα δεν ήμασταν κι οι φωτιστές, παράσταση δεν βγάζατε.
Και ξανά πάλι ψάξιμο, και ξανά αλλαγές και μια διόρθωση στο σκηνικό που δεν ανταποκρίνεται στον φωτισμό, άστο ρε Μιχάλη, εντάξει είναι, όχι τώρα είναι εντάξει, και πάμε πάλι, είναι καλό, ναι ας δοκιμάσουμε όμως κι αυτό, τώρα είναι καλύτερο, πολύ ωραία, πάμε να το κάνουμε τέλειο.
Και τέλειο ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΟΤΕ, γιατί συνεχίζουμε να «ψαχνόμαστε» για να βρούμε το τελειότερο, σ’ αυτό που ήδη το χαρακτηρίσαμε τέλειο.
Θα έρθουνε και τα κοστούμια αύριο μεθαύριο, που τα ετοιμάζει η κυρά Μαριγώ και τελειώνουμε.
Αυτό σημαίνει ΟΜΑΔΑ, αυτό σημαίνει συνεργασία, κι να αναλογιστεί κανείς ότι όλοι αυτοί οι άνθρωποι είναι άμισθοι, είναι απλοί εραστές της τέχνης, χωρίς όμως να είναι ερασιτέχνες, γιατί το επίπεδο της δουλειάς που καταθέτουν, είναι πολλάκις πολύ καλύτερο των επαγγελματιών.
Είμαι πολύ χαρούμενος γιατί όπως έγραψα και στην αρχή, αυτό που κάναμε χθες, συνήθως το κάνουμε υπό πίεση, λίγες ημέρες πριν την παράσταση.
Τώρα είμαστε έτοιμοι πολύ νωρίτερα, είναι η εμπειρία; Δουλέψαμε πιο οργανωμένα; Δεν ξέρω τι ακριβώς έγινε, πάντως φέτος, όλα γίνονται πολύ πιο γρήγορα. Από το σκηνικό λείπουν μερικές πινελιές, ο ήχος και τα effects του είναι έτοιμα, και δένονται τώρα πάνω στους ηθοποιούς της παράστασης, ο φωτισμός σχεδόν ολοκληρωμένος και «δεμένος» στη μουσική, τα «ζωντανά» τύμπανα που θα συνοδεύουν την παράσταση κι αυτά στις λεπτομέρειες, και όλα αυτά υποστηρίζονται από μια ομάδα 9 ατόμων με διαφορετικές ειδικότητες και τέχνη, για μια παράσταση μόλις μιας ώρας με επτά όλους κι όλους ηθοποιούς.
Δουλέψαμε χθες από τις 7 το απόγευμα, μέχρι τις 11.30 τη νύχτα, και βγάλαμε ΠΟΛΥ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ, χωρίς να ολοκληρώσουμε το κείμενο. Φανταστείτε λοιπόν πόσο «ψάξιμο» έπεσε. Μετά ακολούθησε η γνωστή φιλοσοφική συζήτηση, συνοδεία τσίπουρου, για την χαλάρωση της ομάδας. (αυτές οι φιλοσοφικές συζητήσεις θα μας καταστρέψουν τελικά – αλκοολικούς θα μας κάνουν).
Αποκάλυψη για μένα, αν και αναμενόμενη, αφού ήταν δική μου προσωπική επιλογή και του επέμεινα να το κάνει, ο Δημήτρης Στογιάννης, που εκεί που ακροβατούσε από την ομάδα των ηθοποιών στην ομάδα των τεχνικών, εγκαθίσταται πλέον μόνιμα πίσω από τα φώτα και συνδημιουργεί.
Στα συν της παράστασης αυτής να σημειώσω, τον Δημήτρη Λάγιο, «νεοπροσληφθέντα» στην τεχνική μας ομάδα, αποδείχτηκε άσσος στο μανίκι, συμπλήρωσε τον Μήτσο Στογιάννη και έφτιαξαν ένα αχτύπητο δίδυμο στον ήχο, στα effects, και την υποστήριξή του. Παίζει και τα τύμπανα που συνοδεύουν την παράσταση
Βάζω στα συν και τον Μητσάκο Ακρίδα, που για πρώτη φορά διεκδίκησε με σθένος την άποψή του, και κατέθεσε την πρότασή του, χωρίς να σηκώνει κουβέντα. Από απλός χειριστής με μικρή πρωτοβουλία, που μέχρι τώρα έκανε τη «μπουγάδα» εξελίσσεται σε ουσιαστικό φωτιστή. Αρνήθηκε να υποκύψει στις οδηγίες τις δικές μου και του Πάνου, μας δήλωσε ότι αυτό που λέγαμε ήταν λάθος, εκείνου δεν του άρεσε γιατί δεν έδενε πάνω στη μουσική και έκανε αυτό που ήθελε. Και φυσικά του πέρασε, όχι για να του κάνουμε το χατίρι, ΑΛΛΑ γιατί είχε δίκιο.
Και τέλος στα συν θα προσθέσω τον Θανάση Δελβινιώτη, που μετείχε στην τεχνική ομάδα του καλοκαιριού, ενώ τώρα δεν είναι μαζί μας –φοιτητής γαρ στη Θεσσαλονίκη- ήρθε απ’ την πρόβα, έμεινε μαζί μας, «χάιδεψε» τις κονσόλες και τον λοιπό εξοπλισμό μας, μάλλον ζήλεψε και λίγο που δεν ήταν κι αυτός εκεί, και με σιγουριά σας λέω, ότι εκτός του φυτωρίου ηθοποιών που έχουμε ήδη στη διάθεσή μας, τώρα δημιουργούμε και το φυτώριο των τεχνικών. Ένα φυτώριο νέων παιδιών, που κατά κανόνα κάνουν άλλου είδους δουλειές, αλλά βρίσκονται μαζί μας για την διαδικασία, για την ομάδα, και εκπαιδεύονται σ’ αυτό που μέχρι χθες το έκαναν hobby, να το κάνουν τώρα ανιδιοτελώς σε ΠΟΛΥ ΥΨΗΛΟ ΕΠΙΠΕΔΟ, απλώς και μόνο, για να είναι κοντά και να προσφέρουν στη θεατρική ομάδα, απλώς και μόνο, γιατί βρίσκουν ένα δημιουργικό χώρο που έχουν την ελευθερία να «ψάχνονται».
ΑΥΤΟ ΟΝΟΜΑΖΩ ΕΓΩ ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟ
Τελειώνουν σιγά-σιγά νομίζω τα ψωμιά μου στην ομάδα και χαίρομαι γι αυτό, όλοι αυτοί θα αποδειχτούν ΠΟΛΥ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ από εμένα
Νομίζω ότι τα καταφέραμε
Δεν θα σας αποκαλύψω λεπτομέρειες από το σκηνικό και κανένα από τα effects, που έχουμε ετοιμάσει, να είστε εκεί να τα δείτε. Θα σας πω μόνο, ότι θα βρεθείτε σε ένα χώρο που σκηνικά θα σας υποβάλλει, θα σας πω επίσης ότι υπάρχουν πράγματα που τα επιχειρούμε για πρώτη φορά και τα πετυχαίνουμε, και θα κλείσω γράφοντας (για να σας κεντρίσω το ενδιαφέρον) πως σκηνοθετικά η παράσταση (συνεπικουρούμενη βεβαίως από τα φώτα και τον ήχο) έχει κινηματογραφική οπτική φορώντας θεατρικό κοστούμι.
Τι πράγμα; Νομίζετε πως δεν γίνεται;
Κάνετε λάθος, ήταν πείραμα και εμείς λέμε ότι πέτυχε, εσείς θα αποφασίσετε μόνοι σας όταν δείτε την παράσταση.

2 σχόλια:
Θερμά συγχαρητήρια για την προσπάθειά σας!Είμαστε σίγουροι οτι οι κόποι σας θα ανταμειφθούν και ότι θα μας προσφέρετε για άλλη μια φορά θέαμα υψηλού επιπέδου!Αυτό που εμείς μπορούμε να προσφέρουμε σε σας είναι το χειροκρότημά μας...
μας είναι αρκετό, σε ευχαριστούμε από τώρα
Δημοσίευση σχολίου